Thailand. Het uur van de waarheid

Het uur van de waarheid laat soms even op zich wachten. Op de Academie voor Toerisme leren studenten vier fasen te onderscheiden in de ontwikkeling van een toeristische bestemming. De eerste fase is als een land nauwelijks gekend is en weinig bezoekers krijgt. De lokale bevolking is blij met de zeldzame reizigers, want het is voor ze de bevestiging dat hun land een bezoek waard is. De tweede fase is als ze ontdekken dat aan die buitenlandse bezoekers ook aardig wat geld te verdienen is en daar zijn ze verrukt over.

De derde fase komt wanneer het toeristisch bedrijf volkomen onderworpen wordt aan geld verdienen, maar al lang niet meer blij is met al die toeloop. De vierde fase tenslotte is, dat niettegenstaande het vele geld verdiend aan de buitenlandse bezoekers, men ze eigenlijk liever kwijt wil. Dan is het uur van de waarheid aangebroken.

Het uur van de waarheid

Afgaande op geluiden die in toeristische hotspots vaak te beluisteren zijn -en uiteraard niet voor buitenlandse oren bestemd zijn- is Thailand duidelijk in de vierde fase beland. In het kort komt het hierop neer: geef ons je geld, geniet van onze Thaise glimlachje, van onze uitgelezen stranden en geweldige cultuur en hou verder je bek. Eigenlijk moet je blij zijn dat je hier mag komen.

het uur van de waarheid
Lange wachtrijen door al het feodaal gestempel…

Dat dit de vigerende mening is, blijkt bijvoorbeeld ook duidelijk uit de norse houding van de ambtenaren bij binnenkomst op de luchthaven. Ze stempelen er kwistig op, zetten een vinkje hier, een paraafje daar en moeten dat overgehouden hebben uit feodale tijden. De wachttijden kunnen er oplopen tot meer dan twee uur.

Als ze eindelijk klaar zijn werpen ze je paspoort terug op de balie om nog eens goed te laten merken dat ze met toeristen niets ophebben. Dezelfde rituelen vinden plaats bij het verlengen van een visum in een van de immigratiekantoren. De boodschap is duidelijk: het is dat het economische noodzaak is, maar eigenlijk willen ze al die buitenlanders helemaal niet.

Die zijn een aantasting van de cultuur, stellen moeilijke vragen, durven zelfs kritiek te laten horen op hoe de dingen hier gedaan worden. En ze hebben politieke overtuigingen, die een bedreiging vormen voor de nationale veiligheid. En nu, met het toenemend aantal buitenlanders dat de Thaise taal naar behoren beheerst, wordt het ook steeds moeilijker om mooi weer naar ze te blijven spelen. Het uur van de waarheid kondigt zich aan.

Betalen zul je

Dat er zo gedacht wordt blijkt ook nu tijdens de coronacrises weer eens overduidelijk. In Thailand zijn duizenden buitenlandse bezoekers gestrand, die niet meer naar huis konden. Ze moeten noodgedwongen hun visum verlengen bij de Thaise immigratie. Want die geeft mensen met een verlopen visum ook in deze bizarre tijden een boete van 500 THB per dag. Je moet dat maar durven. Zelfs Hun Sen van Cambodja, die toch ook niet vies is van een paar duiten, legt aan buitenlanders met overstay geen boete op tijdens deze crises.

het uur van de waarheid
Boeten zullen jullie…

In Thailand echter moeten buitenlanders boeten, want dat komt ze rechtens toe, zo lijkt de openbare mening. Ze maken al zolang gebruik van onze uitstekende Thaise faciliteiten, genieten van onze geweldige keuken en gaan met onze vrouwen aan de haal.  Nu zullen ze het weten ook. Buitenlanders zijn nog altijd verplicht hun visum te verlengen op overvolle immigratiekantoren, waar het onmogelijk is sociale afstand te bewaren om besmettingsgevaar in te dammen.

Weliswaar is dit decreet ook door de Thaise regering uitgevaardigd, maar voor buitenlanders geldt dat kennelijk niet. Die moeten maar tegen een stootje kunnen. Om ze nog meer het vuur aan de schenen te leggen, eist de immigratie nu nog enkele extra documenten om het visum te verlengen.

Een beschaafd land zou het niet durven

Zo moet er een huurcontract worden overlegd van de plaats waar verbleven wordt samen met vier foto’s van de aanvrager in zijn tijdelijke optrek. Ook het betreffende huisnummer moet daarop duidelijk zichtbaar zijn. Het moet worden vergezeld van een plattegrond, waarop de locatie van de betreffende verblijfplaats is weergegeven. Dit niettegenstaande het feit dat veel Thais geen plattegrond kunnen lezen, laat staan er een maken.

Want ook de Thaise huiseigenaar moet meekomen naar het bureau en de eigendomspapieren van de grond meebrengen. Die huiseigenaren wonen vaak op heel andere plekken dan waar ze hun huis verhuren, waardoor ze verplicht worden zich te verplaatsen over grote afstanden.

het uur van de waarheid
en met zoveel mogelijk papier…

Bovendien moet de aanvrager een z.g. ‘visa extension letter’ hebben van zijn ambassade wat weer extra gereis met zich meebrengt met alle risico’s van dien. De Nederlandse ambassade laat zich hierbij ook niet onbetuigd, want die rekent hiervoor 30 Euro in een tijd dat gestrande toeristen toch al in financiele problemen zitten.

Ook wordt bij deze absurde regels totaal geen rekening gehouden met het feit dat reizen in Thailand sowieso steeds moeilijker wordt. Er is vaak beweerd dat de Thaise cultuur er een is van schaamte. Maar die is in dit geval blijkbaar volkomen afwezig. Geen beschaafd land zou dergelijke onzinnige regels durven opstellen.

het uur van de waarheid
bang voor het eigen hachje…

Ergens hoog in de hierarchie zijn ze bedacht, Volgens een woordvoerder van de Immigratiedienst zijn ze nodig voor de ‘binnenlandse veiligheid’.  Alsof mensen met kwade bedoelingen of criminelen zich daar iets gelegen aan laten liggen. Daarbuiten komen ze in een land, waar militairen en politiemensen zich schuldig maakten aan mensensmokkel en drugshandel.

Hooggeplaatste regeringsmensen en militairen bezitten bordelen en casino’s in Myanmar en Cambodja. In Thailand is prostitutie officieel verboden, maar elk bordeel betaalt een maandelijkse bijdrage aan de politie.  Zijn ze hier misschien bang voor buitenlandse concurrentie?

Ondertussen voeren de lokale immigratiediensten, bang als ze zijn voor hun hachje, de nieuwe regels kritiekloos uit.  Hoewel ze zelf ook niet blij zijn met het toegenomen besmettingsgevaar, zullen ze het wel laten een woord van kritiek te uiten. Zoals een antropoloog tientallen jaren geleden al eens opmerkte: Thailand is een land van angst.

Het uur van de waarheid is daar

Maar het uur van de waarheid is nu daar. Is Thailand een gastvrij land dat toeristen verwelkomt? Voor de meeste gestrande toeristen is het antwoord duidelijk ontkennend. Ze hebben sowieso al enorme problemen en de onzinnige regelgeving van de Thaise overheid gooit nog wat olie op het vuur. Het imago, dat Thailand middels zijn Nationale Verkeersbureau over de jaren zo ijverig heeft opgebouwd ligt aan diggelen. Het is te verwachten dat dit ook post-corona gevolgen zal hebben.

Ingezonden door een Thailandganger. Identiteit bij redactie bekend.

Ook op Trefpunt over problemen met immigratie:  Thailand, een land van angst
Redactie
Over Redactie 589 Artikelen
De auteursnaam van de redactie van Trefpunt Azië. Wij publiceren onder deze naam berichten van de redactie en bijdragen die niet onder naam van de bron kunnen worden geplaatst.

5 Comments

  1. Noir! Een zwarte bril! Nu ben ik nog maar een jonkie in Thailand, pas 30 jaar, maar deze zwaarmoedige reactie is naar mijn mening niet terecht om als beeld van heel Thailand, van het hele volk en de hele ambtenarij neer te zetten. Dat ambtenaren lokaal eigen baasje spelen is denk ik al zolang het land bestaat. Maar OK, ieder zijn mening. Ik zie het positiever in dan schrijver/schrijfster.

    • Ik zie het ook zonniger in dan de auteur van dit stuk. De gemiddelde tourist kijkt niet naar zaken zoals wisselkoers, politiek klimaat of bureaucratische molens en gebrek aan basale mensenrechten. Als men hop een ticket kan boeken voor 3-4 weken bruin bakken, biertje, eten, diertjes kijken dan is men snel tevree. De afgelopen 5-10 jaar heeft men zich het land ook niet links laten liggen. Misschien schaven de buurlanden er wat vanaf als de all in pakketten daar wat goedkoper uit vallen.

      De TAT geeft er dan weer een andere uiterste visie op na, die glazen zijn nog rozer dan Barbie en Pink Panther.

  2. De anonieme schrijver van deze tekst heeft een mooi en doordacht stuk geschreven. Menigeen heeft dezelfde ervaring vermoed ik. Dertig jaar geleden toen ik als groentje het olifantenkamp in Chiang Mai bezocht merkte ik al een glimp op van wat Thailand nu geworden is Een vijftal oude vrouwtjes stonden bij de ingang bananen te verkopen (om aan de olifanten te voederen). We werden met de vriendelijkste glimlach begroet die ik ooit gezien had. Bij het verlaten van de attractie was dit bij toverslag veranderd in een hatelijke blik, ik voelde zelfs verachting. Wij waren geen potentiële kopers meer, vandaar. Dertig jaar geleden zaten we dus al in fase drie maar beweften het niet. Nu vrees ik dat zelfs de naiefste toerist voor altijd wegblijft.

  3. Een zeer treffende en heldere analyse van (de situatie in) Thailand! Het nieuwe imago van Thailand zal duidelijk gaan verschillen van het oude, zeker in het after-corona tijdperk. ALS Thailand nog buitenlanders (toeristen en expats) wil aantrekken, zal hun attitude moeten veranderen. En dan heb ik het in de eerste plaats over de overheid, en in veel mindere mate over de individuele Thai.

  4. Goede samenvatting van de schijnbaar onuitroeibare Thaise racistische, denigrerende regelgeving waar het (westerse) buitenlanders betreft. Persoonlijk heb ik geen hooggespannen verwachtingen, dat – wanneer in een min of meer nabije toekomst blijkt, dat een en ander inderdaad rigoureuze, negatieve gevolgen zal hebben voor inkomsten uit toerisme – daaruit dan conclusies getrokken zullen worden, om deze regelgeving in positieve zin aan te passen. Zij die verantwoordelijk zijn voor dit racistische beleid, hebben relatief gezien minder last van teruglopende inkomsten uit toerisme, dan de veelal arme mensen, die in die sector hun kommetje rijst moeten verdienen. En jammer genoeg, zie ik die categorie van de Thaise bevolking niet massaal in opstand komen tegen die beleidsbepalers.
    Als men dit al niet doet vanwege het algemeen gevoerde beleid, dat diezelfde beleidsbepalers voeren, beleid dat er alleen maar op gericht is, de macht en bankrekeningen van bedoelde beleidsbepalers en de kliek waarmee zij zich omringen te vergroten, dan is het niet logisch te hopen of veronderstellen, dat de zwaar getroffen normale Thaise burger wel in opstand zal komen, om racistische, denigrerende immigratieregels in positieve zin om te buigen.
    Ik vrees, dat toeristen, expats en buitenlanders die op basis van diverse soorten jaarvisa in Thailand verblijven, dit zullen moeten blijven doen op basis van minimaal de huidige rascistische, denigrerende regels die daarvoor thans gelden.

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*