De grote, boze, enge buitenwereld van ThaiVisa

Soms doe je dat wel eens, ThaiVisa lezen. Voor de niet-ingewijden onder de lezerts van deze/dit blog, ThaiVisa is een Engelstalige site met Thais nieuws. Buitenlandse expats in Thailand reageren op die nieuwsberichten. En met verve. Man, man, man, dit land is op sterven na dood. En die Thais, die moet je echt in de gaten houden. Keer nooit je rug toe naar een Thai, de gevolgen hebben meestal een dodelijke afloop.

Zelfs de Thaise weerman is niet te vertrouwen. Wanneer die aankondigt dat de zon zal gaan schijnen over dit verderfelijke land, dan weet de ganse commune van Thai/Visa wel beter. Het zal regenen, en hard ook, zo weet Platinum Member, Roger Winterbottom uit ervaring.

Wanneer er een plaats is waar de Thaise corruptie – niet te verwarren met Westerse corruptie – welig tiert, dan is het wel in die poel van omkoperij, het Thai Metereological Department.

Koh Tao, het eiland waar een paar maanden geleden, een tweetal Britten op brute wijze werd vermoord, en waar de daaropvolgende rechtsgang op zijn minst dubieus te noemen valt, is nu door de Platinum leden van Thai/Visa categorisch verklaard tot ‘Death Island’. Syrië is veiliger, beste lezert, op Koh Tao speelt zich een holocaust af, waar de autoriteiten zich tot doel gesteld hebben om elke bikini dragende toerist af te slachten.

Hoe anders zijn mijn ervaringen met de Thai. Laat ik eens even terug gaan in de tijd.

Laat ik voorop stellen dat ik nooit een bikini draag. Ook niet toen mijn vader 9 jaar geleden onverwachts overleed, en mijn vrouw en ik halsoverkop naar Nederland moesten om de begrafenis van mijn pa bij te wonen.

Ik werkte destijds nauwelijks een jaar op de school waar ik nu nog steeds werk, maar vlak voor ons vertrek naar Nederland kwam er een groep Thaise collega’s op me af en overhandigde me een envelop met 10.000 baht. Voor de bloemen. Ze waren met de pet rond gegaan. Veel van mijn collega’s kenden mij destijds nauwelijks..

Tijdens een ritje op de onvolprezen Chao Praya Express Boat, waar ik een zitplaats had bij ‘het raam’ en waar de stoel naast mij leeg bleef, trok ik mijn boordevolle portemonnee uit mijn kontzak en legde die neer op het stoeltje naast mij. Het kleingeld dat ik verstopt had in de buidel –dit was in de periode dat ik mijn kleingeld nog niet in mijn oorschelp verborg– was een doorn in mijn kont.

Al turend over de wateractiviteiten, vergat ik plaats en tijd en tijdens het snerpende fluitgeluid van de trossenjongen schrok ik wakker en rende naar de plecht. We waren aangekomen op pier 17, mijn uitstaphalte. In mijn kielzog een Thaise dame met mijn portemonnee. ‘Sir, your money.’

En dan zwijg ik nog over de motosai die mij, al grappend en grollend, dagelijks naar mijn werk rijden, de hyperactieve schoolkinderen in mijn straat met hun ‘Hi teacher’, wanneer ik thuiskom, de lieve kokkin op school die me altijd te veel eten geeft omdat ze me te mager vindt – ze is zelf ‘volslank’ zoals Obelix ‘volslank’ is – de taxichauffeurs die mij altijd linea-recta rijden naar de plek waar ik moet zijn, met meter en Madonna op de radio, omdat ze denken dat ik Madonna leuk vind (Ik vind Madonna te gek) en niet te vergeten de tuinman beneden, die van de week een zak ramboetans in mijn handen drukte. Van zijn tuin…

Waar zitten die Thai/Visa reaganten de hele dag? In welk Thailand wonen zij? Ik zou zeggen, Roger Winterbottom, leg die krant eens neer en doe eens een stap in die grote, boze, enge Thaise buitenwereld…

Cor Verhoef
Over Cor Verhoef 41 Artikelen
Geboren Rotterdammer Cor Verhoef werkt sinds 2004 als leraar Engels aan de Nairong middelbare school in Bangkok, de metropool waar met zijn echtgenote en docent Ning (‘Priceless woman’) woont. Na zijn opleiding aan de lerarenopleiding van de Hogeschool Rotterdam en Omstreken werkte hij in de horeca en als reisagent in Mexico en Guatemala. Via de NBBS belandde hij in najaar 2001 in Thailand. Inmiddels zijn Cor en Ning de trotse ouders van zoon Leon.

6 Comments

  1. Net zoals de Thaise maatschappij veel leuke kanten heeft (werk hier alweer 8 jaar en geen plannen om te vertrekken) zo heeft ThaiVisa ook wel leuke kanten. Veel reacties zijn prachtige discussies doorspekt met cynische droge humor, Engelse stijl. Wat te denken van ‘the only difference between the red shirts and Hitler is that Hitler was fairly elected’ waarop dan als antwoord gegeven wordt ‘cannot recall the red shirts invading Poland. It’s a good idea to keep off the Leo this early’ Man man, tranen in mijn ogen van het lachen. Kom ik de dag weer mee door.

      • Beetje zuinige reactie zonder humor Hans! 😉 Dit was slechts een voorbeeld…ik schreef al ‘veel reacties…’ Echte humor op dat forum, als je dat kunt zien dan althans. De humor in de stukjes van Cor zie ik ook graag trouwens!

  2. Ha Tino, ik voel een bepaalde vorm van sarcasme in je reactie. Er is van alles en nog wat mis in dit land. Mijn punt is: lees eens een paar dagen Thai Visa reacties van diverse “old hands”. Persoonlijk heb ik niet veel op met reacties als “wanneer het je niet bevalt, dan ga je toch gewoon weer naar huis” of: “je bent hier te gast, kop houden”. Maar het andere uiterste, dat er werkelijk niets deugt aan dit land, en die indruk krijg je op Thai Visa, dat is gewoon kolderiek.

  3. Ik ben het volstrekt met Cor en Roger eens dat het eindeloze gezeur van de Westerse superioriteitsdenkers maar eens moet ophouden. Laten we vooral positief blijven!
    Ik ben altijd blij als ik een Thai hoor vertellen dat de Thaise cultuur superieur is aan de Westerse en dat kritiek er op dus geen zin heeft. Dat is positief.
    Wat ik al helemaal niet begrijp is dat er zelfs veel Thais zijn die kritiek hebben op een aantal aspecten van hun Thaise samenleving, vaak dezelfde aspecten die de Westerlingen bekritiseren! De sociale media staan er vol mee. Ongehoord! Schandelijk! Deze mensen zijn eigenlijk on-Thais en bevuilen hun eigen nest. Het is maar goed dat de Thaise Staat deze afvalligen, die de harmonie en de eenheid van het hele Thaise volk te grabbel gooien, streng aanpakt.

  4. Cor, je haalt me de woorden uit de mond en maakt er een stukje van op Trefpunt Thailand. Nee, ik wil je niet aanklagen voor schending van auteursrecht. Ik wil je feliciteren met je aniti-zeurdersstukje, je strijd tegen het gild der onverbeterlijke en ongeneeslijke kankeraars en zelfingenomen, hautaine “rulers of the waves and the world” van het superieure ras en cultuur zijnde Westerlingen. Jouw heerlijk/positieve ervaringen heb ik ook en velen van ons.

Reacties zijn gesloten bij dit onderwerp.