Thaise columnist: conflictvermijding tot geweld onvermijdelijk is

Columnist Pravit Rojanaphruk neemt twee voorbeelden uit de wekelijkse waslijst aan moorddadige conflicten en constateert dat veel Thais niet weten hoe met tegenstellingen om te gaan.

Columnist Pravit, Conflicten, Geweld
Politie en geelhemden slaags voor het parlementsgebouw in oktober 2008
©Khaosod English

Bij conflicten gemakkelijk barsten in Land van de Glimlach

Een man vermoordde vorige week zijn vrouw en vijf leden van de familie in de noordelijke provincie Uttaredit. Op dezelfde dag werd in de zuidelijke stad Hat Yai een man aangehouden wegens moord op zijn vriendin die de relatie had beëindigd en niet naar hem terugwilde.

Het gebruik van geweld om een ‘einde’ aan conflicten te maken komt veel voor in Thailand.
Al te vaak grepen mannen naar geweld bij stuklopen van hun liefdesrelatie.
Al te vaak vielen soldaten en sommige burgers terug op militaire coups ter ‘oplossing’ van politieke conflicten.
Al te vaak worden censuur en zelfcensuur gebruikt ter vervanging van discussies over gevoelige onderwerpen, in het bijzonder de monarchie.

Onze samenleving moet leren op vreedzame manier met conflicten om te gaan. Wij moeten leren te begrijpen in plaats van dat we gedwongen worden om brute staatsmacht te accepteren. Enerzijds is er de mythe van het Land van de Glimlach, waar mensen gelukkig en vreedzaam met elkaar omgaan, anderzijds gaan mensen gemakkelijk tot geweld over, liquideren bij een conflict de tegenstander. Veel Thais hebben de neiging tot oppervlakkige conflictvermijding – en wel tot het punt waarop ze niet meer weten hoe ermee om te gaan.

Neem de Thaise politiek van de afgelopen decennia en hoe die leidde tot staatsgrepen in 2007 en 2014. Waar ging het om? Alleen maar over Thaksin en Yingluck Shinawatra? Of was de inzet de onderdrukking van anti-monarchistische en republikeinse sentimenten? Of draaide het om de legertop die politieke conflicten voor eigen gewin uitbuitte en twee keer in twaalf jaar de macht uit handen van het volk nam? Of ging het om een samenleving, nog steeds diep verdeeld over welk politieke systeem moet worden gekozen?

Discussiëren over de militaire junta ligt al gevoelig, het bespreken van de rol van de monarchie zonder de wet te overtreden is in Thailand bijna onmogelijk. Hoe kunnen we dan conflicten oplossen en als natie vooruitgang boeken? Hoe kunnen we dat doen wanneer bij meningsverschillen de andere partij – zoals de kleine groep demonstranten tegen uitstel van verkiezingen – als opruiers en ordeverstoorders worden afgeschilderd?

Vlak voor de jaarwisseling verdween in Bangkok het Monument Verdediging Grondwet op de Laksi-kruising. Het markeert het neerslaan in 1933 van een opstand van royalistische rebellen. Over deze vermissing werd in de Thaise pers nauwelijks geschreven. Waar het standbeeld zich thans bevindt is onbekend. Zou het in puin zijn geslagen, dan is dat opnieuw een gewelddadige manier ter ‘oplossing’ van een historisch conflict.

En hoe zit het met het Diepe Zuiden, een andere plek van falende conflictoplossing? Vredesonderhandelingen leiden tot niks, terwijl er de afgelopen tien jaar wekelijks dodelijk geweld plaatsvindt. Veel Thaise boeddhisten schijnen geen oplossing te willen die de Thais-Maleisische moslimbevolking tegemoetkomt en respecteert, zoals het toestaan van gekozen gouverneurs voor de drie zuidelijkste provincies Pattani, Yala en Narathiwat.

Overal waar we kijken lijken Thais meer ingesteld op vermijding van conflicten tot het punt waar ze niet meer weten hoe ermee om te gaan of er oplossingen voor te vinden.

Zolang we niet eerst toegeven dat we erg slecht zijn in conflictoplossing en hoe we dingen op vreedzame wijze kunnen beslechten, is er geen ander resultaat dan meer geweld – zowel op huiselijk als op nationaal niveau.

©Khaosod English, vertaling redactie Trefpunt Azië

Originele tekst op Khaosod
Pravit Rojanaphruk
Over Pravit Rojanaphruk 22 Artikelen
Pravit Rojanaphruk was vele jaren in dienst van het Engelstalige dagblad The Nation en een gezien columnist. Direct na de staatsgreep in mei 2014 demonstreerde tegen de nieuwe machthebbers. Hij werd opgepakt voor ‘attitude adjustment’ (oftewel heropvoeding). Direct na zin vrijlating in september 2014 nam hij ontslag bij The Nation om, zoals hij zei, ”mijn krant verdere druk van buitenaf te besparen”. Pravit werkt thans voor het nieuwsagentschap Khaosod.

1 Comment

  1. Ik beschouw Pravit Rojanaphruk als een van de beste, eerlijkste en dapperste journalisten in Thailand. Dat betekent dat hij al een aantal keren in conflict geraakte met de gerechtelijke autoriteiten als hij protesteerde en demonstreerde.

    Toch heb ik een aantal aanmerkingen op dit artikel van hem.

    Huiselijk geweld. Ik denk dat het in Thailand (veel) meer voorkomt maar ook in Nederland zien we behoorlijk veel huiselijk geweld. De helft van het aantal moorden in Nederland komt voort uit relationele problemen. In Thailand is het veel meer dan conflictvermijding. Mannelijk eergevoel, persoonlijkheidsstoornissen, drugs, veel vuurwapens.

    Conflictvermijding. Ik denk dat de Thais een redelijk rationele en emotionele afweging maken van hun belangen of ze een conflict openlijk aangaan of niet. Een inschatting van machtsverhoudingen (‘Delf ik het onderspit ook al heb ik gelijk?’) is ook hierbij het belangrijkst. Hoe vaak heb ik bij klagende dorpelingen niet gezegd: ‘Doe er wat aan!’ en dan kreeg ik steeds het antwoord: ‘Dan schoppen ze mijn kind van school, steken mijn huis in brand of krijg ik die nieuwe baan niet.’ Conflicten in de openbare ruimte in Thailand is een veelvoud van die in Nederland. Hoeveel dooien vielen er bij demonstraties in Nederland na WOII? En in Thailand? Hoezo vermijding? Er zijn trouwens heel veel assertiviteitstrainingen in Nederland. Het is geen cultureel maar een persoonlijk probleem.

    Conflictoplossend vermogen. Ook hier spelen machtsverhoudingen de grootste rol. Ik heb bij overleg in de dorpsgemeenschap en op rechtbanken gezien dat Thais heel wel in staat zijn conflicten goed te bespreken en op te lossen. Het gaat hier meer om openheid , vrijheid en een zekere mate van gelijkwaardigheid. Die zijn er niet als Prayut politieke leiders uitnodigt voor een gesprek. Heeft de redactie van het voortreffelijke Trefpunt Azië niet eens een artikel van mij geweigerd te plaatsen, bang voor een conflict? The Kingdom of Fear.

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*