Open brief aan premier Prayuth


Om te beginnen hoop ik allereerst dat iemand deze open brief aan u in het Thais kan vertalen. De reden dat ik solidair ben met de demonstrerende jeugd is dat, in tegenstelling tot politiek, mensenrechten iets is wat geen punt van discussie kan zijn. Ongeacht politieke opvattingen, of dat nu conservatief of liberaal is, kunnen morele en ethische verplichtingen uw landgenoten niet geweigerd worden.

Ik ben slechts een middelbare scholier, maar in mijn tijd als leerling heb ik geleerd dat vrijheid van meningsuiting een fundamenteel mensenrecht is. Echter ligt de vrijheid van meningsuiting in Thailand constant onder vuur. Het ligt onder vuur van de wet (de computer-criminaliteitswet, majesteitsschennis artikel 112, het anti-nepnieuws centrum), door intimidatie (de autoriteiten die ‘op bezoek’ komen aan huis of op school om ‘te waarschuwen’), en doordat activisten ‘verdwijnen’.

Dit is de 21ste eeuw, waarom zou ik bang moeten zijn mijn gedachten te uiten? Veel te lange tijd is het geweld dat de vrijheid van meningsuiting is aangedaan genormaliseerd. Enkele weken geleden nog is een man gedwongen opgenomen in een psychiatrische inrichting omdat hij een shirtje aan had waarop stond ‘ik heb het vertrouwen verloren in de monarchie’. Hoe kan het een misdaad zijn om je geloof in iets of wat dan ook te verliezen?

Ik ben solidair met de demonstrerende jeugd omdat ik geloof dat dit een kwestie van mensenrechten is en dat iedereen recht heeft om zijn mening te uiten. Ik ben slechts zestien jaar oud, en heb nog een lange weg te gaan. Ik wil niet leven in een land waar ik niet vrij kan spreken of mijn mening kan uiten. Wij zijn geen afgetrainde dieren die op een bepaalde manier moeten gedragen of denken. Je kunt niet de roede hanteren en verwachten dat wij ineenkrimpen van angst. De dagen van het feodale systeem zijn verleden tijd. Ik ben een mens en ik weiger om mij mijn rechten te laten ontnemen.

De drie eisen die eisen waar de jeugd om vraagt zijn:
Het herschrijven van de grondwet welke de 250 senatoren de macht geeft de premier aan te wijzen.
Ontbinding van het parlement zodat we verkiezingen onder een democratische grondwet kunnen houden.
Dat de autoriteiten stoppen met het intimideren van mensen die op staan voor de democratie.
Op mijn leeftijd in deze moderne wereld zouden jongeren niet hoeven te demonstreren voor mensenrechten en zou ik deze brief niet hoeven schrijven. Maar hier zijn we dan wel, waar we leven onder een feodaal bestuur in de 21ste eeuw.

U zegt dat Thailand een democratie is. Maar een democratie is niet ‘onder’ wat dan ook, niet onder één persoon of een groep elite personen. Democratie is de macht van heel het volk.

Ik haat mijn land niet. Ik wil simpelweg leven in een democratische rechtsstaat. Ongeacht iemands politieke mening, of dat nu conservatief of liberaal is, kun je de fundamentele mensenrechten van vrijheid en gelijkheid niemand ontzeggen.

Geachte minister-president, ik ben hier om mijn rechten te claimen en ik wil dat u uw ogen opent en luistert. Hoor je de mensen zingen?
Ik wil u laten weten dat we er echt genoeg van hebben en dat u niets kunt doen om ons tegen te houden.

Hoogachtend,

Akkarasorn Opilan

Redactie, Open brief, Akkarasorn,

Bron: Thisrupt Vertaling Rob V.

* ‘hoor je de mensen zingen?’ is een verwijzing naar het lied uit Les Miserables.
https://www.youtube.com/watch?v=1q82twrdr0U

Eerder op Trefpunt Azië: Waarom Thaise jongeren het zat zijn

Redactie
Over Redactie 595 Artikelen
De auteursnaam van de redactie van Trefpunt Azië. Wij publiceren onder deze naam berichten van de redactie en bijdragen die niet onder naam van de bron kunnen worden geplaatst.

1 Comment

  1. De roep om een andere ‘democratie’ wordt luider en luider. Terecht. De jeugd is het zat dat je je mening niet mag verkondigen zonder bedreigd te worden, opgesloten, zonder baan te komen, ‘spontaan’ te verdwijnen nota bene ook uit buurlanden, en teruggevonden worden met je maag vol beton kan ook nog in Thailand.

    De flinterdunne laag met elite klampt vast aan pluche en macht en de uniformen doen maar al te graag mee voor een plakje van die koek. Verbetering moet vanaf de allerhoogste top komen maar die geeft geen krimp.

    Er zijn inmiddels activisten opgepakt. Men zet alleen stappen terug. Thailand is net als een aantal regio-landen op weg naar een Chinese vorm van ‘democratie’ waar je alleen mag wat al in de boeken staat. Jaknikkers, dat wil men er van maken.

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*