Vragen aan de vakantieman


Het leven van een Thailandganger gaat niet altijd over rozen, ook niet als hij in Nederland vertoeft. Want de directe omgeving is vaak nieuwsgierig en informeert geheel vrijblijvend naar wat ondergetekende eigenlijk in Thailand te zoeken heeft.

Een vraag die me al meermalen gesteld werd. Vaak door mensen die oprecht geinteresseerd waren, alsook door lieden die de vraag slechts retorisch opboerden, en me stiekem verdachten van ‘vuighe ende verborghen saecken in den coninckrijx Siam’.

Anno 2015 kan mijn antwoord daarop kort zijn. Niets. Want ik heb haar al gevonden en ben er al weer vele jaren gelukkig mee getrouwd. Dat is uiteraard niet het antwoord waar men op zit te wachten, dus is verdere uitleg noodzakelijk.

Jackie-Chanbeelden

En wat dan volgt valt meestal ook niet in goede aarde. Je kunt het als rechtgeaarde Thailandliefhebber namelijk zelden iedereen naar de zin maken. Want vele toehoorders grossieren in vage vooroordelen of vastgeroeste ideetjes over mijn geliefde tweede vaderland en de omstandigheden aldaar. Bedroevend, maar waar.

Jackie-chan-wallpaper-jackie-chan-367346_1920_1242Ooit zag ik me gedwongen een verontruste collega bij te praten welke teveel Jackie-Chanbeelden in het achterhoofd meezeulde en letterlijk in de veronderstelling verkeerde, dat op iedere straathoek in Bangkok Thaise struikrovers gereed stonden, om onschuldige vakantiegangers een kopje kleiner en tevens hun vette Europese geldbuidel afhandig te maken. Het was nog een heel karwei, maar hij bereikte de verlichting tenslotte staande bij de koffieautomaat.

Ook de absolute tegenhangers daarvan, de idealisten die geloven dat men aldaar slechts een kommetje rijst per dag nodig heeft om huppelend de Thaise dag door te komen, brengen mij tot lichte wanhoop.

Ook aangaande hun euforische ideetjes betreffende het exotische voedsel, de schoonheid van de Thaise natuur en de lieftalligheid der lokale dames, werd er van mij slechts bijval verwacht.

Geschokt door de vleeshandel in Pattaya

Eigen ervaringen, waaronder het hele en halve dagen doorbrengen op een hurktoilet, afgewisseld met wat oefeningen op het onderdeel wasbakhangen na het nuttigen van diezelfde exotische gerechten, kwamen niet geheel overeen met hun verwachtingen, zo bleek.

Terzijde: voor de sceptici, probeer anders eens enkele uren voor vertrek naar Schiphol een plaatselijke schone te imponeren door flink wat roodaangelopen Som Tam en ongewassen vriendje Phak Bung naar binnen te werken, en hou vervolgens een logboek bij van de noodgedwongen toiletbezoeken op de memorabele thuisreis. Vliegangst zal daarbij de minste van uw zorgen zijn.

Diezelfde schone Thaise natuur in de vorm van naar je enkels happende schurftige zwerfhonden, myriaden Thaise muggen en hun najeukende tafelmanieren of trosjes bloedzuigers in Khao Yai die vriendjes willen worden en je al van verre toezwaaien voor een kleine donatie, brengen de zaak weer in het juiste perspectief voor menig belangstellende.

th

leech

Naar de andere kant doorslaande Nederlandse dames die me verzekeren geen stap in dat ‘Thailand van jou’ te zullen zetten,  omdat er een gekkootje op de hotelkamer kan rondscharrelen, zijn het volgende struikelblok op het pad van de goedbedoelende Thailanddiplomaat.

Dat deze kleine scharrelaars je beste vriend zijn, omdat ze al het vliegend ongedierte opvreten die je hotelleven pas echt tot een hel kunnen maken, daar trapt men niet in. Rillend verklaren ze alles aan elkaar te zullen gillen indien zo’n griezel wordt waargenomen. Dat horende ben ik eigenlijk blij dat ze thuisblijven.

En onder degenen die niet thuisblijven, gaat het ook niet altijd vlotjes. Een echtpaar dat voor het eerst zou neerstrijken in Thailand, vroeg me in alle ernst of de hotelstaf verwittigd moest worden indien zo’n beest op de muur werd aangetroffen. Er loopt nu een Thaise hotelmederwerker rond die ik heb kunnen behoeden voor nutteloos opdraven na een onzintelefoontje.

Hun rondreistrip bleek naderhand ook niet zo geslaagd. Men orakelde onder andere dat ze tot hun ongenoegen op Koh Samui tijdens een strandwandeling aldaar niet slechts op een zekere R. Crusoe en hulpje Vrijdag gestuit waren. Uit hun klaagzang leidde ik af, dat de flinke stapel reisgidsen en boeken door mij zo welwillend overhandigd, net zo interessant waren gebleken als de krant van gisteren.

Tevens was de vrouwelijke helft geschokt door de bloeiende vleeshandel in Pattaya en zei me dat ze het vreselijk vond, die arme deernes wiens lot bestond uit het moeten plezieren van vliegtuigladingen losbandig gepeupel. Haar wederhelft deed daarbij halfslachtig pogingen het ook vreselijk te vinden, maar wekte daarbij niet de indruk zich na deze moreel verwerpelijke ervaring tot monnik te willen laten wijden.

En dan is er nog een aparte categorie belangstellenden. Die ook hun huiswerk niet doen. En me vragen of ik dit jaar weer naar Taiwan ga. Vakantiemanassociaties borrelen dan in me op en mijn eerlijke antwoord is meestal, dat ik dit jaar maar eens voor Thailand heb gekozen.


Lieven Kattestaart
Over Lieven Kattestaart 103 Artikelen
Lieven Kattestaart (1963) werd geboren in Middelharnis. Hij werkte van 1991 tot 2016 bij de Gemeente Goeree-Overflakkee. Sinds 1993 bezoekt hij Thailand en raakte zoals zovelen verslaafd aan het land en de bevolking. In Isaan, het noordoostelijk deel van Thailand, ontmoette hij zijn vrouw Pranom (Ooy).

3 Comments

  1. Ik mis alleen nog een stukje over het aanwijzen op de landkaart. 🙂

  2. Leuk verhaal Lieven, een nuchtere kijk op vaderlandse visies op Thailand en zo opgeschreven dat ik herhaaldelijk in de lach schoot. Mooie opkikker in mijn Thaise ochtendstond.

  3. Ik ben jaren geleden gestopt met het spelen van ‘vakantieman’. “Wat is een goed hotel in BKK?” was steevast de vraag. Dan legde ik uit dat wat voor mij een goed hotel was zou voor hen misschien wel een nachtmerrie zijn. Ik waag me niet meer aan aanbevelingen.

Reacties zijn gesloten bij dit onderwerp.