Wassen en strijken aan de Mekong

Bangkkok Post, Operatie Mekong, ActiefilmRecentelijk vernamen de hoogste machthebbers in Thailand dat in Hongkong een film zou uitkomen met het affiche ‘Operatie Mekong’. Het koude zweet brak hen uit.

Meestal zijn het filmfans en critici die stampei maken als een film “die op echte gebeurtenissen berust” het verhaal verdraait. Nu werd de top van de junta juist onrustig omdat Operatie Mekong mogelijk het feitelijke verhaal zou vertellen.

We verklappen het alvast: dat is zeker niet het geval.

De kinderachtige en slordig gemaakte film vertelt het verhaal van een moordpartij op de Mekong. Tussen oktober 2011 en maart 2013 zijn de Thaise en de Chinese justitiële dossiers daarover zo intensief  ‘gewassen en gestreken’ dat het filmscenario niet behoefde af te wijken van de officiële lezing van het bloedige incident.

Vroeg in de morgen van 5 oktober 2011 gingen zwaar bewapende mannen van het privé legertje van drugsbaron Naw Kham aan boord van twee Chinese vrachtboten op de Mekong. De 13 Chinese bemanningsleden werden gebonden, doodgeschoten en in de Mekong gegooid.

De politie van Thailand en van Laos zocht anderhalf jaar met hulp van Chinese deskundigen naar Naw Kham. Deze werd uiteindelijk gearresteerd, uitgewezen, berecht en geëxecuteerd in Kunming, China.

Dit ‘waar gebeurde verhaal’ is  verfilmd met veel gewelddadige actiescènes, gevisualiseerd met de modernste trucage-technieken.

Moordenaars nooit berecht

Terug naar de vraag waar het ons om gaat.

Voor een film is dit misschien een acceptabel scenario. Maar de officiële versie van de slachting buiten Chiang Saen in de provincie Chiangrai doet geen recht aan de doden en hun familieleden. Die laatsten werden door de Chinese autoriteiten koest gehouden.

De waarheid is dat de echte moordenaars nooit zijn berecht.

De enigen die ooit op de plek van de moorden zijn geweest, waren de manschappen van de speciale antidrug-eenheid van Pa Muang. Hun commandant heeft zelfs een persbericht doen uitgaan dat op de binnenpagina’s van de Bangkok Post van 7 oktober 2011 te lezen is.

“Chinezen hielpen drugssmokkelaars pakken” luidde de kop. En verder: “Chinese autoriteiten hebben geholpen bij de coördinatie van de inval van onze speciale eenheid op de twee vrachtboten onder Chinese vlag.” Commandant Prakarn Chonlayuth zei dat een vuurgevecht uitbrak toen het Thaise ‘gezag’ de vrachtboten probeerden tegen te houden die onder controle van een gewapende groep mannen waren geraakt.

Maar er was helemaal geen vuurgevecht.
Er was geen tweede groep.
En er was geen ‘hulp’ van Chinese kant.
Geen enkele drugssmokkelaar is opgepakt.

De Bangkok Post trok dit twee dagen later na en onthulde toen de slachting en het opvissen van 12, later 13, lijken uit de Mekong.

China gaat akkoord met Thaise versie

Bangkok Post, Operatie Mekong, Actiefilm
Bijschrift Bangkok Post: De Chinese minister voor Openbare Veiligheid Meng Jianzhu kwam namens het bezorgde Beijing onderzoeken in Chiang Rai. Hij werd slechts geinformeerd door de politie, niet door het leger dat direct bij de zaak was betrokken.  Foto van Cheewin Sattha.

Leden van de speciale militaire eenheid van Pa Muang werden ervan verdacht de koelbloedige killers te zijn. Zij zouden zijn omgekocht door ya ba baron Naw Kham vanuit zijn geheime basis in de Gouden Driehoek van Myanmar en voor hem werken.

China stemde met deze lezing in. Eerst met tegenzin maar later van harte.

Chinese troepen trokken vervolgens Myanmar en Laos in. Met behulp van drones werd Naw Kham opgespoord. Hij werd naar Kunming ontvoerd, waar hij in maart 2013 door een ‘volkstribunaal’ werd veroordeeld en kort daarna geëxecuteerd.

China en Thailand blijven bij het verdoezelen van de identiteit van de echte moordenaars. Chinese familieleden van de slachtoffers protesteerden destijds maandenlang maar deden er uiteindelijk het zwijgen toe.

‘Arrestatie’ gemeld en toen werd het stil

Op 28 oktober 2011, 23 dagen na het bloedbad, ‘arresteerde’ Thailand de negen leden van de Pa Muang eenheid, maar de negen bleven daarna buiten bereik van justitie.

Voor de commandant van de eenheid, Prakarn Chonlayuth, volgde promotie op promotie. Vorig jaar werd hij bevelhebber van het Vierde Regionale Leger en is nu als drie sterren generaal het hoofd van alle troepen in Thailands diepe Zuiden.

Toen de filmmakers naar buiten brachten dat zij het ware verhaal zouden tonen raakte de top van het militaire bewind in paniek. Aangekondigd werd dat de film dan zou worden verboden.

Gratis reclame voor slechte actiefilm

Volkomen onnodig, Operatie Mekong heeft weinig met de historische waarheid van doen. (Bovendien zijn dit soort Chinese actiefilms bij het bioscooppubliek in Bangkok allang uit de mode).

Bangkok Post, Operatie Mekong, Actiefilm
Koopadvies voor de piratenmarkt….
foto One Day I’ll Fly Away

Als premier Prayut Chan-o-cha niets over deze film had gezegd, zouden maar weinigen het bestaan van Operatie Mekong hebben opgemerkt. De film zou de Thaise bioscopen niet eens halen. En niemand zou op zoek gaan naar illegale kopieën.

Vergeet niet, dat ‘censuur’ een geweldig koopadvies is op de piratenmarkt in winkelcentra en van straatverkopers.

Bron: Bangkok Post 2 okt 2016, opmaak Trefpunt Thailand

Vertaling Alex Ouddiep

4 Comments

  1. Although knowledge has is value, guessing is more fun, heet het in het Engels.

    Je hoeft helemaal niet in de breedte te gaan en in het verre verleden te duiken, alleen maar de berichtgeving van de Bangkok Post direct na de moordpartij als basis voor redelijke speculatie te nemen.
    Waarom koude rillingen bij de machthebbers toen ze dachten dat de film de ware toedracht naar buiten zou brengen? Waar bleven de drugs na het zgn vuurgevecht? Waarom verdwenen de betrokken militairen uit het zicht? Waarom haalt de politie de kooltjes uit het vuur voor de militairen, zie onderschrift foto. Wat zorgde voor de omslag in de houding van de Chinezen op het hoogste niveau? Enzovoort.

  2. Alex,
    Het leger en de politie zijn van oudsher de grootste drugsmokkelaars in Thailand en omgeving geweest. Berucht waren generaal Sarit Thanarat en politiechef Phao, wiens achternaam mij even ontschiet, zeker tot aan 1956 toen opium van de ene op de andere dag verboden werd. Zeer winstgevend. Ik weet niet of dit de laatste decennia nog steeds het geval is.
    Hier speelden militairen dus onder een hoedje met een yaa baa baron. Heb je enig idee over de huidige rol van leger en politie bij de drugshandel? Speculeren is ook leuk.

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*