Zonder infuus tussen arme Thaise sloebers met glanzende Toyota’s

Het is zover, ik ben toegetreden tot de arme tak van de Thaise gemeenschap. Niks Bangkok Hospital, RAM, Mac Cormack maar het staatshospitaal Nakornping waar een bezoek aan de dokter 50 Baht kost en je je hele hebbe en houwe op zijn bureau kunt leggen. En dit deed ik. Gesteund door een brief van mijn specialist in Holland waarin dan te lezen valt dat ik lijd aan een CIDP en hiertegen een tweewekelijks infuus nodig heb met het goedje IVIg.

Bert van Balen, Arme Thai, Gezondheidszorg
Nakornping in volle glorie. 

Dokter was een jongedame en een schoonheid van het zuiverste Thaise water. Zij sprak perfect Engels zodat mijn speeltje die was meegekomen voor de vertaling een beetje overbodig naast mij zat, ofschoon zij dit zelf niet zo voelde maar zich een bewaker achtte over mij, in gesprek met miss dokter. Ik zat daar met de vraag, hebben jullie het, kunnen jullie het, en vooral, wat kost het.

Vooral het laatste want ondanks het feit dat ik vanuit Holland al had geïnformeerd bij het Bangkok hospital en zij mij netjes een offerte hadden gestuurd waaruit op te maken viel dat de prijs gelijk was met het Hollandse tarief, bleek tijdens mijn eerste infuus aldaar de prijs een ietsje hoger te liggen dan geoffreerd. Solly, klonk het, foutje van de administratie, kan voorkomen, maar wij geven u een korting op de kamer.

Bert van Balen, Arme Thai, Gezondheidszorg
Ruimte zat bij het RAM. Solly, klein foutje. Boven Nederlands Prijspeil

Ik hoef geen kamer met om de vijftien minuten een verpleegster die mijn bloeddruk op komt meten, een breedbek televisie, een uitgebreide lunch . . . gewoon een stoel, zoals ik gewend ben in het Erasmus. Vier uur zitten, boek lezen, I-Phone, oordopjes en Spotify. O nee, zo doen wij dat niet, hier in Thailand, want anders verdienen we niks en expats zijn allemaal miljonair dus wat zeuren die nou.

Zou ik ook niet gedaan hebben, maar het bleek dat Zilveren Kruis bij wie ik sinds jaar en dag verzekerd ben, slechts 75% vergoed op het medicijn en de kosten van kamer, zuster om de vijftien minuten aan je bed plus een uitgebreide lunch, plus 25% voor het medicijn voor eigen rekening: Eigen bijdrage: €585,-. En dit tweemaal per maand. Nu de staatsloterij mij het recht heeft ontzegd op het winnen van de hoofdprijs, een niet op te brengen bedrag.

Bert van Balen, Gezondheidszorg, Arme Thai
Behuizing Zilveren Kruis/Achmea. Veel ruimte voor kleine lettertjes. Foto  Wikipedia

Drie opties bleven over. Een goedkoper ziekenhuis vinden, of rechtsomkeert maken naar Nederland, of stoppen met de medicatie en maar zien wat er gebeurt. Ik ging voor optie een. RAM zelfde prijs. Nog wat ziekenhuizen afgelopen, zelfde verhaal. Telefonisch contact met de zorgverzekeraar. Waarom vergoeden jullie maar 75%. Zo staat dat in de polis meneer. Ziekenhuizen in Azië zijn nu eenmaal veel duurder dan in Europa, en wij betalen naar Nederlands tarief. Altijd gedacht dat juist in Thailand ziekenhuizen veel goedkoper waren, niks d’r van.

Er wordt mij aangeraden over te stappen naar een andere zorgverzekeraar. Inter Polis wordt gezegd. Zij dekken kosten in het buitenland wel voor 100%. Maar, dan ben ik bij hun pas per 1 januari verzekerd terwijl ik nu een infuus nodig heb. Nog eens ruim vijfhonderd Euro eigen bijdrage en ik ben failliet.

Het laatste redmiddel werd het staatsziekenhuis Nakornping. Het ziekenhuis voor de wat minder kapitaalkrachtige Thai, zeg maar de arme tak van de familie wat overigens niet duidelijk zichtbaar was op het overvolle parkeerterrein waar de nieuwste Toyota’s stonden te glanzen. Enorme wachtruimtes afgeladen vol met wachtende Thais die zoals wij hoorden daar al een uurtje of zes zaten.

Ik kon niet anders, en moest maar meelijden met de rest van het volk wat een louterend effect had op mijn verblijf in Thailand. Eindelijk na jaren op de juiste plek gezet waar ik hoor, bij de arme sloebers met een glanzende Toyota onder hun kont. Zo dacht ik tenminste, maar dan moet je geen blanke buitenlander zijn. Die zijn allemaal miljonair en kunnen zich wel een particulier ziekenhuis veroorloven.

Bert van Balen, Arme Thai, Gezondheidszorg
Staf Nakornping-ziekenhuis bij 33-jarig jubileum. Vol meneer
Foto uit ChiangMai Mail

Nee, een infuus met het goedje IVIg kan alleen maar toegediend worden met een 24-uurs opname. 25 Mgr. wat er ongeveer vier uur over doet om in te lopen en daar 24 uur voor opgenomen worden, en dan op een zaal met veertig patiënten? Nou nee. Voorts zou ik voorlopig nog niet aan de buurt zijn, want het ziekenhuis was vol, bezet. M.a.w. terug naar het particuliere hospitaal, wat komt u hier eigenlijk doen.

Ruim twee weken terug in Thailand en ik heb alleen nog maar stress gehad, verzuchtte ik tegen een goede vriend hier. En dit kan niet de bedoeling zijn als je net Nederland ontvlucht bent. In gedachte schrijf ik een brief naar minister Schippers van Volksgezondheid die het blijkbaar toestaat dat chronisch zieken in hun bewegingsvrijheid worden beperkt en hiermee gediscrimineerd.

Bert van Balen, Gezondheidszorg, Arme Thai
Schippers naast Marktwerking
Archieffoto ÉénVandaag

Sowieso is deze groep al de 385,- Euro per jaar aan eigen bijdrage kwijt alsof zij om een ziekte gevraagd hebben. Hopelijk ben ik in maart nog niet terug in Nederland wanneer er gestemd moet worden, want ik zou weleens op volkomen verkeerde gedachtes kunnen komen als ik het rode potlood hanteer.

Ik heb mijn besluit genomen. Zeker niet vroegtijdig terug naar Nederland. Ook geen behandeling voor 1 januari 2017. Inter Polis belooft 100% vergoeding in het buitenland, laat maar eens zien of zij woord houden. Tot 1 januari moet ik maar proberen het uit te zingen. Zonder infusen.

 

Tekst cover: Alleen voor wie het kan betalen. Reclame van privé Bangkok Chiang Mai ziekenhuis.

Bert van Balen
Over Bert van Balen 453 Artikelen
†Bert van Balen (20 juni 1945 - 26 oktober 2018) verbleef een decennium lang regelmatig in Thailand, vooral in Chiang Mai. Bert leerde als autodidact van zijn hobby fotografie zijn beroep te maken. HIj was ook chauffeur, magazijnbediende, semi beroepszeiler, redacteur en journalist voor Kidsweek en flierefluiter. De reden tot zijn regelmatig langdurig verblijf in Thailand is terug te vinden in zijn boek: Hoera, ik heb kanker. Te bestellen via Bol.com