Erfgoed in Thailand: Wat Mahathat, Sukhothai

Veel uit het huidige Thailand kan worden teruggevoerd tot het Sukhothai-koninkrijk. Het koninkrijk heeft een belangrijke bijdrage geleverd aan de opkomst van de Thaise beschaving. Vóór de opkomst van Sukhothai bestond het land uit kleine leengoederen, voor een deel schatplichtig aan de heersers van het oude Khmer-rijk. De eerste koning van Sukhothai, Sri Indraditya, bevrijdde een groot deel van het gebied van Khmer overheersing en nam de hegemonie over. Sukhothai  floreerde en breidde haar invloed uit tot in het huidige Laos en Cambodja. 

Koning Ramkhamhaeng de Grote (1239 – 1317)

Ook al was het Sukhothai koninkrijk van beperkte duur, het speelde een belangrijke rol in de ontwikkeling van de Thaise kunst en cultuur. Onder koning Ramkhamhaeng de Grote (1239 – 1317), de opvolger van Sri Indraditya, werd het Theravada-boeddhisme de staatsgodsdienst. Hij zette een administratief systeem op voor de stadstaat en ontwierp een Thaise alfabet, dat was gebaseerd op het Khmer schrift. Daarmee kon de Thaise taal voor het eerst worden neergeschreven.  In de architectuur werden klokvormige stoepa’s of in de vorm van een lotusknop gebruikelijk. Baksteen werd een gangbaar bouwmateriaal en de sculpturen op tempels werden eleganter van vorm.

Wat Mahathat is de belangrijkste en meest indrukwekkende tempel van het oude Sukhothai. De tempel is een typisch voorbeeld van de Sukhothai stijl. Het is een groot, haast vierkant complex, waarin ooit 5 vijvers, 10 gebedshallen en zo’n 200 stoepa’s lagen. De tempel werd gesticht door koning Sri Indraditya. Exacte data zijn niet bekend maar de bouw heeft plaatsgevonden tussen 1292 en 1347. Daarna zijn er tot in de vroege 18e eeuw nog regelmatig uitbreidingen gedaan.

Wat Mahathat betekent de ‘tempel van het grote relikwie’. De grootste stoepa die omstreeks 1345 werd gebouwd om relikwieën van Boeddha te bewaren, heeft de vorm van een lotusknop. De basis van de stoepa is versierd met 168 gestucte sculpturen, die discipelen van Boeddha voorstellen. De acht kleinere stoepa’s er omheen zijn in 2 verschillende stijlen gebouwd. De vier stoepa’s op de hoeken zijn in de Mon Haripunchai-Lanna-stijl en de vier langs de zijden laten Khmer-invloed zien. Aan weerszijden van de hoofdstoepa staan ​​twee, negen meter hoge, staande boeddhabeelden, die Phra Attharot worden genoemd. Het tempelcomplex herbergt ook een vihara (aula) en een mandapa (wijdingszaal).

Sukhothai had een groot aantal tempels en regeringsgebouwen, restanten hiervan zijn nog steeds te zien. Tegen het einde van de 14e eeuw begon de macht van de stadstaat af te zwakken. De hegemonie verschoof naar Ayutthaya en in het midden van de 15e eeuw werd Sukhothai aaneen gesmeed met Ayutthaya tot een koninkrijk. Na de val van Ayutthaya in 1767 werd Sukhothai verlaten en raakte in vergetelheid. Totdat  prins Mongkut, die later als Rama IV de troon zou bestijgen, er opgravingen ging doen, ook bij Wat Mahathat. Hier ontdekte hij in 1833 de Ramkhamhaeng-stele, traditioneel beschouwd als het vroegste voorbeeld van het Thaise schrift. Hoewel sommige oudheidkundigen zoals Mickel Vickery twijfelen aan de echtheid van ‘de steen van Ramkamhaeng’. De stele is te zien is in het Nationaal Museum in Bangkok. Ook zijn er andere gedenkstenen gevonden, die historici waardevolle informatie over de gang van zaken in het koninkrijk gaven. 

In de jaren vijftig en zestig startte de afdeling voor Schone Kunsten van het Ministerie van Cultuur met opgravingen en restauratiewerkzaamheden in Sukhothai. In een Thais webmagazine werden onlangs  foto’s getoond van de opgravingen bij Wat Mahathat. 

Sukhothai staat sinds 1991 op de lijst van werelderfgoed en wordt overeenkomstig UNESCO richtlijnen (verder) gerestaureerd en beheerd. In het Historische Park van Sukhothai bevindt zich het Ramkhamhaeng National Museum waarin diverse antieke stukken te zien zijn, die tijdens opgravingen gevonden werden. 

Ook op Trefpunt Azië: Cultureel Erfgoed in Thailand: Chiang Mai Foreign Cemetery

Over Redactie 798 Artikelen
De auteursnaam van de redactie van Trefpunt Azië. Wij publiceren onder deze naam berichten van de redactie en bijdragen die niet onder naam van de bron kunnen worden geplaatst.

Geef als eerste een reactie

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*