Thais weekblad: Frans satirisch magazine zelf schuld aan aanslag


Thaise journaliste: geen verschil tussen moslim-terroristen en Charlie Hebdo

In januari werd un Parijs en andere plaatsen op de wereld de aanslag op medewerkers van het satirische blad Charlie Hebdo herdacht, Zeventien mensen kwamen bij deze aanlag door moslimterroristen om het leven.  De herdenking, die ook werd bijgewoond door president Francois Hollande, bracht in de Franse hoofdstad 2 miljoen mensen op de been. Velen droegen een bordje met daarop:”Je suis Charlie”.

De Thaise journaliste Nongnut wijdde er in Matichon Weekly een groot artikel aan en had veegde de vloer aan met het Franse satirische tijdschrift. “Dit is een onmenselijk, duivelse en wreed magazine, “, schreef hij. “Het publiceert cartoons waarin het de spot drijft met intellectuelen en vooraanstaande mensen, die daardoor in hun hart worden geraakt. Dit alles onder het mom van vrijheid van meningsuiting. Het valt mensen aan zonder een spoortje consideratie.”

Volgens Nongnut blijven lieden van extreem-rechts, die met dit magazine zouden sympathiseren en “nergens over nadenken”, daarbij buiten schot. “Het is niet verwonderlijk, dat publicatie van dit soort cartoons resulteerde in een gewelddadige aanval op de medewerkers van dit sarcastische magazine”, zo betoogde zij.

Knoeier met vrouwelijke dijen

Charlie Hebdo publiceerde een cartoon, met daarop een Syrische jongetje, dat aanspoelde op het strand van Turkije en stelde de vraag: Wat zou er van hem geworden zijn? En het antwoord, dat er voor alle duidelijkheid werd bijgegeven, loog er niet om. “Een knoeier met vrouwelijke dijen in Duitsland.”

Antonin Cee, Charly Hebdo

De verwijzing naar de gebeurtenissen tijdens de jaarwisseling in Keulen ligt voor de hand. Nongnut wijst erop, dat bepaalde elementen in Duitsland – door hem samengevat in het kopje ‘neo-nazi’s – dankbaar gebruik maakten van ‘Keulen’ om haat te zaaien tegen emigranten. “Maar seksuele intimidatie vindt in Duitsland voortdurend plaats tijdens festiviteiten, ook door Duitsers zelf”, zo voegt zij eraan toe. Ze noemde de gebeurtenissen in Keulen niet uitzonderlijk en had voor de mensen die deze cartoon publiceerden geen goed woord over.

Nongnut zegt er van overtuigd te zijn dat Duitsland ook zonder immigranten niet vreedzaam zou zijn, want “dit land kent veel gewelddadigheid, en allerlei misdaden geïnspireerd door Hitler. Er zijn daar  veel mensen, die andere rassen haten en buitenlanders aanvallen”.

In Frankrijk heerst de wet van de jungle

Ook Frankrijk beschrijft zij als een land vol racisme, geweld en misdaad. Dat laatste wijt zij dan aan de belabberde economische situatie en de ongelijke inkomensverdeling. “Zo lang de Fransen een magazine als Charlie Hebdo steunen, dan blijft de wet van de jungle er heersen en is het een land zonder fatsoen en medemenselijkheid”, beweert ze. Nongnut voorspelt, dat dit grimmige consequenties kan hebben.

“Als de leiders van dit land en de Fransen zelf vrijheid van meningsuiting  belangrijker vinden dan menselijke waarde, zal dat uiteindelijk resulteren in een totale ineenstorting van het land. Wat is het nut van dit soort vrijheid? Ze is alleen maar destructief en trapt naar anderen zonder enige terughoudendheid. Het veroorzaakt groot lijden en het kan mensen doden. Wat is het verschil tussen het publiceren van dit soort cartoons en het doden van mensen met een geweer?” vraagt zij zich af.

Het zijn geen mensen maar dieren

Zij vindt dat de vrijheid van meningsuiting niet gebruikt zou mogen worden om mensen af te maken.

“De verdedigers van deze vrijheid realiseren zich niet dat het hier alleen maar maar een “Franse” vrijheid betreft, die verre van universeel is. Zolang ze zo denken, zijn ze eigenlijk niet als mensen geboren, maar als dieren. Deze lieden haten moslims en mensen met andere overtuigingen. Eerst beledigde Charlie Hebdo de islam, nu is er de cartoon van de Syrische jongen die wordt gelinkt naar de gebeurtenissen in Keulen.”

“Het is het werk van racisten, die neerkijken op een andere cultuur en aanhangers zijn van persoonlijke vrijheid, die anderen mag vernederen. In feite is er geen enkel verschil tussen de moslim-terroristen en het team van Charlie Hebdo en hun domme supporters”, meent Nongnut.

 

 


Antonin Cee
Over Antonin Cee 186 Artikelen
Antonin Cee woont sinds eind jaren tachtig in Chiangmai en voerde themareizen uit. Hij studeerde filosofie aan de Universiteit van Montpellier in Frankrijk en werkte enige tijd als redacteur bij The Nation in Bangkok. Ook schreef hij artikelen voor verschillende Nederlandse, Belgische en Engelstalige magazines. Met zijn achttienjarige dochter vormt hij een eenoudergezin en brengt elk jaar enige tijd door in Zuid-Frankrijk. Hij publiceerde een verhalenbundel getiteld 'Inheems Kruid'. Onlangs bracht hij zijn tweede boek 'Thailand tegen het Licht' uit. Beide boeken zijn zonder verzendkosten te bestellen bij www.amazon.de.

8 Comments

  1. Het gaat dus inderdaad om Nongnut Singhadecha, zoals ik al vermoedde. Zij is een mevrouw. Dankzij Hans’ verdere speurwerk kan ik iets meer over haar zeggen.
    Zij vindt dat vrijheid tot chaos leidt en dus beperkt moet worden. Als voorbeeld zegt ze dat er in de VS en Engeland mensen zijn ‘die de vrijheid eisen om naakt rond te mogen lopen’. Democratie is in haar ogen een zuiver westerse waarde die het oosten niet moet overnemen. Ze steunt het generaalsbewind in Thailand en vindt de protesten ertegen en de roep om democratie maar onbegrijpelijk.
    Ze schreef ook een boekje getiteld ‘Thaksin, noch nederlaag noch dood’ (2009) waaruit ik de volgende passage citeer:
    ‘….(in Azië) kunnen regeringen niet aan de macht blijven zonder hulp van de militairen. Dat is nu eenmaal de aard van de democratie in Zuid-Oost Azië waar militairen alijd een belangrijke directe of indirecte rol in de politiek zullen blijven spelen…’
    Genoeg over Nongnut.

    • Mooi dat deze journaliste voor Matichon schrijft. In Nederlandse setting zoiets als een bekende Telegraaf-journalist die wekelijks van leer trekt in een column in De Groene Amsterdammer. Dat Nongnut weinig (meer) met Thaksin op heeft, ok, zij is de enige niet in Thailand.
      Dat je vanuit zo’n politieke positie dit soort waanzin opschrijft over Charlie Hebdo en vrijheid van meningsuiting buiten Thailand geeft zeer te denken. Haar meningen over ‘ons’ waren in elk geval opmerkelijk genoeg om hier een plekje te krijgen, een goede keuze van Antonin. De volgende keer zetten we wel een link naar, of meer precieze info over, de bron onder een stuk.

  2. Beste Antonin,
    Als die Nongnut นงนุช สิงหเดชะ is ( fonetisch nongnóet sǐnghàdeechá, betekent ‘Geliefde broer/zus’ ‘Leeuwenkracht’), columniste bij Matichon Weekly, dan is zij een vrouw.
    Weet je nog welke Matichon Weekly dat was? Ik kan het niet vinden en wil het graag lezen.
    Belachelijk en gevaarlijk verhaal. En dat geldt ook voor de cartoon. Desondanks: leve de vrijheid van spreken.

    • Toen ik in het verhaal van Nongnut las ‘Charlie Hebdo publiceert cartoons waarin het de spot drijft met intellectuelen en vooraanstaande mensen die daardoor in hun hart worden geraakt’ sprongen mij de tranen van medeleven in de ogen…. Met al die andere mensen van mindere status waarmee kennelijk wel de spot mag worden gedreven. Brrr, wat een slaafse mentaliteit. Ik ken in Thailand een paar mensen die als ze Nongnut lezen een geweldig orga.. eh fantastische kick krijgen. Man of vrouw doet er verder niet toe.

  3. Nongnut heeft hier gewoon een punt, al drukt hij zich her en der niet helemaal fris uit. Waar het hem om gaat is, wanneer ik het goed begrijp, dat de zgn. vrijheid van meningsuiting die we allemaal zo hoog in het vaandel menen te hebben, uiteindelijk kan leiden, en leidt, tot haatzaaierij, demonisering van bevolkingsgroepen en cartoons van uitgesproken slechte smaak, met de cartoon van het aangespoelde lijkje van het Syrische jongetje als dieptepunt.
    Ik vind het echter ook buitengewoon dom van Nongnut om min of meer te konkluderen dat de cartoonisten van Charlie Hebdo het over zichzelf hebben afgeroepen en zij geen haar beter zijn dan Islamisten. Daarmee ondergraaft hij een op zich heel redelijk punt, namelijk dat haatzaaierij niet behoort tot ‘vrijheid van meningsuiting’.

    • Beste Cor, ik zie de cartoon van dat jongetje niet als dieptepunt. Die cartoon is naar mijn idee juist bedoeld om de hypocrisie bloot te leggen: vrouwen en kinderen zijn zielig, jonge mannen zijn gevaarlijk want tikkende testosteron-bommen die ook nog eens onze cultuur bedreigen. Jonge alleen reizende mannen zijn onbetrouwbaar want waarom hier in je eentje komen en (bij asiel goedkeuring) je familie laten nareizen met het vliegtuig ipv met hele hele gezin in een levensgevaarlijk bootje te stappen? Al zou ik zelf nooit zo’n tekening kunnen maken, te pijnlijk voor de nabestaanden.

      Nongnut snapt blijkbaar niet dat vrijheid van meningsuiting betekent datje eigenlijk alles moet kunnen zeggen, al moet je dat uiteraard niet altijd ook willen uitoefenen. Zodra je kwetst om het kwetsen, haat zaait dan hebben we een mooi rechtssysteem om de zaak eens te bekijken plus dat het publiek iemand kan isoleren indien die al te gekke dingen roept.

      Ik snap ook niet hoe Nongnut erbij komt dat gebeurtenissen zoals in Keulen en tijdens sommige andere festivals niet zeldzame, verwerpelijke excessen zijn. Als je het zo leest zou je bijna denken dat het normaal is om in Duitsland aangerand te worden (door mensen van allerlei afkomst, cultuur en geloof). Even zo met Frakrijk. Ik zou het bepaald geen jungle (anarchie) noemen wat daar de scepter zwaait. Nongnut begrijpt denk ik niet echt wat er speelt en het belang van het vrije woord. Het enige waar ik, en ieder weldenkend mens, uiteraard in mee gaat is dat er geen excuus is voor hen die haat zaaien.

  4. Als meneer Nongnut het verschil niet weet tussen het publiceren van cartoons, en ongewapende ‘dieren’ aan flarden schieten met een AK47, word het hoog tijd voor een jaartje heropvoeding, gratis weg te geven door de heer Prayuth.
    Al heb ik het bange vermoeden dat deze ‘journalist’ wel ongeneeslijk zal blijken. Ongeneeslijk dom.
    Hoe is het mogelijk dat je zulke barbaarsheden recht gaat praten, omdat iemand zich wel eens beledigd zou kunnen voelen. Dit soort verdwaalde mensen geeft mij, in tegenstelling tot bladen als Charlie, hoe bot en beledigend hun cartoons ook moge zijn, lichte braakneigingen.

  5. Mij is nu wel duidelijk wie helemaal achteraan stond toen de hersens werden uitgedeeld.

Reacties zijn gesloten bij dit onderwerp.