Van die dingen: spicy verrassingen…


heetetenEr zijn van die dingen die je voor lief moet nemen als je samenleeft met een Thaise dame in Nederland. Daar is bijvoorbeeld het feit dat vrouwlief het voedsel in Nederlandse restaurants verschrikkelijk flauw vindt. Ook de Chinees vormt daarop geen uitzondering. Om die reden sleept ze steevast een klein plastic Tupperware-doosje mee, gevuld met haar geliefde rode vriendjes.

Deze (door schoonmoeder gerookte, gedroogde en naar Nederland opgestuurde pure lava in vermomming) zijn haar vurige wapen tegen voedselvervlakking. En hoezeer men ook zijn best doet via geprinte rode pepertjes op de menu-kaart aan te geven hoe verschrikkelijk pittig een gerecht kan zijn, eega kan het niet bekoren. Sambal bijvoorbeeld is voor kleuters en niet beter wetende watjes. Tabasco een lachertje. Wat de kok ook mag verzinnen om verhemeltes te laten smelten, zij geeft geen krimp. Nou ja, eentje dan. En dat is als ze er achter komt haar Tupperware vergeten te zijn, en vervolgens de ober aanschiet, met de vraag of er iets heters op tafel kan komen om haar gerecht op te leuken.

De keren dat ik dienaren des restaurants met betrokken gezicht richting keuken heb zien snellen om de chef lastig te gaan vallen, zijn niet op één hand te tellen. Om dan vervolgens terug te keren met dezelfde sambal die al op tafel stond, en die volgens hen toch echt heel heet is. Wat immer resulteert in een zuchtende wederhelft, die er maar niet over uit kan dat we in dit polderland geen smaak hebben, en alles ongepeperd en laf naar binnen werken.

Dit terwijl ik zelf tijdens het nuttigen van deze “flauwe” gerechten het wegspoelbier regelmatig ter hand moet nemen, om een persoonlijk China-Syndroom te voorkomen. Op de schaal van Scoville zit de Thaise peper niet bepaald onderaan in ‘heetheid’, maar vrouwlief schat ik zeker goed voor flink wat treden hoger. Daarmee beseffend dat ikzelf dit niveau van immuun zijn voor capsaïcine wel nooit zal bereiken. Al doet ze wel pogingen me wat bijles te geven. Soms zelfs geheel onverwacht.

Oppassen na handen wassen!

Een van deze lessen is namelijk dat je altijd je handen moet wassen na het bereiden van hete gerechten, en het hanteren van de kleine rode dieptebommetjes. Daar werd ik herhaaldelijk op gewezen door een bezorgde eega. Zo was er die ene ochtend dat ik gewaar werd hoe belangrijk dit is. Na het gebruikelijke ritueel van tanden poetsen, douchen, en vervolgens mijn contactlenzen inzetten. De overeenkomst met het hanteren van Thaise pepers is dat je ook bij het gebruik van contactlenzen je handen dient te wassen.

Als vlijtige leerling had ik mij dit aangewend, en dus ook ditmaal. Geheel verfrist nam ik plaats, viste met vochtige vinger een contactlens uit het houdertje en plaatste deze soepeltjes in het rechteroog. Wat volgde laat zich omschrijven als een geheel nieuwe sensatie. Een caleidoscoop van kleuren ontsproot aan mijn hevig stekende oogbol, een compleet vuurwerk zonder geluid. Overvloedig tranend, schuttingtaal bezigend en zowat van de stoel stuiterend, wist ik niet hoe snel ik de lens weer moest verwijderen. Wat nog een interessant probleem opleverde, want al huilend je rechteroog stijf dichtknijpen en tegelijkertijd trachten het brandende lensje te bemachtigen gaat niet echt lukken, zo kan ik u verzekeren. Probeer het maar eens.

Wat later, nog natranend en licht geschokt vanwege deze onverwachte aanval op mijn gezichtsvermogen, probeerde ik te achterhalen waar het was misgegaan. Na enig speurwerk begreep ik het. Want vrouwlief wast wel altijd grondig de handen na het kokkerellen met de familie-lasbrandertjes, maar draait wel eerst de kraan open met haar nog smeulende Thaise handjes.

Wee degene die nietsvermoedend ’s ochtends diezelfde kraan beetpakt, en daarna vrolijk de contactlenzen wil inzetten. Er zijn van die dingen die je niet ziet aankomen.


Lieven Kattestaart
Over Lieven Kattestaart 103 Artikelen
Lieven Kattestaart (1963) werd geboren in Middelharnis. Hij werkte van 1991 tot 2016 bij de Gemeente Goeree-Overflakkee. Sinds 1993 bezoekt hij Thailand en raakte zoals zovelen verslaafd aan het land en de bevolking. In Isaan, het noordoostelijk deel van Thailand, ontmoette hij zijn vrouw Pranom (Ooy).