Treinen en sporen tussen Bangkok en Amsterdam

Hirschhorn, enkeltje trein Amsterdam

 Een enkele reis Bangkok – Amsterdam

Een reis per trein naar Amsterdam. “Is dat mogelijk?” “Ja, dat is mogelijk,” hoewel de man achter het loket van het Hua Lamphong station zwijgzaam zal kijken en denken wie is er verdwaald?

Een lange reis zij het niet zonder overstappen of ander oponthoud onderweg.  Bewuste vertraging om het leven langs de lijn in alle rust te ervaren, uitsluitend in de trein zitten en het landschap minzaam aan het venster voorbij zien glijden, is leuk voor enkele uren doch niet dagen aaneen. Welke route men ook kiest (er zijn varianten) deze reis duurt op z’n minst veertien dagen. Twee weken opgesloten in een coupé is teveel van het goede hoe avontuurlijk ook men is ingesteld.

Persoonlijk zou het een reis met onderbrekingen moeten zijn, langzaam aan dan breekt het lijntje niet en blijft het kedeng-kedeng niet zo knagen ofschoon dat een onlosmakelijk deel van de charme uitmaakt. De klank van staal op staal, het schuren en gieren van de wind, waarmee de tijd zich laat wiegen. Het kedeng-kedeng van een droom die de uitdaging moet aangaan om op de bestemming te arriveren via een andere manier.

Kedeng, kedeng, de reis kan beginnen

Het doel is niet van A naar B reizen (of omgekeerd) met het vliegtuig veel handiger en wel zo snel doch vooral voordeliger. Het doel is onderweg zijn en daarvan met volle teugen genieten als ware een gezicht vastgeplakt op ’t glas om geen minuut hoeven te missen van hetgeen aan de andere kant van het raam in eenzaamheid voorbij gaat. Kedeng, kedeng, de reis kan beginnen.

Een kaartje naar Arranyaprathet wordt zonder omhaal verkocht, vijfenhalf uur schommelen in een boemeltrein met alleen het comfort van de 3e klasse, net geen houten banken, maar met een beetje geluk treft men nog een ouderwetse wagon, op een houten bank zweet men minder dan wanneer die met kunststof is bekleed. Op een reis als deze moet men de bereidheid hebben om op een houtje te bijten.

Na Arranyaprathet is het afhankelijk van wanneer de reis wordt ondernomen of er per trein naar Phnom Penh in Cambodja kan worden gereisd. Een lijn lang geleden aangelegd, maar door de jongste turbulente geschiedenis in de vergetelheid geraakt en verval, terwijl dit werd geschreven is het herstel volop aan de gang. De bus biedt vervangend vervoer, een middel dat zeker tussen de hoofdstad en Ho-Chi-Minh City – het voormalige Saigon in Vietnam – zal moeten worden gebruikt daar beide landen nooit met een spoor werden verbonden hoewel de Franse machthebbers dat in overweging hebben genomen. De lijn van Ho-Chi-Minh City naar Loc Ninh is de eerste aanzet daartoe geweest doch werd later opgeheven. Ook deze lijn staat op de kaart om te worden gereactiveerd.

Vanuit het zuiden van Vietnam zijn er geen onderbrekingen meer in het spoor. Met de reunificatie-express naar Hanoi en verder naar Lao Cai aan grens met China. Deze spoorweg is de koloniale erfenis van de CIY – Chemin de fer de l’Indochine et du Yunnan, een koloniaal getinte Franse onderneming met in ’t achterhoofd op deze wijze (ook) een stuk van China te kunnen inpikken. Het bleef beperkt tot het aanleggen van de spoorlijn van Hekou (de Chinese grensplaats) naar Kunming, gesticht in 765 onder de naam Tuodong, een lijn 468 kilometer lang.

Details die niets aan het rijden veranderen

Een wel zeer spectaculaire lijn, een bergspoorweg in de meest brede zin van het woord, helaas niet meer te berijden sinds de Chinese autoriteiten een nieuwe lijn naar Hekou lieten bouwen op standaard spoor (1435 mm) versus het meterspoor (1000 mm) van de oude. Details die alleen voor een spoorminnende reiziger van belang zijn en aan het rijden verder niets veranderen.

China loopt voorop in het realiseren van een lang gekoesterd plan: de TAR – Trans Asian Railway, een doorgaande lijn die uiteindelijk Kunming met Singapore moet verbinden op één spoorwijdte (standaard). De route varianten staan lang al op papier, in China ging de spa in de grond, ook in Laos wordt gebouwd, het wordt wachten tot ook andere landen die stap gaan zetten. Vietnam, Thailand en Maleisië, hoewel eerste wat de TAR betreft een omweg zal betekenen en de lijn door Laos en Thailand het uiteindelijk wint.

 

Hirschhorn, enkeltje trein Amsterdam
Deel Tar: deze eeuw oude verbinding Kunming, China en Vietnam

In de jaren negentig heb ik meermalen de provincie Yunnan doorkruist op zoek naar de Franse sporen uit het nabije verleden. Op de keeper beschouwd is het allemaal nog jong al heet de hobby spoorwegarcheologie.

Wie de moeite neemt een oponthoud in Kunming in te lassen zal zeker nog iets kunnen vinden van weleer hoewel de nietsontziende vaart waarmee China in de laatste decennia zich is gaan ontwikkelen, veel onder vers gestort beton liet verdwijnen. Men moet het weten. Soms echter is weten alleen niet genoeg. Alle andere moet men nemen zoals het komt.

Appeltje, eitje met zitvlees

De reis gaat verder en vanaf hier wordt het appeltje, eitje. Zijn er nauwelijks hindernissen anders dan het regelen van visa om verschillende landen te doorkruisen.

Zitvlees heeft men nodig, veel zitvlees, eerst om in twee dagen Beijing te bereiken – het voormalige Peking – en dan met de beroemde Transsiberische Express acht dagen onderweg te zijn naar Moskou.

Van het Rode Plein naar Berlijn is nogmaals twee dagen reizen en daar kan men op de intercity naar Amsterdam stappen welke in Bad Bentheim van een Nederlandse locomotief wordt voorzien met het gevoel van hoera ik ben weer thuis.

 

Hirschhorn, Enkeltje trein Amsterdam

 

Wat is thuis eigenlijk, voor een bohemien waar hij woont, voor een reiziger de trein die hem voortdurend onderweg laat zijn.

Staan er nog wensen op zijn lijstje? Nee, en ja tegelijk, wanneer men zoveel spoor heeft gezien doch vooral gehoord.

Hirschhorn, enkeltje trein Amsterdam
….. de E&O droom ….
Hirschhorn, enkeltje trein Amsterdam
…. even snacken in de E&O…

Een ritje met de Eastern & Oriental Express, een luxe trein, uitsluitend 1e klasse, die tussen Bangkok en Singapore rijdt, waarmee de reis van of naar Amsterdam met ruim 1900 kilometer zal worden verlengd.

 

Avatar
Over Robert von Hirschhorn 34 Artikelen
Robert von Hirschhorn 27-04-1947 -- 07-12-2016 “Zo jongen, wat wil je later worden?” “Schrijver, mam, schrijver.” Een moeder zweeg en dacht: ‘is dit mijn kind, een beetje vreemd…’ Niets werd vreemd, Robert von Hirschhorn (1947) sinds begin 1974 bezig met schrijven in allerlei vormen doch ook de voordracht mede gevoed door een opleiding aan de Academie voor Expressie door Woord en Gebaar. De speciale belangstelling voor alles wat met Openbaar Vervoer heeft te maken voornamelijk de spoorwegen, zat er al veel vroeger in. De eerste reis naar Thailand vond plaats in 1985 daarna een jaarlijks weerkeren tot aan een vervroegde pensionering in 2006, sindsdien permanent woonachtig te Chiang Mai waar dagelijks wordt geschreven en af en toe iets gepubliceerd. “Kijk, mam, het is gelukt.” Jammer, dat uitgerekend zij het niet meer lezen kan.