Het verhaal van de Week. De rijke vrouw (2, slot)

Het Verhaal, Thongproi, Tino Kuis

Wat vooraf ging. De ernstig verwende jongedame Thongproi was voor afwisseling naar Bangkok gestuurd maar kan daar niet wennen. Ze gaat per boot terug naar haar geboortedorp.

Het huwelijk van Thongproi

Op de bootreis vanaf Bangkok merkte Thongproi dat de jonge man naast haar een warme belangstelling voor haar had. Hij was ongeveer haar leeftijd, of misschien een paar jaar ouder, knap, beleefd en goed verzorgd. Op de koffer zag ze zijn naam, San, en dat hij de plaatsvervangende burgemeester was in haar eigen district. Ze had hem nooit eerder ontmoet en ze begreep dat hij op weg was zijn nieuwe ambt op zich te nemen. San wierp regelmatig een blik op haar en omdat hij zag dat ze geen bezwaar had tegen een nadere kennismaking, sprak hij haar aan.

Hij vertelde haar dat dit de eerste keer was dat hij zich buiten Bangkok begaf om een nieuwe functie te gaan vervullen. Hij voelde zich zowel wat nerveus als opgewonden maar had de positie aanvaard omdat het een promotie was. Zo zaten ze samen wat te praten waarbij San het met alles eens was wat Proi te berde bracht.

Toen de boot haar woning in Ban Praen naderde wist Thongproi met zekerheid dat zij San als partner wilde. Het was geen liefde op het eerste gezicht, of mededogen, of wederzijdse sympathie. Het enige wat Thongproi wist was dat ze San wilde bezitten zoals al die andere dingen die ze vroeger kreeg. Omdat het uiterlijk en de manier van spreken van San haar beviel wilde ze hem om dezelfde reden terwijl ze niet besefte dat San waanzinnig verliefd op haar was, een liefde die alleen zou groeien en nooit zou afnemen.

Omdat Proi’s verwachting samenviel met San’s liefde was het niet verwonderlijk dat hij haar vaak ging opzoeken. Haar ouders organiseerden in de daarop volgende zeven maanden een pronkerige bruiloft en bouwden een luxe woning voorzien van alle gemakken voor het paar. Ze gaven de bruidegom ook een behoorlijk bedrag om hun leven te beginnen, zonder er iets voor terug te vragen.

Het Verhaal, Thongproi, Tino Kuis

Thongproi ervoer onnoemelijk geluk in het eerste jaar van haar huwelijk. Haar leven was geheel vervuld nu haar echtgenoot het centrum was van de interesse en het verlangen dat ze eerst ontbeerde. Ze wilde alleen nog maar hem en hij gaf zich geheel over. Hij was vele malen toegeeflijker dan haar ouders. Hij vervulde al haar wensen en voor haar bleef er niets te wensen over. Deed alle kleine huishoudelijke taken die zij had moeten doen, alsof hij een van de twee bedienden was die ze had ingehuurd. Iedereen die hun huwelijk zag zei dat ze ongelooflijk gelukkig was, en in dat eerste jaar gaf Proi hen gelijk.

In dat eerste jaar van haar huwelijk verliep alles zo gladjes en zonder problemen dat ze er op uitgekeken raakte. Het zou fijn geweest zijn als de toegeeflijkheid van haar man iets nieuws was geweest. Geen enkele hindernis verstoorde het rustige verloop van haar huwelijk. San veranderde niet. Hoe meer Proi nadacht over haar leven hoe meer ze moest toegeven dat de verveling iedere dag toenam. Haar leven was als van een gekooide vogel met een gewetensvolle verzorger. Er was niets meer te wensen. Ze kwam geen gevaren tegen, voelde geen lijden, nam geen risico’s en was zonder hoop of zorgen.

Het leven vloeide overvloedig verder. Ze kreeg alles wat ze wilde, zoals altijd. San deed alles wat ze vroeg. Haar leven werd weer saai en onbenullig zonder de droefheid of bezorgdheid die momenten van vreugde en vrijheid zo bijzonder maakten.

Thongproi bracht het grootste deel van de dag door op de veranda voor haar huis waar zij de boten op het kanaal voorbij zag komen. Echtparen roeiden langs, hun gezichten gebruind door de zon. Hoewel hun kleren haveloos waren en hun gezichten getekend door hun zware bestaan zag zij toch een glimp van geluk. Ze begreep dat niet.

Soms meerden de boten af op de oever bij haar huis. Ze hoorde dan het geluid van onenigheid en ruzies wat haar deed vermoeden dat conflicten de krenten waren op een taart, de specerijen die het eten smakelijk maakten. Ze was zelf niet in staat gebleken smaak toe te voegen aan haar leven want haar man schonk geen enkele aandacht aan de listen waarmee ze een ruzie wilde uitlokken. Hij was altijd de eerste die het weer goed wilde maken wat haar bittere tranen ontlokte over de eenzaamheid en eentonigheid van haar leven.

San had een aantal jonge en innemende schoolvrienden die zelf geen familie hadden. Soms kwam er een op bezoek en zo leerde Proi ze ook kennen. Ze was een mooie vrouw en het was niet zo raar dat die jonge mannen in haar geïnteresseerd raakten. Om haar bestaan wat op te vrolijken deed ze haar uiterste best hun aandacht uit te lokken. San echter gedroeg zich niet bezitterig en legde haar geen strobreed in de weg. Na verloop van tijd leek hij haar zelfs aan te moedigen om te gaan met andere mannen wat haar boos maakte. Ze beschouwde haar man steeds meer als een stuk huisraad dat zijn beste tijd had gehad en weggeborgen moest worden. Maar omdat hij toch een levend schepsel was en in naam haar echtgenoot moest ze dit leven zonder betekenis verdragen.

De meeste mensen zouden jaloers zijn op haar omdat ze altijd haar zin kreeg. Maar een leven zonder hartstocht of verdriet is altijd onbeduidend. Nadat ze altijd alles had gekregen wilde ze nu het onmogelijke. Ze wilde dat San haar tegenwerkte, haar voor de gek hield en van van haar profiteerde zoals ze had gelezen in romans. Maar hij deed het niet. Het zou ingegaan zijn tegen zijn karakter.

Het Verhaal, Thongproi, Tino Kuis , Rijke Vrouw

Hoe het verder ging

Na drie jaar huwelijk viel Proi ten prooi aan een slechte gezondheid. San en haar familie namen haar mee naar talloze dokters maar haar verschijnselen waren hardnekkig. De naakte waarheid was dat haar leven niets meer had om verder te willen leven. Het mengelmoes van geluk en verdriet dat de meeste mensen ervaren was niet voor Thongproi die alles had wat men zich kon wensen, geld, een huis en een gedienstige echtgenoot.

Niemand kon zich voorstellen wat ze meer wilde. En zij wist ook zelf het antwoord niet. Van dag tot dag verloor ze de wil om te leven. Uiteindelijk besloot San haar mee te nemen naar Bangkok voor een behandeling, want misschien zou een verandering van omgeving en uitgaan haar verschijnselen verlichten.

Thongproi zat stil in de boot samen met San. Toen zij die avond Ban Praen verlieten liet zij haar gedachten dwalen die zich vermengden met het geluid van de regen en de wind. San sprak op zachte toon tegen haar maar zij luisterde niet. Hij vroeg haar waarschijnlijk of ze iets wilde zodat hij iets voor haar kon doen zoals altijd. Maar Proi was overweldigd door een diepe afkeer van alles. Er was niets meer waar ze naar verlangde.

Niemand wist hoe lang Proi haar steriele leven nog had moeten verdragen als de boot niet was omgeslagen. Ze staarde slaperig in de lege ruimte toen de boot plotseling naar één kant overhelde en omsloeg. San werd in een andere richting geworpen. Toen Proi het water raakte liet ze zich zinken zonder een enkele poging te doen zichzelf te redden.

Toen San de volgende ochtend het levenloze lichaam van zijn vrouw zag bemerkte hij een zachte glimlach om haar lippen. Zij glimlachte altijd op dezelfde manier als zij iets kreeg wat zij graag wilde of als iemand iets deed wat zij vroeg.

Bron:

Een kort verhaal van M.R. Kukrit Pramoj (คึกฤทธิ์ ปราโมช) uit de verhalenbundel ‘Een aantal levens’ (1954). Vertaling: Tino Kuis. Bewerking: Erik Kuijpers.

Auteur MR Kukrit Pramoj. De MR staat voor Mom Ratchawong (หม่อมราชวงศ์ ) en dat is de titel voor een achterkleinkind van een Koning, in dit geval van koning Rama III. Zijn leven is beschreven in deel 1 van dit verhaal.

Meer lezen?

Over Kukrit Pramoj.

Eerder geplaatst op Trefpunt: Vier koningen.

Foto’s en prenten

Boot; href=https://nl.vecteezy.com/gratis-vector/spotprent>Spotprent Vectoren door Vecteezy.
Trouwringen; foto 123gold.nl.
Stethoscoop; wikimedia.

Tino Kuis
Over Tino Kuis 132 Artikelen
Tino Kuis. gepensioneerde huisarts, woont in Zutphen. Na zijn opleiding werkte hij drie jaar als tropenarts in Tanzania en daarna vijfentwintig jaar als huisarts in Vlaardingen. Hij heeft in Nederland drie volwassen kinderen. Tino verbleef van 1999 tot 2017 in Thailand. Zijn 18-jarige Thaise zoon studeert in Chiang Mai. Tino heeft zich gespecialiseerd in Thaise taal, cultuur en geschiedenis.

2 Comments

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*