Thailand. Pony Café – Live laugh love

Theo van der Schaaf, Hua Hin, Pony CaféDe naam dekt niet helemaal de lading, eigenlijk helemaal niet, beter gezegd. Hoewel het zeker die namen Pony & Café mag hebben, is er veel meer aan de hand. Toen ik er voor het eerst kwam, op aanraden van een vriend, viel ik van de ene verbazing in de andere. Een paar foto’s ter herinnering werden er ruim twintig en nog vond ik dat een nauwelijks representatief beeld gevend. Waar gaat het over?

Hua Hin heeft een behoorlijk aantal interessante bezienswaardigheden voor de toerist. Dichtbij Khao Sam Roy Yot (Prachuap Khiri Khan) een groot nationaal park, Hin Lek Fai, een uitkijkpost over Hua Hin, Wat Huay Mongkol, met de grootste zittende Boeddha, Rajabhakti Park, met de Seven Kings of Siam, Khao Thakiab Monkey Mountain met honderden apen, wat verder weg de Palau Waterfalls, en ook nog eens drie waterfestivalparken voor de hele familie, afijn, meer, maar teveel om op te schrijven hier. Bovendien zijn het allemaal hevig naar bezoekers smachtende attracties heden ten dage maar die mogelijke bezoekers mogen Thailand niet meer in sinds corona.

Waar ik nooit over gelezen heb is Pony Café, zeker ook een of meerdere bezoekjes waard.
Gelegen aan de Petchkasem Road, zo’n zeshonderd meter voorbij de Makro, zien we een viertal volop met levend groen uitgedoste percelen, de laatste iets naar voren, haaks uitstekend waar tevens de hoofdingang is.
Theo van der Schaaf, Hua Hin, Pony CaféEenmaal binnen blijkt café toch wel een understatement van de eerste orde. Het is een enorm restaurant met vele uithoekjes, gaatjes en terrasjes, waar je ogen te kort komt wegens de vele, uiterst liefdevol aangebrachte en uitgedachte details. Tafels kunnen afgedankte naaimachines zijn, geen tafel is hetzelfde, maar de stoelen passen wel altijd precies bij en alleen bij die ene tafel. Tafels voor twee, vier, zes of acht personen, soms aan de zijkant voorzien van een lange familiare bank.
Theo van der Schaaf, Hua Hin, Pony CaféMuren hangen vol met attributen zoals, paardenzwepen en hengsels, honderden klokken, antieke borden, jaren vijftig en zestig billboards, hele verzamelingen horloges, schitterend uitgestald in vitrines (worden ook verkocht of ingekocht), reeksen met miniatuur paardjes en pony’s, hoeden, speelgoed in alle vormen en maten, en…. drones. De eigenaar, die ik uiteindelijk een keer te spreken kreeg is een hartstochtelijk verzamelaar met een levendige handelsgeest. Ze heet Lek (58) en heeft thuis een heuse paardenranch met zeven paarden en pony’s.
Theo van der Schaaf, Hua Hin, Pony Café

Wanneer we samen zitten vertelt ze trots dat het café geen airconditioning nodig heeft want het is aan alle kanten open waardoor de weelderige wind constant vrij spel heeft. Alles wat ik zie aan opvallende details zijn haar eigen ideeën. Van de vloer tot aan het plafond. Ze is een groot paardenliefhebber, en houdt vooral van alles wat met, zoals zij het noemt, European-Western style te maken heeft. Voorheen was Lek producer en director van tv commercials waarmee ze haar geld verdiende en waarvan ze haar hobby’s nu financiert. Nog wekelijks bezoekt ze graag antiekwinkels en laat zich verleiden. Haar levensmotto Live, Laugh & Love staat op een klein zuiltje bij de entree. Het straalt van haar af…

Theo van der Schaaf, Hua Hin, Pony CaféDe panden beslaan drie verdiepingen en laten zich lezen, naast café-restaurant, als een uniek museum. Haar broer is verantwoordelijk voor de levendige collectie antieke klokken en horloges. Lek startte Pony Café in 2013 in één pand, dat voorheen een golfstore was, maar breidde successievelijk uit naar vier panden in de loop der jaren. Haar verzamelwoede is nog lang niet uitgeblust en er kan nog van alles worden uitgebreid en toegevoegd denkt ze. Iedereen die bij haar werkt is familie en woont bij haar op de ranchero. Haar nog jonge (28) neef is manager en runt de boel dagelijks. Via hem maakte ik de afspraak met zijn tante Lek.

Theo van der Schaaf, Lek, Eigenaresse café,
Creatieve Lek

Als ik vraag hoe het gaat krijg ik een uitgebreid antwoord. Sinds corona is het erg stil. Maar ze is niet afhankelijk van de opbrengst van Pony Café, het is een veredelde hobby die nog net niet uit de hand is gelopen. Theo van der Schaaf, Hua Hin, Pony CaféOok voor corona was het niet mogelijk de boel economisch rendabel te laten floreren maar het is heerlijk te zien hoe de mensen zich vermaken vertelt ze enthousiast. Doordeweeks zijn het vooral westerse mensen die de klandizie vormen en in het weekend vaak grote Thaise families die uitgebreid komen ontbijten of lunchen. Het menu is overigens bijzonder uitgebreid met ruime keuze uit Westerse en Thaise gerechten, veel zelfbedachte zaken en home made ice cream. Pony Café is een uitzonderlijke bestemming en van harte aanbevolen voor een bezoek. Ik genoot tot slot, na ons gesprek, van een geweldige Irish Coffee en ging hinnikend op mijn jakrajaan (fiets) ijzeren paard naar huis.

Nota bene: Ik mocht mijn versnaperingen niet betalen van Lek

 

Theo van der Schaaf
Over Theo van der Schaaf 42 Artikelen
Theo van der Schaaf woont sinds tien jaar de meeste tijd in Hua Hin in Thailand, maar in de zomer ook wel in Aalsmeer. Hoewel ooit begonnen als timmerman bracht hij het grootste deel van zijn werkzame leven door met het exploiteren van muziek en film. Tegenwoordig is Theo van der Schaaf als columnist verbonden aan Trefpunt Azie, een blogsite voor Nederlanders en Belgen met een Aziatische connectie. Theo is auteur van Thaise Perikelen, een boek over zijn huidige leven in Thailand. Ook schreef hij De Herniafabriek, een onweerstaanbaar ziekenhuis verhaal. Thaise Perikelen is ook verkrijgbaar als e-book in de Engelse taal onder de titel: Love Is Here To Stay But Gone Tomorrow and Other Stories From Thailand – Kindle edition on Amazon

3 Comments

  1. Hoi Theo, mooi verhaal, waardoor ik meteen zin krijg om jou en Nut uit te nodigen voor een etentje in dit geweldige etablissement. Want ik houd goede moed dat Thailand ooit weer toegankelijk wordt en ik wil nog zo veel zien. Dus hopelijk gauw tot ziens bij tante Lek. Liefs, Floor

  2. Hoi Theo, Goed verhaal. Guus en ik zouden zeker zo’n locatie opzoeken en bekijken.
    Ook contact zoeken met deze dame. Ons huis zit vol met antieke gebruiksartikelen
    dus het spreekt ons ook aan. Dan heb je wel wat te vertellen….
    Wat wij onderhand wel denken, hoe moet je aan de kost komen als je in een gebied
    woon waar de meerderheid afhankelijk is van Toerisme? Groetjes Jan & Guus.

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*