Thaise nachtbrakers en de warmte voor een onweer

De warmte voor een onweer

Het was al de hele dag warm geweest. Onder de douche werd het even tijdelijk zalig koel, heerlijk! Mijn arme hoofd was er het ergst aan toe. Mijn elektrische schakelcabine, mijn denkgenerator, mijn egocentrum was zodanig overhit, dat ik vermoed dat er stoom opsteeg toen het koude water mijn schedeldak beroerde. Douche thaise stijl is veruit het meest afkoelend.

U kent het vast wel. Met een kommetje schep je water uit een plastic container en dat dan gewoon over je lijf kieperen, inzepen en herhalen, that’s it. Tijdens het droogwrijven met de grote badhandoek begon ik opnieuw te zweten, zo warm was het.

De volmaakte masseuse

We kozen voor de koelste slaapkamer met voldoende tocht maar het was windstil. De ventilator aanzetten dan maar. En ja die bracht aanvankelijk soelaas. Mijn nachtkleding trok ik uit, voor niks nodig. Helemaal poedel- en spiernaakt lag ik daar op mijn rug. Met de benen iets opgetrokken en gespreid want dan voel je de windvlagen van de ventilator het best. Heen en weer streelt de koelte je teder en zacht als de volmaakte masseuse.

Mijn eigen handen voelden aan alsof je er wafels kon op bakken. En opnieuw stelde ik me de vraag waarom er in Thailand zoveel kinderen worden geboren. Hoe kan je nu bij deze temperaturen zin hebben? Je plakt toch al vooraleer je je gaat uitsloven en strelen met die wafelijzertengels, ach kom nou! Jazeker een kamer met airco, dat kan lukken. In principe kan je dus aan geboortebeperking doen door airco te verbieden (misschien een tip voor de junta?).

Waar blijft de censuur?

Na een poos begon ik me te storen aan het vervelende, monotone geluid van de ventilator. Mijn teergeliefde sliep klaarblijkelijk al dus uit met die windblazer. Daar lag ik dan. Slapen, vergeet het, niet in deze omstandigheden. De geluiden van de nacht drongen de kamer binnen. Eerst was er…, droomde ik nu? Fuck you!, fuck you!, fuck you! van vrij dichtbij. Dan kan je de slaap al niet vatten, wordt je ook nog beledigd door een aartslelijk reptiel met zuignappoten, ongehoord! Deze, vergeef me, vuilbekkende Tokay Gecko bleek een ware pestkop te zijn. Telkens wanneer ik dreigde in te dommelen dan schalde zijn nachtroep door de duisternis.

Roger Stassen, Nachtbrakers
Ongemanierde lawaaischopper

Tukeeh, tukeeh! is de klanknabootsing van de doorsnee Tokay Gecko’s maar deze, ik zweer het u… Waar was de censuur als je ze nodig had?

Een andere nachtbraak werd ook bijzonder actief, de Greater Coucal (Crow-Pheasant) bracht zijn luide Oed-oed-oed-oed. Wilde hij hiermee een partner voor een rendevous lokken of…. Een mens wordt er lichtjes paranoide van.

Roger Stassen, nachtbraken
Oed, oed, ik word niet goed!

Cycladen deden ook mee, of waren het krekels? Ik moet toegeven dat ik het verschil niet ken. Die hadden het voortdurend over cricricricricri van hier en een cricricricricri van daar. Zouden ze het over de economische crisis willen hebben? In die kleine insektenkopjes is er natuurlijk geen plaats voor uitgebreide woordenschatopslag. Hoogstwaarschijnlijk oorspronkelijk van een andere streek. Hier, in Noord-Thailand, zouden ze steevast cliclicliclicli doen, moeilijkheden met de “r”, vandaar. Hey mistel Logee, do you see the bild on the loof?

Het witte spook

In de badkamer was een kraan aan het druppen. Dat doen badkamerkranen trouwens in alle thaise huizen. Die grote watercontainers moeten immers telkens opnieuw gevuld na een douche. En, vertelde Siriwan me vroeger ooit eens, wanneer je dit druppelsgewijs doet dan beweegt de watermeter niet. Hehe, hoef je omzeggens ook bijna niets te betalen.

Mij leek deze waterfactuurbesparende maatregel eerder een sadistische martelmethode. Dat eeuwige gedrup maakte me horendol-piepeloere-gek.
Ik veerde dus uit bed en liep naar de badkamer, helemaal in mijn ukkie. No problemo eigenlijk want de enigen die me konden zien waren onze binnenhuisgeesten. Zij houden zich graag op ter hoogte van een kastje vlak tegenover de badkamerdeur. Daar hangen de familieportretten van de voorvaders en -moeders gegroepeerd. Dat paraderen in mijn Adamsuniform had ik beter achterwege gelaten. De overledenen schrokken zich vast en zeker dood, hetgeen ze bij nadere beschouwing al waren. Een bleke, bijna krijtwitte farang met een roze tintje, schitterend in het heldere licht van een TL-lamp, je zou voor minder. De impact moet mijns inziens catastrofaal geweest zijn. Waarschijnlijk zijn ze diezelfde nacht al holderdebolder vertrokken. Veiliger oorden opzoeken, weg van dat wit spook. Misschien bij geestesgenoten in de buurt?

Roger Stassen, NachtbrakersIk, ik zeg niets. Ik zwijg als een graf..Laat Siriwan maar wierookstokjes branden bij het verlaten geestesverblijf zolang als ze er zelf plezier aan beleeft, ja toch!

Die nacht is er geen onweer geweest.

 

Roger Stassen
Over Roger Stassen 75 Artikelen
Roger Stassen werd in 1954 geboren te Genk, Belgisch Limburg. Als kind al een fantasierijke dromer en boekenwurm. Na een bijzonder gevarieerd beroepsleven als o.a. verpleger, sjouwer bij een verhuisfirma, matroos op de binnenvaart, fabrieksarbeider, stratenmaker, jeugdauteur en archiefbediende nu met pensioen, eindelijk! Want de heerlijke mogelijkheid hebbend voor langere periodes in Thailand te verblijven, het vaderland van zijn echtgenote Siriwan. Sinds 1993 met deze Noord-Thaise uit Chiang Kham gehuwd, lief, leed en de bankrekening delend. Heeft bij regelmaat onbedwingbare schrijfkriebels, is hondsdol (dol op honden), fotografeert bijzonder graag en interesseert zich voor tropische flora. Thailand is een gigantisch vat vol verhalen die enkel nog geschreven moeten worden.

3 Comments

  1. Beste Roger, weer prima leesvoer.

    En wat die druppelende badkraan betreft, dat verschijnsel ken ik. Werd ooit in het holst van de nacht ( vakantie Isan ) door vrouwlief naar de badkamer gedirigeerd, want daar was een kraan uit zichzelf gaan druppelen.
    Dat kon niet anders dan het werk van geesten zijn, in haar beleving. Of ik maar even wilde gaan kijken. Daar zijn farangs tenslotte voor, nietwaar?
    Zelf trok ze de lakens zo ver mogelijk over haar hoofd, en liet mij de held op slippers spelen.
    Het vreemde is, ik ben een behoorlijk nuchtere kaaskop , en geloof niet in spoken, maar was er toch niet helemaal gerust op toen ik die badkamerdeur open deed…

    Niets aan de hand natuurlijk,
    iemand had gewoon vergeten de kraan goed dicht te draaien , ( waarschijnlijk zijzelf ) maar het is me nooit gelukt haar dat wijs te maken 🙂

  2. Gewoon heerlijk, Roger. En die warmte, ook heerlijk.
    In vele verhalen en anekdotes over het Thaise leven wordt er niet zo over de hitte gesproken.
    Hoewel ze zo alomtegenwoordig en zo drukkend is.
    Jij doet dat indringend.

Reacties zijn gesloten bij dit onderwerp.