Vietnam. Werelderfgoed Hoi An bedreigd door overtoerisme

Sinds 1999 staat Hoi An op de Unesco-lijst van ’s werelds culturele schatten.  Jaarlijks trekt het stadje van 120.000 inwoners in Centraal-Vietnam rond de 20 miljoen bezoekers. Werelderfgoed Hoi An was tussen de 15de en de 19de eeuw een belangrijke haven. Ook de VOC had er van 1637 tot 1652 zijn factorij, net als de Portugezen en later de Fransen.  De VOC kocht er voornamelijk Chinese zijde, gomlak en goud in. Voor China en Japan was Hoi An in die tijd  misschien wel de belangrijkste buitenlandse handelshaven.

Hoi An, wat zoiets betekent als vredige ontmoetingsplaats, werd toen nog Faifa genoemd. Bezoekers van het historisch gedeelte kunnen zich wanen in een Aziatische havenstad van destijds. Oude straatjes en steegjes  voeren langs traditionele houten handelsdepots. De tand des tijds is er met succes bestreden, alles is in oorspronkelijke staat te bezichtigen. Hier en daar zijn duidelijk buitenlandse invloeden te bespeuren, wat het voor mensen die graag wat in geschiedenis graven, des te interessanter maakt. Bij de overdekte Japanse Brug uit de 16de eeuw, die  naar het ‘Japanese Village’ leidde,  tovert een creatieve geest in een wip de straattaferelen van weleer tevoorschijn.

Bezoekers: werelderfgoed Hoi An? Rotzooitje

Maar de gigantische toeloop van toeristen eist ook hier zijn tol. De restaurants en hotels lozen hun afval water direct in de rivier. Plastic en ander vuilnis, achtergelaten door de horden toeristen is meer dan het stadje aan kan en zijn overal zichtbaar.

Redactie, Harry Bouwman, Romantisch Hoi An, Werelderfgoed Hoi An
In historisch Hoi An is het dringen geblazen. Foto ©Harry Bouwman

Op Facebook uiten buitenlandse bezoekers hun ergernis. Zoals deze reactie:

‘Met hooggespannen verwachtingen gingen we voor de eerste keer in ons leven naar werelderfgoed Hoi An. We hadden er zoveel over gehoord en gelezen. En wat bleek? Hoi An is een grote rotzooi. Een stinkende rivier met daaromheen straatjes vol met agressieve venters die je plastic speelgoed proberen te verkopen. Iedereen jaagt op  snel te verdienen geld.  Voor de rest wemelt het er van toeristen die selfies lopen te maken. Het was zo onecht, het leek Disneyland wek. Jammer. We gaan er nooit meer heen.’

Eerlijkheidshalve moet daar wel aan worden toegevoegd dat de stadsoudsten van Hoi An enige tijd geleden een campagne zijn gestart om het afval terug te dringen. Ze proberen zowel bezoekers als lokale bevolking te bewegen minder plastic te gebruiken. Zo wordt gepropageerd gebakken rijst en loempia’s in bananen te wikkelen. Veel zeggenschap heeft de argeloze toerist daar natuurlijk niet over.

Plastic moet hergebruikt worden

Antonin Cee, Werelderfgoed Hoi An, Afval
Afval buiten de stadsgrens gewerkt
Foto gezien op U Cafe Hoi An

Er wordt ook aangedrongen om je eigen plastic zakje bij het winkelen te hergebruiken. Daar kan een buitenlandse bezoeker, gewend als hij dat is, beter mee uit de voeten. Het is nog even afwachten of deze goedbedoelde aanmaningen zullen leiden tot het gewenste resultaat.

Ook de vrouwenorganisatie in Hoi An roert zich en van dat initiatief valt  meer te verwachten. De vrouwen maakten in samenwerking met de lokale overheid zich sterk voor het opstarten van een recyclingfabriek. Dat zou de bergen afval volgens hen met zeventig procent verminderen. Vrouwen hebben dat nu eenmaal. Ze gaan recht op hun doel af.

Ook geluidsoverlast wordt aangepakt

En zijn meer positieve geluiden. Volgens de Vietnam News Service is Hoi An nu tevens  bezig de geluidsoverlast aan te pakken. Die wordt voor een groot deel veroorzaakt door de luidruchtige voertuigen, die dagelijks al die toeristen naar de oude stad transporteren. En door de megawatt luidsprekers van overal rondrijdende reclamewagens, die dagelijks door de oude stad trekken.

Met vele decibellen moeten de toeristen getrokken worden naar live-muziek en dj’s in de talloze restaurants, karaokebars en clubs. Overtreders van de geluidslimiet zullen met fikse boetes op de vingers worden getikt, meldde het persbureau

Redactie, Harry Bouwman, Romantisch Hoi An, My Lai, Gewoon naar vietnam 3
Foto ©Harry Bouwman

Een andere optie is om, net zoals sommige wildparken doen, een limiet te stellen aan het maximaal aantal bezoekers per dag. Op die manier zou de ‘lokale fauna’ minder worden belast. De vraag is dan wel of al die afhankelijken van de toeristentoeloop in Hoi An daar blij mee zullen zijn. Iedereen wil per slot van rekening dat duiten de juiste kant op rollen.

Maar niet gewanhoopt. Er is ook hoop te putten uit de zelfregulerende trends die ook het toerisme kent. Als het te gortig wordt blijven mensen, net zoals die fulminerende bezoeker op Facebook, gewoon weg.

 

Lees ook: Gewoon naar Vietnam van Hoi An bezoeker Harry Bouwman

Antonin Cee
Over Antonin Cee 146 Artikelen
Antonin Cee woont sinds eind jaren tachtig in Chiangmai en voerde themareizen uit. Hij studeerde filosofie aan de Universiteit van Montpellier in Frankrijk en werkte enige tijd als redacteur bij The Nation in Bangkok. Ook schreef hij artikelen voor verschillende Nederlandse, Belgische en Engelstalige magazines. Met zijn achttienjarige dochter vormt hij een eenoudergezin en brengt elk jaar enige tijd door in Zuid-Frankrijk. Hij publiceerde een verhalenbundel getiteld 'Inheems Kruid'. Onlangs bracht hij zijn tweede boek 'Thailand tegen het Licht' uit. Beide boeken zijn zonder verzendkosten te bestellen bij www.amazon.de.

2 Comments

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*