Mijn Azië: Tranen met tuiten bij Paradise Beach

Hans Geleijnse, Paradise Beach. Netflix
Schermafb. Netflix

Heeft u ook wel eens tranen met tuiten gehuild bij een Netflix-film? Ik wel, Het overkwam me bij het kijken naar Paradise Beach, een eerder deze maand aan het Netflix-menu toegevoegde gangstermovie. Het verhaal speelt in Thailand, is ook op locatie gefilmd. Phuket voornamelijk, want dat is een van de plaatsen op deze aardbol waar men Paradise Beach wel een mooie naam vond.

Het verhaaltje. Een half dozijn Franse gangsters neemt na een overval met de poet de wijk naar Thailand. Een van hen, Mehdi, raakt bij het poef poef met de politie gewond, moet achterblijven en zit vijftien jaar bajes uit. Eenmaal op vrije voeten spoedt hij zich naar zijn maten om zijn aandeel in de buit op te eisen. Dat blijkt door de schurken te zijn geïnvesteerd dan wel verbrast om de status van zakenman luister bij te zetten. Gevolg, u raadt het al, Mehdi eist zijn aandeel op en neemt op drieste wijze wraak.

Hans Geleijnse, Paradise Beach. Film
Tearjerkertje met hagel tegen de ramen. Foto FB Pagina Paradise Beach

De lezer zal zich nu verbaasd afvragen waarom ik het daar niet droog bij kon houden. Mijn eerlijke antwoord: nostalgie.  Nog niet zo gek lang geleden genoot ik van zonovergoten stranden a la Paradise Beach. Wuivende palmen, lachende inheemsen, waarvan het vrouwelijk deel het la dolce vita ook nog eens schaars gekleed praktiseerde. Net als ik, maar zij een lust voor het oog.

Ik wilde meteen op CO2-vleugels naar Paradise Beach want mijn beelden werden verpest door het gekletter van hagelstenen tegen een Rotterdams raam. Buiten ontwaarde ik in vele lagen rotweerplastic ingepakte chagrijnig kijkende mensen. Geef ze ongelijk. In het depressieve schemerdonker van de herfstige namiddag tikte het kwik 3 graden aan.

Hans Geleijnse, Paradise Beach. Film
Jaloers op happy feestvarkens…. Foto FB pagina Paradise Beach

Kijk, dan houdt een gevoelig mens het niet meer droog. Het oogvocht stroomde zelfs zo rijkelijk dat ik ver voor het zingen de film uit moest. Het feest der herkenning was voor mij na 40 minuten Paradise Beach overcompleet. Voorbijgekomen waren corrupte politiefunctionarissen, mafiose farangzakenlui, naakte kampioenes van de exotische wip en andere lachende inheemsen waarmee het plotseling kwaad kersen eten blijkt. Kortom, alles wat Thailand echt Thailand maakt, een unieke plaats in de wereld geeft.

Hans Geleijnse, Paradise Beach. Netflix
…. fenomenale teven…. Schermafb. uit Paradise Beach

Dat uniek-Thaise wordt in de film nog eens extra onderstreept door ook heel herkenbare flitsende dialogen tussen de filmsterren. Hoe vaak heb ik niet, onderuitgezakt op barkruk met belendende dame, dit soort conversaties gehoord:  ‘Ik kom hier niet voor de hoeren’ – ‘Het zijn geen hoeren, maar prinsessen, fenomenale teven. onvoorstelbaar wat die allemaal kunnen.‘ En deze uit de film staat me bij als sein om het etablissement onmiddellijk te verlaten: ‘Asshole je hebt m’n meiden gestolen, geef ze terug.’ – ‘Wie denk je wel dat je bent motherfucker. Ik maak je af.’

Waarmee ik maar wil zeggen: wie tot het bittere einde Paradise Beach uitzit mag zich kronen tot vorst van de cliché mannenfilm. Patong nog aan toe, laat u zich die kans vooral ontgaan.

 

Foto homepage: Netflix website. Leven als God in Phuket. 

Hans Geleijnse
Over Hans Geleijnse 328 Artikelen
Hans Geleijnse (1944, Zaandam). Voormalig beroepsmilitair en dienstweigeraar. Passie voor reizen, schrijven en muziek. Belandde in journalistiek, leerde het vak in de praktijk. Werkte twee decennia als buitenlands correspondent voor persbureau GPD en div. andere Nederlandse media. Hij woonde met partner en dochter ruim tien jaar in Thailand.

1 Comment

  1. Het contrast tussen overheersend chagrijn, gekletter van hagelstenen in een grijs decor aan de ene kant met wuivende palmen in een eeuwig blauwe lucht en door een geile God geboetseerde jonge vrouwen aan de andere kant is fenomenaal, inderdaad. Je zou voor minder je zakdoek boven halen. Nostalgie en tranen is des mensen. Het siert jou Hans. Ik hoop dat vrouw en dochter het gemis aan Thailand een beetje kunnen compenseren.

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*