Vrouwenkleren als wapen in Thailand en Myanmar

Het komt in meerdere Zuidoost-Aziatische landen in verschillende variaties voor. Vrouwenkleren en in het bijzonder ondergoed zouden speciale eigenschappen hebben die mannen fataal kunnen zijn. Ze kunnen er hun seksuele en fysieke krachten door verliezen.

Zo is er in Noord-Thailand het verhaal over Chamma Thewi, een prinses die heerste over Haripoonchai, het laatste Mon stadstaatje (tegenwoordig Lamphun) in de buurt van Chiang Mai. Ze kwam oorspronkelijk uit Louvo (tegenwoordig Lopburi) dat eveneens een Mon stadstaatje was.

In de Chamma Thewi tempel in Lamphun wordt de as van de prinses Chamma Thewi bewaard.

Een lokale hoofdman werd verliefd op haar en maakte haar het hof. Aangezien Chamma Thewi niets van de man moest hebben, maar hem ook niet bot wilde afwijzen, verzon ze een list. Om zijn kracht de bewijzen moest de man vanaf de Doi Suthep berg bij Chiang Mai zijn lans naar Haripoonchai werpen, een afstand van al gauw veertig kilometer. Als het hem zou lukken die binnen de stadsmuren te laten landen zou ze met hem trouwen.

Uitzicht op Chiang Mai vanaf Doi Suthep.

Vol goede moed beklom de man Doi Suthep en deed een eerste poging. Die slaagde weliswaar niet, maar zijn lans kwam dicht genoeg bij de stadsmuren terecht om Chamma Thewi de stuipen op het lijf te jagen. Chamma Thewi dook dieper in haar trukendoos en liet van haar onderkleed een sjaal maken die ze de hoofdman toestuurde. Denkend dat de buit binnen handbereik was, sloeg de hoofdman hem om zijn nek en deed een tweede poging, die faliekant mislukte. Het ondergoed van Chamma Thewi had hem al zijn kracht ontnomen. Tot op de dag van vandaag waken ijverige huisvrouwen in Thailand ervoor hun slipjes en BH’s niet tussen de kleren van hun mannen te drogen te hangen.

Sarongs hangen boven een barricade in Myanmar.

In Myanmar maken vrouwen onder de prodemocratische beweging nu ook op innovative wijze gebruik van dit al eeuwenlang ingewortelde bijgeloof. Boven de barricaden, opgeworpen in de straten van Yangon, hangen ze hun sarongs, ondergoed en zelfs maandverband op, wetende dat de soldaten van de junta daar niet onderdoor zullen lopen. Het valt te betwijfelen of deze vaak progressieve vrouwen zelf geloven in het fysieke effect ervan. Maar ze kennen het gewone soldatenvolk goed genoeg om te weten dat die er bang van worden hun mannelijkheid te verliezen. Voordat de militairen de barrières durven te nemen moet die opgehangen kledij eerst worden verbrand, wat aan de demonstranten de gelegenheid geeft om veilig weg te komen. Onder de vrouwen beweging wordt het nu al de sarong revolutie genoemd. 

Tot nu toe kwamen bij de protestacties zeker 760 mensen om en werden ruim vierduizend demonstranten gearresteerd. 

Over Antonin Cee 200 Artikelen
Antonin Cee woont sinds eind jaren tachtig in Chiangmai en voerde themareizen uit. Hij studeerde filosofie aan de Universiteit van Montpellier in Frankrijk en werkte enige tijd als redacteur bij The Nation in Bangkok. Ook schreef hij artikelen voor verschillende Nederlandse, Belgische en Engelstalige magazines. Met zijn achttienjarige dochter vormt hij een eenoudergezin en brengt elk jaar enige tijd door in Zuid-Frankrijk. Hij publiceerde een verhalenbundel getiteld 'Inheems Kruid'. Onlangs bracht hij zijn tweede boek 'Thailand tegen het Licht' uit. Beide boeken zijn zonder verzendkosten te bestellen bij www.amazon.de.

Geef als eerste een reactie

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*