Het Verhaal van de Week: Opschonen

Ik kom graag bij Patty, meer precies Patty’s Corner, een coffee shop. De shop bevindt zich schuin tegenover het fraaie treinstation van Hua Hin. Patty’s is populair want het is er gerieflijk, de koffie erg goed en, als ze niet uitverkocht zijn, de croissants kakelvers. Patty is de vriendelijkheid zelve wat natuurlijk ook helpt. Zonder ooit iets af te spreken kom ik er vaak mensen tegen die ik ken van het golfen, poolen of anderszins. Heb er al menige gezellige chat gehad. Helaas is Patty op het moment dat ik dit schrijf, net als alle andere drink- en eetgelegenheden in Hua Hin, gesloten wegens de virusdreiging. Maar vorige week nog niet…

Theo van der Schaaf, Opschonen, Patty's Corner

Mijn bevattingsvermogen heeft het door de viruscrisis de laatste tijd zwaar en Paul gaat daar vandaag een paar kilo’s aan toevoegen, let maar op. Ik zit net en nip aan een hete chocomel als er iemand aarzelend op me toe komt lopen. We herkennen elkaar vaag want lang geleden. Dan weet ik het, ik verloor een paar keer flink van hem met poolen, hij is veel beter dan ik, een man van weinig woorden. Ik vermoed dat we nooit meer uitwisselden dan: have a good game en thanks. Als hij naast me staat vraagt hij tot mijn verbazing: ‘can I sit with you?’ Ik schuif de meest voor de hand liggende stoel uitnodigend wat achteruit. Paul is een lange, magere man met nog flink wat grijs haar, beetje spits gezicht waarop een montuurloze bril waarachter schrandere, grijze ogen.

Paul is van Engeland, Liverpool. Nadat ik een flauwe grap maak over ‘daarom goed pool spelen!’ hebben we het al gauw over The Beatles, waar we het eens zijn over de unieke grootsheid van dit fenomeen. Ik merk op dat ik hem maar weinig tegenkom bij de poolcompetities de laatste tijd. Hij bevestigt dat hij al een jaar geen competitiewedstrijden  meer speelt maar zich helemaal op zijn werk heeft gestort. Werk, merk ik nieuwsgierig op?

Paul is eigenlijk een wetenschapper, vertelt hij, nou ja, specialist in het genezen van de ziekte van Lyme, een (spiritueel) healer misschien, denk ik? Dokter wil hij zich niet noemen, maar hij kent het menselijk lichaam ‘inside out’, geneest buiten Lyme ook allerlei andere ziekten. Hij geneest op afstand en in het geniep – ssstt, want geen werkvergunning – vanuit zijn website en heeft klanten, wel, patiënten, vanuit de hele wereld. Ik ben onder de indruk en bestel koffie bij Patty want de chocomel is plots op.

‘Jij bent niet echt bang voor het virus merk ik?’, zegt hij dan. We hebben handen geschud, dragen geen mondkapje, en zitten ten overvloede ook nog eens vlak bij elkaar. Ik zeg dat ik er nog te weinig bij stilsta. En jij dan Paul? Vertel ik zo meteen, zegt hij. Maar, geprikkeld als ik ben door zijn medische kennis en achtergrond, wil ik toch wel eens weten hoe hij tegen deze epidemie aankijkt. Hij schuift zijn stoel wat achteruit, slaat zijn benen over elkaar, gaat er eens goed voor zitten. Een conspiracy wil hij het nog net niet noemen…! Een samenzwering Paul, maar hoe dan, van wie of wat dan? Hij halveert zijn volume en buigt wat naar mij toe. De natuur neemt wraak, of beter, corrigeert, is aan het opschonen!

Luister. De wereld wordt bestuurd, geregeerd door een stel charlatans. Aan een kant door het Midden-Oosten, de oligarchen, aan de andere kant wereldwijd door de farmaceuten. Deze machtswellustelingen gaan voorbij aan landgrenzen en alles wat politiek, religieus of welk soort van stroming dan ook van invloed is. Macht en geld is het enige wat telt. Gevolg is de grootst mogelijke ongelijkheid tussen mensen ooit. Dat wordt nu gecorrigeerd, opgeschoond, en als dat nu niet gebeurt zullen er nog vele virussen volgen. Paul komt nu echt op stoom…

Mensen worden ouder dan ooit tevoren. Deze oude, vaak te dikke (!), mensen sneuvelen nu versneld door het virus, want het is onbetaalbaar en vaak praktisch onmogelijk geworden om ze langer in leven te houden. Opschonen. De zee en de lucht zijn schoner en helderder dan wie dan ook zich kan herinneren. Opschonen. Files behoren tot het verleden, er kan thuisgewerkt. Opschonen. Kleren en moderne apparatuur worden geproduceerd in de armste landen door kinderen die deze goederen nooit zelf zullen kunnen aanschaffen, omdat ze chronisch onderbetaald worden, dat moet nu stoppen. Opschonen. Waarom moeten bloemen in hemelsnaam opgroeien in landen waar ze helemaal niet thuishoren om vervolgens op krankzinnig dure wijze verspreid en verkocht te worden over de hele wereld. Dat stopt nu. Opschonen. Supermarkten staan voor de helft vol met voorverpakte, artificiële maaltijden en voedingsproducten die volstrekt overbodig zijn. Opschonen!

Alle regeringen beseffen OPEENS dat IEDEREEN geld nodig heeft om te overleven. Opschonen en nivelleren! Iedereen die gedwongen thuis is krijgt opeens een ongekende schoonmaak en opruimaanval. Opschonen. Nu er nauwelijks nog olie wordt verbruikt in de wereld is de prijs gedaald naar het niveau waar het thuishoort. Opschonen! Daklozen krijgen allemaal weer een dak, ook de straat wordt opgeschoond. Brillen en gehoorapparaten verkopers zullen gestopt worden zich te verrijken via het innen van verzekeringsgelden. Opschonen. Farmaceuten zullen voor het eerst niet meer bepalen, maar gedwongen worden te leveren zonder dat geld de boventoon voert. Opschonen! Mensen beseffen meer dan ooit  dat belangeloos voor elkaar op de bres springen belangrijker is dan het hebben van positie of (veel) geld. Opschonen.

Mijn koffie is koud geworden, vergeten, overdonderd ben ik door de intense, overtuigende manier waarop Paul praat en zijn visie geeft. Maar, maar, Paul, probeer ik ertussen te komen, denk je echt dat met dit alles de ongelijkheid zal worden rechtgetrokken? Misschien nu nog niet, maar, zoals ik al zei, er zullen dan nog vele virussen volgen, de natuur pikt het niet meer, de boel moet eerlijker, one way or the other. Eh, Paul, ik moet er zo vandoor, maar denk je dat er snel een medicijn gevonden zal worden tegen Corona? Dat is er al lang, zegt hij. Uh? Hoezo dan, waar dan? Bij de Golden Place supermarket nabij het koninklijk  paleis. De volgende dag fiets ik nieuwsgierig naar die winkel, vind het niet, vraag ernaar en… UITVERKOCHT!

Theo van der Schaaf, Het verhaal van de week, Opschonen, Medicijn

PS: Ik kan Pauls visie gemakkelijk samenvatten:
De tredmolen komt tot stilstand.
Wat nu?
Uithuilen en ‘samen’ opnieuw beginnen.

 

Hua Hin, 2 april 2020

 

Meer van Theo op Trefpunt: een hole in one

Theo van der Schaaf
Over Theo van der Schaaf 36 Artikelen
Theo van der Schaaf woont sinds acht jaar de meeste tijd in Hua Hin in Thailand, maar in de zomer ook wel in Aalsmeer. Hoewel ooit begonnen als timmerman bracht hij het grootste deel van zijn werkzame leven door in het exploiteren van muziek en film. Tegenwoordig is Theo van der Schaaf als columnist verbonden aan Trefpunt Azie, een blogsite voor Nederlanders en Belgen met een Aziatische connectie. Theo is auteur van Thaise Perikelen, een boek over zijn huidige leven in Thailand. Ook schreef hij De Herniafabriek, een onweerstaanbaar ziekenhuis verhaal.

5 Comments

  1. Mooi geschreven verhaal Theo. We zullen er langzaamaan aan moeten wennen dat de wereld ingrijpend is veranderd en nooit
    meer dezelfde zal zijn. Opschonen!

  2. Hoi Theo, het zou best eens zo kunnen zijn. Het heeft wel wat weg van zoals Einstein het al veel eerder zei. Liefs en vooral gezondheid, Corine

  3. hoi broeder, mooi verhaal. hier in nederland heeft jort kelder zich ook aan de materie gebrand. maar ik denk dat ook hij gelijk heeft en dat de regering uiteindelijk, wellicht na 28 april, eieren (lees economisch herstel) voor haar geld gaat kiezen.hou je taai daar, hou je wel een beetje aan, laten we zeggen de nederlandse regels, en blijf gezond ook voor nut.
    groeten gerard

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*