Verhuizen in Bangkok: the art of deadly helicopter aces’

Sinds onze verhuizing van hoog naar laag, van een op zeven-hoog gelegen appartement, naar een rijtjeshuis met tuin, is er iets bijzonders gebeurt: de jager in mij is los.

Vreemd, want jagen en jagers heb ik altijd aanstootgevend gevonden. Lafaards. Tories die met hun vette reet op een paard een roedel honden opjagen om een onschuldig vosje de meest gruwelijke laatste dag van zijn leven te bezorgen. Rien Poortvliets, die al pijprokend een damhert afknallen en het prachtige gewei er afhakken en dat boven de toog van een Gooise herberg hangen, naast een portret van prins Bernhard, zonder baard. Dat soort gasten.

Hoe begon de ontwikkeling van mijn jachtinstinct? Met kerstmis. Wanneer anders? Een paar dagen voor kerstmis ontving ik van Santa Claus, in de gedaante van James Donellan, mijn Ierse collega en emotiegenoot – James is socialist, net als ik – een doos met allemaal gereedschap voor ons nieuwe huis.

Ik had om gereedschap gevraagd en in de doos bevonden zich een assortiment kruisschroevendraaiers, een paar tangen, een hamer, een lasbril, een klauwhamer, diverse schroefjes, pluggen en spijkers en een tennisracket. Een Thais tennisracket wel te verstaan, met de mogelijkheid om op de bedrading een dodelijke hoeveelheid stroom te zetten die elke mug, vlieg, daas, horzel en steekvlieg met een hoop vuurwerk tot een treurig hoopje ongewerveld dood tuig reduceert. Mits de jager de juiste techniek hanteert. Vanuit de pols.

“Die zul je nodig hebben”, bromde James toen ik het zojuist uitgepakte racket in de lerarenkamer triomfantelijk omhoog hield. “Voor muggen gaat er een nieuwe jaartelling beginnen James” pochtte ik. De jaren CZ, Cor Zonder en de jaren CM, Cor Met racket”.

Cor Verhoef, Verhuizing, Tennisleraar, Helicopter
Het Dodelijke Wapen

Het duurde niet lang voordat ik de jachttechnieken, bestaande uit de bovenhandse zwaai, de zijwaartse zwiep en de dodelijke helicopter ace: (de racket langzaam pal boven een razendsnelle, handjeswassende vlieg die neergestreken is boven het tafelblad, laten neerdalen, om vervolgens 220 V razendsnel op de strontvreter los te laten), feilloos onder de knie had.

Laatst zagen mijn vrouw en ik een tjiktjak op de muur die zich vastgebeten had in de staart van een andere tjiktjak. “Dat heb ik nog nooit gezien”, zei Ning.

“Ze moeten wel, Er is niks meer te vreten voor die beestjes”.

Cor Verhoef
Over Cor Verhoef 41 Artikelen
Geboren Rotterdammer Cor Verhoef werkt sinds 2004 als leraar Engels aan de Nairong middelbare school in Bangkok, de metropool waar met zijn echtgenote en docent Ning (‘Priceless woman’) woont. Na zijn opleiding aan de lerarenopleiding van de Hogeschool Rotterdam en Omstreken werkte hij in de horeca en als reisagent in Mexico en Guatemala. Via de NBBS belandde hij in najaar 2001 in Thailand. Inmiddels zijn Cor en Ning de trotse ouders van zoon Leon.