Het Thaise wisselen voor het land van Duizend-en-Een-Regels

De 747 heeft de landing al ingezet en daar doemen de rijen huisjes met hun rode daken al op. Daaromheen de Noord-Hollandse weidevelden ingelijst door kaarsrecht getrokken slootjes. Vanaf deze hoogte lijken ze op de hoekige letters van het Hebreeuwse alfabet. Een grafoloog zou er misschien interessante conclusies uit trekken over de rechtlijnigheid van een volk dat alles keurig wil afbakenen en beregelen. Was dat niet een van de belangrijkste redenen dat ik tientallen jaren geleden uit dit land vertrok? Het moet nu alleen nog maar erger zijn geworden. Maar zijn dit nu nog steeds landschappen waar ik destijds zo’n afkeer van had?

Antonin Cee, Het Thaise wisselen voor het land van Duizend-en-Een-Regels
Bron: vaar-mee.nl

Mijn gedachten wieken terug in de tijd. Hoe vaak heb ik deze pendel tussen Bangkok en Amsterdam niet gemaakt. Ik ben de tel al lang kwijt, maar het moet vele tientallen keren zijn. Begin jaren zeventig voor het eerst, samen met haar, die er tot haar elfde gewoond had. Geboren uit een Thaise moeder en een Indische vader, een ex-Kniller die zijn Thaise vrouw had overgehouden aan de Birma spoorweg.

Grillig als een Griekse godin, dat was ze. Helemaal geen rechtlijnigheid. Ik snapte er niets van, maar het wond me wel op. Ze raakte allerlei gevoelige plekken ver beneden de drempel van mijn bewustzijn waar Eros zich vrijelijk kan uitleven. Het was afwisselend oorlog en vrede, in razend tempo. Volkomen irrationele ruzies gevoed door hartstocht van haar en afstandelijke nieuwsgierigheid van mij. Ze bedreigde me met een mes of met de fietspomp die toevallig binnen handbereik was.

Om het weer goed te maken met onvoorspelbare momenten van weergaloze tederheid en verrukkelijke erotiek. Toen het uiteindelijk tot een definitieve breuk kwam, kon ik niet anders dan in haar land van herkomst op zoek te gaan naar een verklaring. En naar mezelf. Ik heb het gevoel nu meer te weten. Dat ik aan Thailand enkele van haar geheimen ontfutseld heb die me beter zicht geven hebben op mijn eigen ziel, ook al keurt het Boeddhisme die dan geen blik waardig.

Een zoektocht naar het andere, dat was het. Toen ik dat nog objectiveerde als iets dat buiten mezelf lag en nog niet wist dat het in mezelf sluimerde. Want wat is in die buitenwereld nu te benoemen als het niet al in jezelf aanwezig is? Is het erkennen daarvan niet de enige manier van vrede vinden met jezelf?

Zo meteen stap ik het land van Duizend-en-Een-Regels weer binnen. Om ze allemaal te kennen gaat de macht van een brave burger ver te boven, laat staan om ze ook nog na te leven. Altijd een vreemde gewaarwording na de anarchie van Thailand. Ik vraag me altijd af wie al die regels toch in ’s hemelsnaam bedenkt!

Een legertje ambtenaren, misschien, maar geldt ook hier niet, niettegenstaande al het geweeklaag over het verstikkende van de regelgeving, dat elk volk de ambtenaren krijgt die het verdient? Is die niet eerder het gevolg van een collectieve angst, die op de schouders van dit volk drukt? Zoals ook de waterangst dat was?

Ergens in een van mijn schrijfsels noemde ik Thailand een land van angst. En dat is het ook. In de strakke verticaliteit van die maatschappij, waar geld en macht het hoogste lied zingen, schop je snel tegen een verkeerd been met allerlei nare gevolgen. Zonder dat je het weet beland je in het gevang of krijg je een kogel door je kop als je te vrijelijk spreekt.

In Nederland is de angst niet lijfelijk meer. Ze is abstract. Regels moeten er zijn. Gij zult niet…Dit keer ga ik echt proberen mijn angst te overwinnen.

 

 

Antonin Cee
Over Antonin Cee 139 Artikelen
Antonin Cee woont sinds eind jaren tachtig in Chiangmai en voerde themareizen uit. Hij studeerde filosofie aan de Universiteit van Montpellier in Frankrijk en werkte enige tijd als redacteur bij The Nation in Bangkok. Ook schreef hij artikelen voor verschillende Nederlandse, Belgische en Engelstalige magazines. Met zijn achttienjarige dochter vormt hij een eenoudergezin en brengt elk jaar enige tijd door in Zuid-Frankrijk. Hij publiceerde een verhalenbundel getiteld 'Inheems Kruid'. Onlangs bracht hij zijn tweede boek 'Thailand tegen het Licht' uit. Beide boeken zijn zonder verzendkosten te bestellen bij www.amazon.de.

1 Comment

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*