Thailand. De Only After Dark Bar (2, slot)

Roger Stassen, Only After Dark Bar, Danseressen, Apsara

De Apsara danseressen

 

Arnold keek verbaasd naar het gebouw dat voor hen opdoemde. Hij had een flashy moderne constructie verwacht met veel lichtreclames. Dit was echter een eeuwenoud Khmertempelachtig gebouw in een stijl die hij ooit in Siem Reap Cambodja gezien had. Hoge muren met tal van bas-reliëfs van apsara’s en wrede krijgs- en erotische taferelen. Het had slechts enkele ramen en één enorme deur. Die had de afmetingen waar een olifant met berijder zou kunnen doorwandelen, zo groot. De weg erheen was afgeboord door twee rijen stenen beelden. Vier tot vijf meter hoge massieve torso’s van draken, griffoens en andere hybride fabeldieren waarvan hij er enkele nog nooit had gezien. Het enige licht op het terrein voor het gebouw kwam van in houders gestoken fakkels. De parking werd helemaal ingenomen door peperdure limousines en terreinwagens van Duitse merken. Blauwe nummerplaten merkte Arnold op, rijke Chinezen overspoelen het land.

Hier nam Nok afscheid van hem. Ze wees in de richting van de grote ingangsdeur en gaf een klapje op zijn achterwerk. “Go and enjoy the show, I wait here for you”. Arnold sjokte achter een paar Chinezen aan. Nok keek hem grijnzend achterna, haar vrachtje was geleverd. Een man die zich verdekt had opgesteld overhandigde haar zwijgend een enveloppe. Zonder aarzelen scheurde ze hem open en telde het bundeltje bankbiljetten nauwgezet. Tenslotte knikte ze instemmend, startte haar motorbike en reed weg.

Arnold vond het een beetje spooky. De weg tussen de rijen beelden had iets angstaanjagend. Door het flakkerend licht van de toortsen leek het of de slangen op het hoofd van een Medusa bewogen en de tong van een griffoen trilde. “Inbeelding, pure inbeelding”, sprak Arnold zichzelf moed in, “straks ga je nog hallucineren”. De Chinezen voor hem kwebbelden aan een stuk door, luidruchtig en onverstaanbaar. Dat vond hij alsnog een minpuntje, hij had natuurlijk veel liever gehad dat hij de enige gast was.

 

Roger Stassen, Only After Dark Bar, Danseressen, Apsara

De poortwachters aan de ingang stuurde het duo naar een trap die links omhoog liep. Arnold moest naar rechts. Vreemd vond hij maar was tegelijkertijd blij. Je weet maar nooit, misschien kreeg hij als Europeaan een voorkeursbehandeling? Het vertrek dat hij nu betrad was een grote kraaknette badkamer. Een in livrei gestoken man reikte hem shampoo, zeep en een zachte witte handdoek aan, wees naar een douchecel en zei: “You take a  bath now”. Arnold keek hem een paar tellen verbluft aan. “Wat krijgen we nou? Dit heb ik zelfs in mijn hoerenlopersverleden nooit meegemaakt”. Anderzijds begreep hij het wel. Een top etablissement als dit moet van hygiëne een prioriteit maken.

Toen hij, na zich grondig gewassen te hebben, uit de douche stapte bood de wachtende bediende hem een zwartzijden kamerjas en zachte lederen slippers aan. Arnold keek met een vragende blik naar zijn persoonlijke kleding. “We will take care your clothes, don’t worry”, sprak hij vrij ongeduldig en gebaarde hem te volgen.

Toen de deur werd geopend en hij een smalle gang werd ingeleid weerklonk gedempte muziek. Die werd steeds luider. Melancholische Aziatische muziek waaraan Westerse oren maar moeilijk konden wennen. Een zwaar gordijn werd opzij geschoven en hij trad binnen in een hel verlichte ovale ruimte.

 

Roger Stassen, Only After Dark Bar, Danseressen, Apsara

Zes jonge vrouwen stonden hem op te wachten, de ene nog mooier en eleganter dan de andere. Ze waren buiten een puntig gouden hoofddeksel, een brede gouden halsversiering en dito pols- en enkelringen poedelnaakt. Twee ervan kwamen sierlijk dansend en met soepele verfijnde bewegingen recht naar hem toe. Op het balkon dat uitkeek boven de zaal en dat ingericht was als een kleine tribune, steeg gejuich op. Een twintigtal Chinezen die er hadden plaatsgenomen joelden en applaudisseerden. Dit ontsnapte helemaal aan Arnolds aandacht. Hij staarde als in trance naar die hemelse verschijningen. Nooit was hij op dergelijk uitzonderlijk wijze  behandeld geweest.

Roger Stassen, Only After Dark Bar, Danseressen, Apsara

Eentje ontdeed hem zonder voorafgaande waarschuwing van zijn laatste kledingstuk. De kamerjas schoof centimeter na centimeter naar beneden. De andere opende een glazen flesje en sprenkelde heerlijk geurende olie over zijn hele lichaam. Samen met hen vormden de vier anderen een cirkel rond hem waarna zes paar handen de olie uitwreven. Alle handelingen gebeurden op het ritme van de klagerige, weemoedige muziek. Arnolds hoofd was vuurrood geworden, hij rolde met zijn ogen en hapte naar adem.

Hij concentreerde zich tot het uiterste om de eruptie van een inwendig opborrelende vulkaan tegen te houden. Een hele prestatie gezien de zachte vrouwenhanden geen enkele plaats oversloegen. Toen één van de danseressen Arnolds onderrug en dijen ging bewerken met haar borsten en buik volgden de anderen. Vanaf het balkon boven moet het op een wriemelende massa glimmende lichamen geleken hebben. De Chinezen genoten van de geboden show en lieten champagne aanrukken. Zij wisten dat de apotheose nog moest komen.

Wanneer, door wie en in welke omstandigheden hij was vastgebonden wist Arnold zich niet te herinneren. Het moet ergens gebeurd zijn nadat het onvermijdelijke dan toch was geschied en iemand hem met een doek had schoongeveegd. Nu stond hij, nog steeds spiernaakt, met gespreide armen en benen tussen twee palen. Hij voelde zich uitgeput. Straks zou hij weer volledig paraat zijn, nu even niet. Omdat hij zijn ogen gesloten had, had hij haar niet zien aankomen. Die vreemde geur was hem het eerst opgevallen. Zwavel vermoedde hij. Het stonk naar rotte eieren en wat een contrast met de zoete bedwelmende geur van zojuist.

Roger Stassen, Only After Dark Bar, Danseressen, Apsara

De danseressen waren verdwenen. Voor hem stond een gestalte gewikkeld in een rode mantel. De muziek was opgehouden, het was doodstil. De gestalte staarde hem doordringend aan. Ijskoude kobaltblauwe ogen waren het en zij taxeerden hem. Met een snelle ruk werd de rode cape op de vloer geworpen. Ze had een huid als witte marmer en vuurrode haren. Ze was betoverend mooi. Haar bloedrode lippen plooiden zich tot een lieflijke glimlach. Ze deed een stap naar voor zodat de tepels van haar volle borsten zijn trillende borstkas raakten. Dan wreef ze met haar onderbuik voorzien van een weelderig rood tapijtje zachtjes tegen zijn in pauze hangende mannelijkheid, nam zijn hoofd in haar handen en opende haar mond. Het tongzoenen duurde een eeuwigheid.

Arnold sloot zijn ogen toen ze zijn hals begon te zoenen. De pijn die daarop volgde toen ze toebeet was verschrikkelijk. Hij opende zijn mond voor een geluidloze gil. Ze zoog gulzig en hard zonder ook maar even te stoppen. Het leven stroomde pulserend weg uit Arnold halsslagader. Langzaam verzonk hij in een diepe duisternis. Heel even meende hij het beeld van zijn vrouw Watcharee te zien, gelegen in een ziekenhuisbed, maar voor spijt was het te laat, veel te laat.

Op het balkon werd minutenlang luid geapplaudisseerd, ze hadden waar voor hun geld gekregen. Bij het bedrijfsfeest van volgend jaar zouden ze terugkomen, vanzelfsprekend zonder vrouwen.

 

 

 

 

 

Deze pagina delen

  • Delen op Facebook
  • Delen op Twitter
  • Delen op LinkedIn
  • Delen op Google+
 

Lees ookgerelateerde berichten

3 Reacties

  1. Wat een ‘gaaf’ verhaal Roger, haast ademloos gelezen.

    Berthy

  2. Een fijne felicitatie voor je uitstap naar een ander genre.
    Kundig en kunstig gedaan. Het is welgeslaagd!
    Hoop voor ons dat het niet bij dit ene slippertje zal blijven –
    maar een heuse roetsjbaan blijft.

    Alphonse
    • Bedankt Alphonse. Het was een erg leuk uitstapje in een genre waarin ik mijn eerste stapjes waagde. Het smaakt naar meer en jouw waardering neem ik zeer ter harte.

      Roger Stassen

Reageer

E-mail (wordt niet gepubliceerd)