Thaise vrouw ontdekt romantische liefde

Zoals alle menselijke hartstochten is ook de romantische liefde een vrije creatie van de geest. Ergens ontstaan in de tijd en daar uiteindelijk ook wel weer een keer in verdwijnend. Het is een modegril of een hype, zoals je dat tegenwoordig zegt. Voor een tijd een bevoorrecht geestelijk plaatje.

Net als de hoofse liefde dat ook eens was. De nobele ridder, die zijn harnas aflegde en in de borstrok van de kasteelvrouwe aan het steekspel deelnam. Sommige lieden zien daarin een eerste aanzet tot de romantische liefde, al onstond het gevoel natuurlijk pas eeuwen later.

En neem de pruikentijd. Geen man dacht er aan een vrouw het hof te maken zonder zijn met reukwater besprenkelde pruik op te zetten. Utilitaire koketterie in een tijd dat iedere Europeaan stonk.

Het huwelijk werd gesacraliseerd

Romantische liefde ontstond niet zomaar. Er moest aan een paar voorwaarden worden voldaan. Het is geen toeval dat ze pas opkwam toen mensen zich individuen gingen voelen en hun gevoelsleven privatiseerden. Het heeft te maken met tijdsgeest. Iedereen droeg er zijn steentje aan bij. De dichters zeker, maar ook het protestantisme, die de mens zijn geatomiseerde ziel gaf, en de Kerk van Rome, die het huwelijk sacraliseerde.

Op school heb ik het als kleine jongen nog te horen gekregen: God heeft in zijn oneindige wijsheid één enkele man voorbestemd tot één enkele vrouw om een unieke verbintenis aan te gaan. Voorwaar een monogame baas en sociaal niet erg mobiel. Ik vroeg me daarbij altijd af, waarom die voorbestemming zo lokaal was. De meeste jongens bij mij uit de straat trouwden met een meisje van een paar straten verder.

Marriage_of_Prince_Murat_and_Princess_Salome_Dadiani_of_Mingrelia_in_a_Russian_church_on_13_May_1868Maar toch, door die sacralisatie leverde ook de Kerk haar specifieke bijdrage aan de romantische illusie. En ook economische omstandigheden hebben ongetwijfeld een rol gespeeld. Maar hoe je er verder ook over denkt, het fenomeen heeft ongetwijfeld iets te maken met exclusiviteit. Twee mensen bekennen zich tot elkaar op een intieme manier, die geen buitenstaander tot de affectie toelaat. Misschien niet voor eeuwig, zoals de Kerk het wilde, maar voor de korte of langere tijd dat het “gevoel” er was. Zei Don Juan het ook niet: Waarom zou je slechts een vrouw kunnen liefhebben om waarachtig te hebben liefgehad?

Het is een pure zaak van het hart

Als een historisch incident is dat exclusieve, intieme gevoel natuurlijk verre van universeel. Op andere plekken in de wereld kwam het gewoonweg niet voor. Begrijpelijk, want er zijn zovele denkbare en ook daadwerkelijk bestaande psychologische houdingen.

Maar voor lieden, die behept zijn met de romantische liefde is het je ware. Je houdt van iemand, zomaar, zonder bijbedoelingen, spontaan en openhartig, een opwelling in je bloedeigen binnenste. Geen peil op te trekken. Een pure zaak van het hart.

Romantic-love-and-text-messages

In Thailand, waar polygamie tot minder dan een eeuw geleden in zwang was, heeft de romantische gedachte nooit wortel geschoten. Polygamie noodt niet tot exclusiviteit. Hierbij moet wel onmiddelijk worden aangetekend, dat het hebben van meerdere vrouwen uitsluitend was voorbehouden aan de elite.

Ofschoon het aan geen enkele man verboden was er meerdere vrouwen op na te houden, had verreweg het merendeel de financiële middelen niet om dat te kunnen. Andersom konden vrouwen wel doordringen tot elitaire kringen als een gegoede man haar tot de zijne wilde maken. Maar ook het gewone volk ingesnoerd door familiebanden en groepsinstinct kende de romantische liefde niet.

Voorgestoofde huwelijken waren heel gewoon

Toen ik voor het eerst in Thailand kwam begin jaren zeventig, waren door de ouders gearrangeerde huwelijken nog heel gebruikelijk. Als jonge snuiter met een Jimmy Hendrix kapsel, de geur van de “flower power” nog in mijn neus, en “All you need is love” van de Beatles in mijn oren, vond ik dat maar een vreemde zaak. Ik logeerde bij een Thaise familie ergens in Fang Thong in Bangkok en die hadden een paar dochters, waar ik mijn licht eens ging opsteken over deze zaak. Zij zagen die voorgestoofde huwelijken als heel gewoon en hadden daar geen enkel probleem mee.

Maar ook Thailand evolueert en de dingen zijn aan het veranderen. Uit een recent onderzoek van Supichaya Promboon, die politieke wetenschap studeert aan de Thammasat University in Bangkok, blijkt dat een groeiend aantal Thaise vrouwen uit de gegoede middenklasse een relatie aangaat met blanke mannen. Deze vrouwen zijn doorgaans goed opgeleid en financieel onafhankelijk.

Niet langer trouwen uit economische noodzaak

shutterstock_115746955Tot voor kort was dat vaak niet het geval en kwamen de meeste Thaise vrouwen die een transnationaal huwelijk aangingen merendeels van de onderste echelons uit de Isaan. Deze nieuwe generatie vrouwen, meestal tussen 18 tot 30 jaar oud heeft ook andere voorkeuren. In plaats van oudere en welgestelde blanke mannen zijn ze op zoek naar een jonge en eveneens goed opgeleide partner die aansluit bij hun eigen achtergrond.

De onderzoekster ontdekte, dat deze vrouwen uit vrije wil een relatie aangaan met blanke mannen en niet gemotiveerd worden door economische motieven zoals voorheen.

‘Voordat ik met dit onderzoek begon, dacht ik dat Thaise vrouwen alleen maar met blanke mannen trouwden om economische redenen’, zegt Supichaya, die deze nieuwe trend onderzocht aan de hand van gegeven verkregen uit dating sites.

‘Maar gaandeweg kwam ik tot heel andere conclusies. Het gaat niet meer om financiële zekerheid, maar om een bevredigende relatie gebaseerd op waarachtige liefde.’ Gezien het sociale stigma dat een “mia farang” (Thaise getrouwd met een blanke man) aankleeft noemt ze deze nieuwe trend “verbazingwekkend”.

‘Vrouwen die met blanke mannen trouwen, willen door de maatschappij niet gezien worden als geldwolven’, zegt Supichaya, maar voegt er aan toe dat er in dit opzicht nog veel sociale vooroordelen te overwinnen zijn.

Blanke mannen koesteren illusies

Uit haar onderzoek blijkt dat er drie redenen zijn ter verklaring van deze nieuwe trend:

  • Er zijn meer mogelijkheden om Engels te studeren, waardoor het voor Thaise vrouwen gemakkelijker is geworden om met een buitenlandse partner te communiceren.
  • Vervolgens noemt ze de sociale media en het grote aantal dating sites, dat het gemakkelijkt maakt om contact te leggen met buitenlandse mannen, dat eventueel tot een relatie of huwelijk kan leiden.
  • En op de derde plaats zouden deze vrouwen merendeels niet in de smaak vallen bij Thaise mannen, die de voorkeur geven aan een Chinees ogend gezicht en een slank wit lichaam, terwijl blanke mannen blijkbaar andere voorkeuren hebben.

Volgens Supichaya koesteren westerse mannen ook enkele illusies ten aanzien van Thaise vrouwen. ‘Westerse mannen denken dat Thaise vrouwen goed zijn in koken en huishoudelijk werk’, zegt ze. ‘Maar sommige vrouwen zijn daar helemaal niet goed in, maar profiteren desalniettemin van dit stereotype beeld dat blanke mannen van ze hebben.’

 

 

Deze pagina delen

  • Delen op Facebook
  • Delen op Twitter
  • Delen op LinkedIn
  • Delen op Google+
 

Lees ookgerelateerde berichten

2 Reacties

  1. Beste Tino,
    Dat mannen en vrouwen zich overal ter wereld tot elkaar aangetrokken voelen is zo natuurlijk zo klaar als een klontje. Maar het gaat er om hoe je die hartstocht vorm geeft m.a.w. hoe je hem consumeert. Vrijelijk uiting geven aan de romantische liefde en haar als het doorslaggevende criterium nemen tot het aangaan van een relatie is in Europa historisch heel goed te duiden. Het woord romantisch kwam pas begin 18de eeuw in zwang. Tekenend is naar mijn gevoel dat in Thailand vaak het Engelse woord gebruik wordt dat aangeeft dat het om iets “uitheems” gaat.
    Voor die tijd werden hartstochten maatschappelijk “gestuurd”. Je kan de middeleeuwse mariaverering (een zaak van mannen meestal) en nonnen die tot de “bruid” van Christus werden ook als een dergelijke sturing zien. In Thailand waren huwelijken tot voor kort vaak door de ouders gearrangeerd. Misschien een inperking van gevoelens zien, maar het werd hier blijkbaar niet zo ervaren. Dat op zich wijst natuurlijk al op het ontbreken van het “gevoel”. Nu zie je vrijende tieners in de metro van Bangkok .
    In Islamitische landen wordt de westerse manier van hofmakerij en de manier warop met relaties wordt omgegaan in sommige kringen als decadent beschouwd.

    Ook het feit dat deze onderzoekster het verbazingwekkend noemt dat Thaise vrouwen uit de gegoede klasse een verhoudingaan gaan met blanke mannen nietegenstaande het sociale stigma dat er aan kleeft, spreekt voor zich.
    Overigens zijn er mensen die menen dat de romantische liefde zijn beste tijd heeft gehad. Een nieuwe no-nonsense generatie op zoek naar een andere vorm van intimiteit?

    Antonin Cee
  2. Ik geloof er niets van dat ‘romantische liefde’ in een zeker tijdperk in Europa is ontstaan, een product van de ‘tijdsgeest’ dus, en van daaruit is geëxporteerd naar de rest van de wereld. Ik denk dat romantische liefde een universeel verschijnsel is, gekoppeld aan ons brein. Dat in de loop der eeuwen de gemeenschap, de staat of de kerk die liefde op allerlei manieren, heel streng of minder streng zoals nu, heeft willen reguleren, legaliseren en domineren is een ander verhaal. Enige voorbeelden:

    Helen Fisher, an anthropologist from Rutgers, writes in her 2004 book “Why We Love”:

    “Thousands of romantic poems, songs, and stories come across the centuries from ancestral Europe, as well as the Middle East, Japan, China, India, and every other society that has left written records…from Siberia to to the Australian Outback to the Amazon, people sing love songs, compose love poems, and recount myths and legends of romantic love. Many perform love magic – carrying amulets and charms or serving condiments or concoctions to stimulate romantic ardour. Many elope. And many suffer deeply from unrequited love…

    “From reading the poems, songs, and stories of people around the world, I came to believe that the capacity for romantic love is woven firmly into the fabrice of the human brain. Romantic love is a universal experience”.

    Teksten uit Mesopotamië, 1500 voor Chr.
    The historian Karen Nemet-Nejat notes, “Like people the world over and throughout time, ancient Mesopotamians fell deeply in love”. Enige gedichten:
    Sleep, begone! I want to hold my darling in my arms!’ `When you speak to me, you make my heart swell till I could die!’ `I did not close my eyes last night; Yes, I was awake all night long, my darling [thinking of you]’

    China, 12e eeuw:
    She then retells a fable from 12th century China, in which Meilan – a pampered fifteen year old princess – falls in love with a charming lad named Chang Po. The problem is that Chang Po is from a lower class: their love is forbidden by the whole structure of Chinese society. Nevertheless, the two meet secretly in a garden, where on one occasion the boy tells the princess, “since the heaven and earth were created, you were made for me and I was made for you, and I will not let you go”. Meilan and Chang Po then decide to run away together.
    Dat loopt niet goed af.

    Uit Khun Chang Khun Phaen, Thais epos, ongeveer 17e eeuw:
    She (Simala) turned away and shifted behind her mother. After a while. she looked at him (Phaen) again. ‘So this is the knowledgeable Phlai Ngam (‘Mooie Mannelijke Olifant’), sitting with his father and looking as if made from the same mold. He has a bright face and cheeks like nutmeg. His lips look as if painted with rouge. His black teeth gleam prettily….A strong chest and curvy waist……If he came to me one night, I’d gobble him up.

    Ben je er nu van overtuigd dat romantische liefde een universeel verschijnsel is?

    Tino Kuis

Reageer

E-mail (wordt niet gepubliceerd)