Thailand. Wat Pho Bang Khla, tehuis voor vleerhonden

De Pteropus vampyrus kent zijn plaats

Ondanks dat Wat Pho Bang Khla een prachtige kleine oude viharn heeft, is hij toch vooral bekend om de duizenden vleerhonden, ook wel vliegende honden genoemd, die de tempel als verblijfplaats heben gekozen.

De kleine viharn is gebouwd tussen 1767 en 1782 in de regeerperiode van koning Taksin de Grote. Hij is gebouwd in de stijl van Ayuthaya, en de Rattanakosin periode. Het dak heeft vier portieken, en is gemaakt van ” Gled Tao ” tegels in terracotta. De viharn heeft twee deuropeningen, één op het noorden, en één op het westen. Boven de openingen is er een cirkelvormige porseleinen decoratie gemaakt. Er is maar één venster, en wel op de oostkant. De vier gevels zijn niet versierd.

Lode Engelen. De vleerhonden tempel.

Lode Engelen. De vleerhonden tempel.

Binnen in de viharn bevindt zich een liggende Boeddha. Vroeger was er een overdekte muur rond de viharn, waaronder negen boeddhabeelden stonden. Helaas is deze muur helemaal verdwenen.

In 1942 is de viharn gerenoveerd, het dak is toen vervangen door groene gled tao tegels. Op de punten van het dak boven de gevels is een Naga beeld geplaatst. Helaas is het dak later weer vernield. De westelijke gevel was versierd met een beeld van Indra op een driekoppige olifant. Het beeld was omringd door de beelden van door elkaar geweven klimplanten. De noordelijke gevel was versierd met vijf lotusknoppen in een vaas.

Lode Engelen. De vleerhonden tempel.

De laatste renovatie

In 1998 hebben de inwoners van Bang Khla 350.000 Baht bijeengebracht om de viharn opnieuw te renoveren. Bij de renovatie van het dak werd het oude patroon volledig behouden. Acht pilaren werden bijgeplaatst om het dak te ondersteunen.  Een vloer van lateriet omringd nu het gebouwtje.

De binnenkant van de muren werden met bakstenen gemetseld en wit gekleurd. Het plafond is ook vernieuwd en voorzien van kroonluchters. De vloer werd met marmer ingelegd.

Lode Engelen. De vleerhonden tempel.

De binnenkant van de viharn is volledig met muurschilderingen versierd. Deze beelden, zoals vrijwel altijd, de laatste tien levens van de Boeddha uit.

Lode Engelen. De vleerhonden tempel.

Lode Engelen. De vleerhonden tempel.

Wat Pho Bang Khla ligt tegen de rivier Mae nam bang pa kong. Vanuit de tempel kan je de as van een overleden dierbare gaan verstrooien op het water.

Lode Engelen. De vleerhonden tempel.

De vleerhonden

De vleerhonden die Wat Pho Bang khla als verblijfplaats gekozen hebben zijn van de soort Pteropus vampyrus (vleermuizen van de oude wereld). Ondanks hun naam, vampyrus, eten zij uitsluitend fruit, nectar en bloemen. Het is één van de grootste vleermuizen ter wereld. Zoals met bijna alle andere Pteropus-soorten, mist hij de echolocatie die de gewone vleermuizen gebruiken om zich te oriënteren. Maar ze compenseren dit met een goed ontwikkeld gezichtsvermogen.

Lode Engelen. De vleerhonden tempel.

Een mooi verhaal

Niemand weet hoelang de vleerhonden al bij de tempel wonen, waarschijnlijk zijn ze er altijd geweest. In 1957 werd beslist om een nieuwe Ubosot (Heilig gebouw bij een tempel ) te bouwen. Voor er met de bouw van een ubosot kan begonnen worden moet er een ceremonie gehouden worden. Een steen werd in de grond begraven op de plaats waar later het boeddhabeeld kwam te staan. Een ceremonie die negen dagen en negen nachten duurde.

Doordat deze beestjes enkel fruit eten zijn hun uitwerpselen redelijk vloeibaar, en vanuit hun hangende positie laten ze die onbekommerd vallen. Om de monniken die de ceremonie moesten houden niet te bedelven onder de kak zijn de vleermuizen de negen dagen en nachten weggebleven. De dag na de ceremonie kwamen ze weer gewoon terug.

En ook opmerkelijk, in 1966 overleed de hoofdmonnik van de tempel. Tijdens de week van voorbereiding voor de crematie, zijn veel vleermuizen in de tempel gebleven. Een groot aantal van hen is toen gestorven door ondervoeding.

Lode Engelen. De vleerhonden tempel.

Lode Engelen. De vleerhonden tempel.

Lode Engelen. De vleerhonden tempel.

Lode Engelen. De vleerhonden tempel.

Lode Engelen. De vleerhonden tempel.

Taksin de Grote

Tijdens het laatste gevecht van koning Taksin tegen de Birmezen in Ayuthaya is hij vertrokken richting oost. Taksin had slechts een vijfhonderdtal soldaten en moest wijken voor de overmacht. Tijdens een laatste gevecht, op een kilometer van de tempel, heeft hij de Birmezen toch kunnen verdrijven.

Wat Pho Bang Kla bestond op dat moment al, maar Taksin heeft er een nieuwe boot bijgebouwd tegen een heilige boom. Hierdoor heeft de tempel ook zijn naam gekregen, Wat Pho Bang Kla. Pho betekend heilig. De viharn die hij toen liet bouwen was volledig van hout gemaakt, met een rieten dak in twee lagen, wat veel leek op de daken van een Chinese tempel. De tempel werd door Taksin destijds gebruikt om zijn leger te laten uitrusten van de strijd, voordat hij vertrok naar Chantaburi.

Zowel de boot als de viharn die Taksin gebouwd heeft hebben de tand des tijds niet doorstaan. De viharn is in latere eeuwen opnieuw opgebouwd in steen.

Lode Engelen. De vleerhonden tempel.

Lode Engelen. De vleerhonden tempel.

Een schrijn voor de vleerhonden.

Lode Engelen. De vleerhonden tempel.

 

© Lode Engelen. Foto’s genomen op 26.02.2019  in Wat Pho bang Khla, Bang Khla, Chachoengsao.

 

Gled Tao betekend letterlijk huid van de schildpad. De gled tao tegels hebben een patroon dat lijkt op het schild van een schildpad.

Boot is de Ubosot, het gebouw waar de heilige ceremonies gehouden worden door de monniken. Normaal is dit gebouw niet toegankelijk voor gewone mensen.

Lode Engelen
Over Lode Engelen 203 Artikelen
Lode Engelen, jaargang 1952. Hield zich in actieve carrière bezig met röntgenapparatuur. Onmiddellijk na zijn vervroegde pensionering in 2013 is hij met levensgezellin Pat, een Thaise antropologe, permanent in Thailand gaan wonen. Lode is amateur-fotograaf, en probeert leven en cultuur van de Thai vast te leggen. Pat is de perfecte partner om hiervoor deuren te openen. Meer werk van Lode op LodeEngelen.be

3 Comments

  1. Tino, Pho staat inderdaad voor de heilige boom waar Boeddha onder verlicht werd. En niet gewoon heilige boom zoals ik in de tekst schreef.
    De Boot van een tempel is het gebouw waar je altijd binnen kan, meestal zit er een monnik om kleine ceremonies te doen voor de gewone mensen. De Ubosot is een gewijd heilig gebouw waar enkel de monniken hun ceremonies houden. Normaal is dit gebouw altijd gesloten. Maar mijn vrouw slaagt er meestal toch in om de monniken de deuren te laten openen voor ons. En ook zij mag dan binnen dus ik veronderstel dat het niet verboden is voor vrouwen.

    • Nee hoor, Lode. ‘Boot’ is de gewone naam voor dat gewijde heilige gebouw, de ubosot. Christelijke kerken worden ook ‘boot’ genoemd. Dat gebouw waar iedereen altijd in mag, en wat velen beschouwen als de ‘tempel’ heet wihaan.

  2. Mooie rapportage weer, Lode. Om mijn kennis van het Thais te onderhouden probeer ik steeds de namen van mensen en plaatsen te analyseren. Wat Pho Bang Khla is in Thaise letters วัดโพธิ์บางคล้า Wat is een tempel Pho is de boom waaronder de Boeddha verlicht werd, Bang (spreek uit baang) is een plaats aan de rivier, als in Bang-kok, en Khla is een boomsoort.
    Even over dat ‘boot’, Lode. Je schrijft ‘ Boot is het gebouw in een tempel waar de ceremonies gehouden worden voor het gewone volk.’ Maar is het niet hetzelfde als de ‘ubosoth’, een gewijde plaats voor inwijdingen tot monnik en andere speciale ceremoniën, een plaats waar vrouwen, onrein en gevaarlijk, niet mogen binnentreden?

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*