Volksverhaal. Twee Chinese vrienden

Erik Kuijpers, eend

Een Chinees volksverhaal erg populair in Thailand is het verhaal over twee arme Chinezen. Nguan Heng en Ha Yong. Hoe hard ze ook zwoegden in hun dorpje Swatew in China, ze bleven straatarm. Die armoede kwam ze de strot uit en ze besloten naar Siam te gaan voor een nieuwe bladzijde in hun leven. Ze hadden gehoord dat Siam het land van overvloed was.

Ze stapten op een jonk en verlieten hun land voor de reis naar Bangkok en zagen met plezier de smaragdgroene rijstvelden aan hun ogen voorbij gaan. Ja, ze wisten zeker dat ze de juiste beslissing hadden genomen en hoopten op een mooie toekomst. Na een lange reis over de rivier bereikten ze Bangkok, de hoofdstad van Siam (thans Thailand).

Volksverhaal, eend, Erik Kuijpers

Het dieet: geen eend, varken, gevogelte

In Bangkok gingen ze uit elkaar. Ze maakten wel de plechtige afspraak dat ze, tot ze een stevig kapitaal hadden, niet minder dan 500 baht, beiden geen varkensvlees, eend of gevogelte zouden eten.

Wat deed Nguan Heng?

Die vond een baantje ergens achteraf in de stad. Hij bleef zijn plan trouw: hij at alleen rijst en zout en gezouten rapen. Hij at geen eend, zelfs geen kleine visjes die er in overvloed en heel goedkoop waren. Werkte heel hard en spaarde iedere cent vanaf zijn eerste dag in Siam. Was tevreden met zijn maaltijden van rijst, groente en noedels.

Begon een eigen bedrijfje en investeerde iedere gespaarde cent in dat bedrijf. Leefde een sober leven en had geen behoefte aan vlees. Zelfs toen het bedrijf goed ging bleef hij van varkensvlees, eend en gevogelte af. Hij dacht altijd aan de afspraak. Maar hij was gelukkig en voelde dat hij een leven opbouwde.

Pas nadat hij veel meer dan 500 baht had gespaard, een huis had gebouwd en een vrouw had gevonden begon hij ook vlees, vis en eieren te eten. En hij werd een welvarend handelaar in zijn buurt.

Erik Kuijpers, eend

En Ha Yong?

Hij hield zich net twee weken aan de afspraak. De smakelijke, gebraden eend in de winkel lachte hem toe en werd een kwelling voor hem. Op de zestiende dag besloot hij een eend te kopen en voor die ene keer op te eten. Hij beloofde plechtig dat nooit meer te gaan kopen omdat zijn salaris niet zo gek hoog was.

Het was een culinair feest, die eend. Hij kon er eens goed van slapen. Maar de volgende morgen hing de smaak van de eend nog in zijn mond en de hele werkdag dacht hij er aan. Die avond ging hij weer naar een eend zoeken maar dan een goedkope, eentje die van ziekte was gestorven en wel goedkoper zou zijn. Maar hij vond er geen…..

Tenslotte kocht hij er toch maar een en vond vrede bij het idee dat dit echt de laatste zou zijn tot hij 500 baht had gespaard. Maar hij hield zichzelf voor de gek…. Want als je een afspraak breekt glij je meer en meer weg. Het verlangen bij Ho Yong om eend te eten nam de overhand en hij kocht iedere dag een eend.

Tja, en na enige tijd….. Als je dan toch eend eet waarom dan niet varkensvlees, of gevogelte. Hij herinnerde zich wel degelijk de afspraak maar vond steeds wel een excuus. Maar het veroorzaakte een groot gat in zijn spaarpot. Ha Yong bleef zo arm als hij vroeger was toen hij naar Bangkok kwam. Hij werd een teleurgesteld man en wilde eens zien hoe het zijn vriend was vergaan.

Volksverhaal, eend, Erik Kuijpers

Hij ging naar de buurt waar Nguan Heng zou wonen en men wees hem op een groot huis in een boomgaard. Hij kon eerst niet geloven dat dit Nguan Hengs huis was maar groot was de verrassing toen hij zijn vriend zag tussen een groep mensen die aan het werk waren. Nguan Heng zag hoe zijn vriend er uit zag en met name zijn kleren. Hij schaamde zich toen hij zijn gescheurde kleren zag en dat hij ondervoed was. Hij vroeg hem niets maar bood eten en onderdak aan.

Ha Yong kreeg een kleine hut om in te wonen en zijn vriend zond hem iedere dag rijst en gezouten vis. Er stonden tamarindebomen in de tuin en Ha Yong mocht van de kleinste boom bladeren plukken om mee te koken met de rijst want dat geeft een goede smaak aan het eten. Maar Ha Yong plukte in een paar dagen de boom helemaal kaal en vroeg of hij een andere boom mocht nemen…….

Nguan Heng lachte eens. ‘Kijk, wat jij met deze boom hebt gedaan dat heb je jezelf ook aangedaan. In plaats van een paar bladeren te nemen van een tak en de tak eerst te laten aangroeien door jouw behoeften omlaag te brengen heb je de boom helemaal kaalgeplukt. Nu duurt het heel lang voor er weer voldoende bladeren aan zitten.’

‘Je had moeten sparen en aan de toekomst denken maar jij hebt al je geld uitgegeven en daarom kon je niet vooruit komen. Ik, ik heb hard gewerkt, ik heb geld gespaard en geen eend, varken of gevogelte gegeten tot ik mijn kapitaal bijeen had zoals we hadden afgesproken. Vriend, laat dit een lesje voor je zijn.’

Die kwam aan! Ha Yong veranderde zijn leven. Hij ging zuinigjes leven, werkte hard en spaarde geld. Zijn vriend begeleidde hem daarin. Na een paar jaar was Ha Yong ook een rijk man.

 

Bron: Folk Tales of Thailand (1976). Vertaling en bewerking Erik Kuijpers.

Foto’s

Gebraden kip, wikipedia.
500 baht biljet; internet.
Kommetje rijst; foto wereldsmaken.
Koolraap; wikimedia.

 

Meer verhalen uit Thailand op Trefpunt: De trouwjurk
Erik Kuijpers
Over Erik Kuijpers 845 Artikelen
Erik Kuijpers (1946) werkte 36 jaar als aangiftemedewerker inkomsten- en vennootschapsbelasting. In 2002 emigreerde hij naar Nongkhai in Thailand waar ook zijn partner en pleegzoon wonen. Erik pendelt nu afhankelijk van de seizoenen tussen Thailand en Nederland

2 Comments

    • En het Thaise spreekwoord:
      มี สลึง พึง ประจบ ให้ คราบ บาท
      mie sàlèung pheung prachop hâi khraap baat

      als je een kwartje (saleung: een kwart baht) hebt spaar het tot je een gulden (1 baht) bezit

      Maar bovenstaand spreekwoord is een betere vertaling.

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*