Thailand. Wat Sing Sam Khok, een tempel van de Mon


Wat Sing Sam Khok in Phatum Thani

Wat Sing Sam Khok gelegen op de westelijke oever van de Chao Phraya rivier, is een oude tempel waar door de eeuwen heen weinig aan veranderd is. De tempel is gebouwd in de Ayutthaya periode. Bij dit gebouw is nog zeer goed te zien hoe ze destijds werden gebouwd. Het Boeddhabeeld is ‘Luang Pho To’, een gelakt, verguld beeld uit dezelfde periode.

De tempel wordt vermeld in de geschiedschrijving van Ayutthaya als de tempel van Sam Khok. Volgens historici verwijst de naam “Sam Khok” naar de drie hooggelegen gebieden van Pathum Thani die tijdens het regenseizoen gespaard bleven van overstromingen. De lager gelegen gebieden overstroomden wel altijd.

In Thailand zijn dorpen, districten, steden en andere plaatsen meestal genoemd naar hun meest opvallende geografische kenmerk of bekendste natuurlijke hulpbron. Bangkok betekent een gebied met olijven (bang betekent een plaats in de buurt van een kleine rivier en kok is een afkorting voor makok of olijf). Don Mueang (don is een verheven landstreek, en mueang is stad) betekent een stad op een hooggelegen gebied.

Het gebied rond Pathum en Bangkok is gedurende vele eeuwen bewoond geweest door Mon die vanuit Birma naar hier geëmigreerd zijn. Aangenomen wordt dat de tempel gebouwd is tijdens het bewind van koning Narai. De juiste datum is niet terug gevonden. Koning Narai was de zevenentwintigste koning van Ayutthaya.

Lode Engelen, Wat Sing Sam Khok

De Mon in Thailand

De streek rond Bangkok is de thuisbasis van etnische ‘Mon‘ – mensen die eeuwen geleden vanuit Birma zijn geëmigreerd en relatief vredig van Siam hun nieuwe thuis hebben gemaakt.

De Mon zijn een etnische groep die inheems is in de staat Mon in Birma. De Mon-staat ligt bij de grens tussen Thailand en Birma. Tijdens het bewind van koning Rama II brak een oorlog uit tussen de twee koninkrijken en veroorzaakte golven van Mon-vluchtelingen die migreerden naar Siam. Zij trokken voornamelijk naar de provincies Ayutthaya, Nakhon Sawan, en gebieden rond Bangkok.

Onder de Mon-vluchtelingen bevonden zich rijstboeren en zeer bekwame ambachtslieden die aardewerk maakten, waaronder grote waterkruiken. Rode bakstenen van topkwaliteit in Thailand staan ​​algemeen bekend als “it mon” (Mon-bakstenen) als eerbetoon aan het uitstekende vakmanschap van de Mon. Dit type rode bakstenen is een mengsel van as van rijstschillen, fijne aarde uit zandwinningen nabij de oevers van rivieren en zand.

Lode Engelen, Wat Sing Sam Khok

De Mon en hun aardewerk

In Sam Khok vonden archeologen twee locaties met aardewerkovens die bij de oudere Mon-generatie bekend stonden als tao-ongang (ovens voor potten en kommen).

Het bekendste product van het district is “toom Sam Khok” oftewel Sam Khok waterkruiken. Ze worden voornamelijk gebruikt om regenwater koel op te slaan.  De dikke wand van de kruiken zorgde hiervoor. De Mon noemen ze “toom-ee-loeng”. Door de potten half in de grond te graven onder hun huizen, werden ze van de zon afgeschermd.

De Mon van Sam Khok en hun tijdsgenoten in andere gebieden verkochten hun beroemde waren in Bangkok. De kruiken werden per boot over de Chao Phraya-rivier naar Bangkok gebracht. Ze waren bestemd voor verschillende markten in Bangkok. Onder andere de Khlong Ong-Ang (nu een rustige woonwijk aan de Khlong Rop Krung op het Rattanakosin-eiland in Bangkok) werd aangedaan. De Mon voorzagen ook de Ee-Loeng-markt van aardewerk. Veldmaarschalk Plaek Phibunsongkram heeft de markt in de jaren 40 omgedoopt tot “Nang Loeng”. Ee, een niet zo mooie titel voor vrouwen werd vervangen door de beleefdere titel (mevrouw).  Helaas zijn de waterkruiken tegenwoordig bijna verdwenen van de markten in Bangkok.

Lode Engelen, Wat Sing Sam Khok

De migratie van de mon.

De meeste Mon-migranten die zich vestigden in het Sam Khok-district in de provincie Pathum Thani, kwamen uit Mottama in Myanmar. Een Franse ontdekkingsreiziger markeerde Sam Khok op een kaart, en beschreef het als een kleine stad aan een kanaal. Hij noemde het ook een heiligdom voor Mons die vreedzaam leefden in hun nieuwe woonplaats.

Op de kaart van de Nederlandse cartograaf De Groot, wordt Sam Khok ook vermeld als “Potte Bakkers Dorp”. De kaart heet de “Siamese Rievier Menam”. De kaart toont de bootroutes van de Golf van Siam naar de noordelijke steden. Er staan 101 namen van gemeenschappen, tempels en wegen op de kaart. Tijdens het bewind van koning Thai Sa van Ayutthaya werd ze gepubliceerd, in Holland, in het boek “Oud En Niew Oost Indien”. Het bevestigt de pottenbakkersbezetting van Mon-mensen in Sam Khok.

Lode Engelen, Wat Sing Sam Khok

In 1815 bezocht koning Rama II Sam Khok voor de kathin ceremonie (het aanbieden van kleding aan de monniken ) en rub bua (lotuspresentatie). Dit bezoek bracht een belangrijke verandering in het gebied teweeg. Toen de mensen hoorden van het bezoek van hun koning, verzamelden ze zich langs de rivieroevers. Ze verwelkomden de vorst door hem lotusbloemen aan te bieden. Als resultaat van deze reis gaf de koning de provincie een nieuwe naam, “Pathum Thani” (“Stad van Lotus”).

Lode Engelen, Wat Sing Sam Khok

De urne van Phaya Krai bij Wat Sing Sam Khok

Trai, een monnik van de Mon in Birma is op een gegeven moment ook gevlucht voor de oorlogen, en kwam in Sam Khok terecht. Bij zijn aankomst zag hij er niet uit als een monnik, hij had lang haar en zag er sjofel uit. Zijn zus reisde samen met hem en de mensen dachten dat ze een gewoon koppel waren. Na zijn aankomst heeft hij zich terug als monnik gekleed, en zijn uiterlijk weer verzorgd. Hij vertelde tegen de mensen dat hij wel samen reisde met zijn zus, maar als ze sliepen lag zijn machete steeds tussen hen in.

Om te bewijzen dat hij een echte monnik was moest hij de machete op het water gooien. Volgens het geloof van de mensen zou hij een echte monnik zijn als ze boven bleef drijven. En dat gebeurde, Trai was wel degelijk een echte monnik. Later kreeg hij de titel Phaya van de koning, en werd hij de leider van de groep van Mon in de streek. Ergens in de loop van de geschiedenis is zijn naam veranderd van Trai naar Krai. De plaatselijke bevolking vereert hem nog steeds. Daarom is de urne zo prominent opgesteld is bij Wat Sing Sam Khok.

Lode Engelen, Wat Sing Sam Khok

Lode Engelen, Wat Sing Sam Khok

Lode Engelen, Wat Sing Sam Khok
Foto Patchaneeboon

Lode Engelen, Wat Sing Sam Khok

Lode Engelen, Wat Sing Sam Khok

Lode Engelen, Wat Sing Sam Khok

Meer werk van mij vind je hier.

 

© Lode Engelen. Foto’s genomen in Phatum Thani op 08.09.2020.

 


Lode Engelen
Over Lode Engelen 259 Artikelen
Lode Engelen, jaargang 1952. Hield zich in actieve carrière bezig met röntgenapparatuur. Onmiddellijk na zijn vervroegde pensionering in 2013 is hij met levensgezellin Pat, een Thaise antropologe, permanent in Thailand gaan wonen. Lode is amateur-fotograaf, en probeert leven en cultuur van de Thai vast te leggen. Pat is de perfecte partner om hiervoor deuren te openen. Meer werk van Lode op LodeEngelen.be

1 Comment

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*