Opinie: Demonstraties in Bangkok steeds stuurlozer


 

Protesten demonstranten in Bangkok steeds stuurlozerHet gevaar bestaat dat de tegen de regering gerichte demonstraties in Bangkok steeds stuurlozer worden. Ten eerste door de arrestatie van de studentenleiders. Ten tweede door de toepassing van het ‘Hong Kong model’: blokkades opwerpen. Dat schrijft oud-diplomaat en auteur Will Summers in zijn column in de online-krant Licas News Cambodia.

Wat hebben de protesten in Hong Kong uiteindelijk bereikt? Acute sociale verdeeldheid, verslechtering van de status als stabiele financiële hub en chaos op straat. Dat opende voor Peking de weg om veiligheidswetten op te leggen die onder normale omstandigheden niet opgelegd konden worden. Wie heeft hier iets aan gewonnen? Zeker niet de gewone mensen van Hongkong.

Dat de demonstraties zich verspreiden naar verschillende kruispunten bewijst dat ze niet anders zijn dan de vorige golf: namelijk de rode en gele demonstranten die precies hetzelfde deden. Wanneer er geweld uitbreekt wordt het automatisch toegeschreven aan nepdemonstranten. Ook net als voorheen. Dus, dit is geen nieuwe golf. Het is gewoon een golf uit dezelfde oude, fantasieloze, riolen van de Thaise politiek.

 

Redactie, Massale demonstratie, Royalistengroep
Massale demonstratie schrikt groep royalisten bij Democratie Monument af
Foto Prachatai

Demonstraties tijdens Arabische Lente

Voor degenen die hen vanaf de zijlijn aanmoedigen is het misschien de moeite waard om de lessen uit de Arabische Lente te onthouden. Daar verdween na de anti-regeringsprotesten het optimisme snel toen het in botsing kwam met de werkelijkheid. De Egyptenaren stemden uiteindelijk in met de Moslimbroederschap, voordat dat regime viel door een staatsgreep. Jemen, Syrië en Libië kwamen allemaal in een burgeroorlog terecht.

Er zijn elementen in de protestbeweging die duidelijk streven naar de omverwerping van het systeem. Met plakkaten waarin wordt opgeroepen tot de gewelddadige dood van de monarchie en de oprichting van een republiek. Dat heeft in de geschiedenis onder meer geleid tot de terreur in de Franse Revolutie en de wetteloosheid van de Bolsjewistische Revolutie. Modellen die de demonstranten nastreven, als je hun sociale media gelooft.

Tot nu toe zijn de eisen van de demonstranten gericht op details: Ze willen dat de minister-president aftreedt (en wat dan?), dat de grondwet wordt gewijzigd (ze zeggen niet hoe) en dat de monarchie wordt hervormd (hierbij zeggen ze ook niet hoe.)

Antonin Cee, junta, standaardisering
Demonstranten willen van Prayut af.
Foto: Business Inside.

Verwoeste economie

De realiteit wordt echter genegeerd dat elk land nu te lijden heeft onder de COVID-19-pandemie en een verwoeste economie. Sommige landen meer dan andere en Thailand is een van de landen die er het minst onder lijdt.

De demonstranten kunnen honderd regimewijzigingen en grondwetswijzigingen eisen en krijgen, maar niets zal deze realiteit veranderen. In zekere zin is de zogenaamde ‘Milk Tea Alliance’ een toepasselijke naam voor de losse coalitie van fantasieloze, afgeleide, naïeve jongeren uit Hongkong, Taiwan en Thailand. Bij de eerste smaak geniet je van de oppervlakkige zoetheid ervan, maar je krijgt er te veel van waardoor je indigestie krijgt, en vervolgens diabetes als je systeem instort.

Eén ding is in ieder geval zeker wat de uitslag van de dagelijkse demonstraties betreft. De uiteindelijke winnaars zijn niet de gewone Thai, want die moeten straks met de daadwerkelijke gevolgen leven.

Dit is een vrije vertaling van een column van Will Summers. Hij is een oud-diplomaat die de ontwikkelingen in Thailand en de regio op de voet volgt en er onder pseudoniem over schrijft. 

Meer weten over de protestbeweging: Future of Thailand hangs in the balance
Eerder op Trefpunt: Royalisten zien het gevaar van buitenlanders komen

Beste lezer

Trefpunt Azië is een reclamevrije site geheel gemaakt door vrijwilligers. Al onze berichten zijn voor iedereen te lezen. Maar het in stand houden van een website als Trefpunt Azië kost geld; er zijn kosten voor software om de site te maken en de huur van serverruimte zodat hij te zien is. Die kosten worden gedragen door leden van de redactie en die kunnen daarbij wel wat hulp gebruiken. Als u wilt helpen met een (kleine) bijdrage klik dan op de rode knop rechtsonderdaan op de pagina en doneer, dat kan al vanaf 3 euro. Wilt u op een andere manier helpen? Mail dan even met de redactie: post@trefpuntazie.com

Dankzij uw bijdrage kan Trefpunt Azië elke dag nieuws en achtergronden uit uw favoriete werelddeel blijven brengen.

 

Redactie
Over Redactie 715 Artikelen
De auteursnaam van de redactie van Trefpunt Azië. Wij publiceren onder deze naam berichten van de redactie en bijdragen die niet onder naam van de bron kunnen worden geplaatst.

3 Comments

  1. Ik heb niet zo veel toe te voegen aan de goede reacties van Erik en Rob hierboven. Ik denk dat de beweging een breder doel heeft dan alleen politieke veranderingen hoe belangrijk ook. De jongeren willen meer zelfstandigheid en hun denken, spreken en gedrag. Ze willen niet meer dat ze allerlei ideeen opgelegd krijgen als de enige absolute waarheid. De hersenspoeling op de scholen moet verdwijnen. Ik zag ook een paar monniken demonstreren tegen de Sangha wet van 1962 die ze dictatoriaal vonden en die hun stem verloren deed gaan.
    In plaats van de jongeren een lesje te leren hoe ze zich moeten uiten en gedragen is het beter naar ze te luisteren. Zij zijn de toekomst.

  2. Nu de leiding van de protesten vastzit komen de minder scrupuleuze lieden aan het hoofd van de bijeenkomsten en krijgen schreeuwers de overhand. Ik heb me geërgerd aan de kreten richting het Huis terwijl men zou moeten weten dat uniformen en elite nimmer het Huis zullen laten vallen. Dit heeft geen zin.

    De elite, de dunne schatrijke bovenlaag, kan alleen zijn zakken vullen als er een strak regime heerst in de landsleiding en op democratie zitten ze niet te wachten. Helemaal niet nu langzaam duidelijk wordt dat het Huis absolute macht best wel lekker vindt en de situatie vóór 1932 best wel aanspreekt. Je ziet dat al aan de woonplaats van … en Duitsland heeft zich gehaast te verklaren dat er daar in Beieren niets verkeerds gebeurt…. Iets van de kool en de geit sparen, toch?

    De belofte van Prayuth cs dat ze naar de grondwet zullen kijken zal wel bij kijken blijven; je ziet dit ook in Myanmar waar de uniformen voor een kwart beide kamers in het parlement vullen en zo iedere grondwetswijziging kunnen tegenhouden. Cambodja is een stukje erger: daar is helemaal geen oppositie meer; Laos en Vietnam dulden ook geen commentaar op de gezworen kameraden aan de top. Ik weet bij wie men dat afkijkt.

    Ik vrees dat als de eisen zich blijven concentreren op het Huis straks de ultra’s de straat op komen met wapens en dat leger en politie hen geen strobreed in de weg zullen leggen net als bij Thammasat destijds. Wat men internationaal ook van een slachting zal vinden, het Huis en de elite zullen zich er niets van aantrekken. Zij zullen iedere boycot wel overleven voor de tijd die het duurt maar de armen in dit land trekken straks voor de zoveelste keer aan het kortste eindje.

    Moet je dan maar je mond houden? Nee, zeker niet. Maar een doordachter actieplan is nu hard nodig en er zullen nieuwe leiders op moeten staan die het juiste gedachtegoed propageren. Nu is het een bende aan het worden en dat leidt tot ingrijpen. En tot bloed op straat.

  3. Het risico van een leiderloos of leidervol (leaderless / leaderfull) protest is dat zonder sturing zich ongeplande zaken voor kunnen doen. Tot nu toe zijn de protesten humorvol en vreedzaam (wel met de nodige scheldwoorden). Vrijlaten van de originele leiders die constant hameren op vreedzaam protest zou kunnen helpen met een en ander in goede banen te leiden. Maar met een dik pakket aan openstaande aanklachten (het bekende SLAPP systeem waar je je op meerdere plekken voor dezelfde zaken moet verdedigen) is duidelijk dat de posters that be de kopstukken niet op straat willen.

    De vergelijking met Hong Kong gaat wat mank: daar wou/wil een autoritair regime de macht afnemen van een semi zelfstandige staat. Een staat van buiten af dus die tot annexatie over wil gaan. In Thailand is het puur een binnenlandse aangelegenheid. De vergelijking met regio’s vol rare grenzen, gesplete bevolkingsgroepen en stammen is een vreemde. Je kunt Thailand niet vergelijken met noord Afrika. Enige overeenkomst is de roep van burgers om democratie.

    De eisen zijn volgens mij helder: een volwaardige democratie met verantwoordingsplicht en transparantie. Daartoe moet de ondemocratisch gekozen premier aftreden (wat dan? Nou een eerlijk gekozen premier roepen ze), nieuwe grondwet (democratisch gekozen senaat e.d.) en een hervormd huis dat zich aan de (grond)wet zal houden door middel van een democratisch gekozen grondwet van kracht te laten komen. Zo dat Thailand een monarchie kan blijven. En wat voor ideeën heeft men voor de grondwet? Tijdens speeches praat men daar over maar een voorbeeld is de brede steun aan handtekeningen onder de jeugd voor het I-law grondwetsvoorstel. Die kan je moeilijk missen als je het nieuws volgt zie:
    https://www.thaienquirer.com/18321/ilaw-to-hand-in-full-list-of-more-than-70000-names-for-conditional-amendment-next-week/

    Krijg het idee dat deze meneer Summers niet echt heeft geluisterd naar de demonstranten en snel in de verdediging is geschoten met allerlei uhm.. opmerkelijk.. verwijzingen naar andere tijden en werelddelen.

    Ik zou hem aanraden alsnog te luisteren en dan stap voor stap met gefundeerde kritiek de boel te fileren. Of wil hij alles liever bij het oude laten ook als dat piept en kraakr en de gewone burger bepaald geen democratische controle over het land geeft. Het voor bestaan van de status quo en grote ongelijkheid. Ik zou niet in zo’n land willen leven. Menig jongere ook niet.

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*