Verkiezingen VS. Geen gelopen koers voor Joe Biden

Donald Trump lijkt erin te slagen de verkiezingscampagne naar zijn hand te zetten. Law and order is momenteel het dominante thema van de campagne voor het Witte Huis die nu haar ‘hete fase’ ingaat.

De president kreeg zijn favoriete thema in de schoot geworpen. De rellen in diverse grote steden, van Portland, Milwaukee tot Chicago, en nu in het kleinere Kenosha, hebben de merendeels vreedzame anti-racisme protesten naar de achtergrond verdrongen. Begin deze week ging Trump naar Kenosha en liet zich fotograferen te midden van het puin van een verwoest pand. De boodschap: dit staat u te wachten als de Democratische kandidaat Joe Biden in november wint.

Dit zou wel eens het scenario kunnen worden dat de Democraten als geen ander vrezen. De verkiezingen worden niet het gewenste referendum over het falende presidentschap van Trump maar over het in de ogen van mogelijk teveel kiezers slappe law and order-beleid van de Democraten.

Peter van Nuijsenburg, Amerikaanse verkiezingen, Gelopen koers,
Nog geen gelopen koers voor de big shots. Mike Pence, D. Trump. Daaronder Kamala Harris, Joe Biden

Peilingen geven aan: geen gelopen koers

Joe Biden ging bij een optreden in Philadelphia in de tegenaanval. Hij veroordeelde de rellen, wees op zijn eigen staat van dienst als verdediger van law and order en beschuldigde Trump ervan het vuur bewust op te stoken. Dat was en is allemaal waar, maar hij en niet de president was in het defensief gedrongen. Hij moet nu oppassen dat het initiatief niet voorgoed overgaat naar Trump. Een eerste indicatie is er al. Zijn voorsprong in de polls begint terug te lopen.

Law and order is van oudsher hét issue waarnaar de Republikeinen terug grijpen als ze op andere thema’s matig tot slecht scoren. Het begon met Richard Nixon in de jaren zestig van de vorige eeuw toen de VS eveneens in brand stonden. Destijds waren de oorlog in Vietnam en het racisme, de eeuwige schandvlek, de olie op het nog hoger dan nu oplaaiende vuur.

Nixon ontdekte de ‘zwijgende meerderheid’ van conservatieve blanke Amerikanen voor wie de revoluties van die jaren, seksueel, politiek en cultureel, te gortig waren. Hij bespeelde hun verontwaardiging en afschuw van het ‘langharige linkse tuig’ en hun Democratische ‘kameraden’ zo effectief dat hij in 1968 naar het Witte Huis mocht. Sindsdien weet elke Republikeinse kandidaat, van Ronald Reagan tot nu Donald Trump, wat hem te doen staat.

Democraten zijn softies

De Democraten weten daar zelden een afdoend antwoord op. Als de beuk erin moet geven ze meestal niet thuis. Van tijd tot tijd hoor je wel eens een Democraat verzuchten: hadden wij maar iemand als Mitch McConnell. McConnell is de Republikeinse leider in de Senaat. Hij is meedogenloos, speelt hard op de bal en als het moet nog veel harder op de man. McConnell is een wandelende dirty tricks catalogus. Zijn Democratische collega Chuck Schumer is daarbij vergeleken een watje en dus geen partij voor McConnell.

En de campagne leek zo goed te gaan voor de Democraten. Trump bezorgde hen de issues franco thuis. Het coronabeleid is met ruim 6 miljoen besmettingen en meer dan 180.000 doden een ramp. De economie zit in de ernstigste crisis sinds de Grote Depressie van 90 jaar geleden. De president laat geen gelegenheid voorbij gaan om zijn incompetentie te bewijzen. En de klassieke vraag bij verkiezingen: bent u nu beter af dan vier jaar geleden, zullen de meeste Amerikanen beantwoorden met ‘nee’. Normaal gesproken kan een zittende president dan niet winnen.

Tenzij de Republikeinen erin slagen om er een andere wedstrijd van te maken en de Democraten weten te dwingen volgens hun regels te spelen. Dat probeert Trump nu te doen. Daarbij gaat fair play als eerste het raam uit, zodat de Democraten de strijd moeten aangaan met een dubbele handicap. Het is uiteraard niet gezegd dat Trump in zijn opzet zal slagen maar de Democraten moeten nu wel erg op hun tellen passen.

Er is zeker nog geen reden tot paniek. Ook in de meeste ‘swingstates’ waar verkiezingen worden gewonnen en verloren, staat Joe Biden nog op voorsprong. Maar dan moet hij wel het initiatief weer naar zich toe zien te trekken. Dat hij in de meeste opzichten, empathie, fatsoen, competentie, de positieve tegenpool is van de president, is niet langer genoeg. Joe Biden zal de fluwelen handschoenen moeten uittrekken.

Corona: achilleshiel van Trump

Concreet betekent dit, dat hij Trumps falende coronabeleid weer tot het brandpunt van de campagne moet maken. De VS is wereldwijd de trieste koploper wat betreft het aantal besmettingen en overleden slachtoffers. Dat is naast alle andere genoemde tekortkomingen Trumps nog steeds meest kwetsbare punt. En daar moeten de Democratische pijlen op gericht worden.

Het is dan wel zaak blunders als van Nancy Pelosi, de Democratische leider in het Huis van Afgevaardigden, te vermijden. Pelosi dreigt de Grapperhaus van de VS te worden. Als geen ander hamert ze op de noodzaak van mondkapjes maar vorige week werd ze bij de kapper betrapt zonder mond-en neusbedekking.

Dat kado werd door de Republikeinen natuurlijk meteen dankbaar uitgepakt. En in deze campagne waar volgens sommige waarnemers niets minder dan de democratie op het spel staat, kunnen de Democraten zich meer van dit soort kado’s niet veroorloven. De weg naar het Witte Huis is geen gelopen koers voor Joe Biden.

 

Meer op Trefpunt over verkiezingen VS: Leider met geur van staatsgreep 

 

Peter van Nuijsenburg
Over Peter van Nuijsenburg 215 Artikelen
Journalist en publicist Peter van Nuijsenburg (64) werkte in het verleden bij De Telegraaf, Elsevier en persbureau GPD. Voor deze laatste organisatie was hij correspondent in Johannesburg, Berlijn en Tokio. Peter was voorheen ook parlementair en economisch redacteur. Hij is liefhebber en kenner van kunst en cultuur. Bij dagblad Trouw publiceerde hij boekbesprekingen. Beroepsmatig en (meer recentelijk) als toerist was hij in Thailand en andere Asean–landen.

Geef als eerste een reactie

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*