Thailand. Farang die met twee maten meten

Beeld: Stephff cartoonist

Onder in Thailand wonende farang valt het nogal eens te beluisteren. En ook wij van Trefpunt Azië krijgen het in commentaren veelvuldig naar ons hoofd geslingerd als we weer eens een kritisch stukje plaatsen over Thailand.

‘Wij zijn hier maar te gast’, heet het dan. We moeten de lokale cultuur weten te respecteren en ons onthouden van commentaar, want dat past ons niet. Een ietwat kromme redenering natuurlijk. Want als je bent uitgenodigd op het verjaardagsfeestje van de buurman en ziet dat die na een aantal wijntjes zijn vrouw te lijf wil gaan met gesneuveld glaswerk, blijf je ook niet toekijken. Sociaal engagement is per slot van rekening een van de drijvende krachten in de mensenmaatschappij.

Daarbuiten, waarom zou een nieuwsmedium geen kritisch commentaar mogen brengen op gebeurtenissen die buiten het eigen land gebeuren? Ze ontlenen er voor een groot gedeelte immers hun bestaansrecht aan. De roze brillen, zoals ze in het lokale jargon genoemd worden, weten dat natuurlijk ook. Maar kennelijk vinden ze dat er in Thailand andere regels gelden.

De redenering die daarachter schuilt kan ongeveer zo gaan: Kijk eens, ik heb hier een aardig leven, het is niet te duur en niet zo koud, er loopt aardig wat toegankelijk vrouwvolk rond en ik heb mijn natje en mijn droogje. Wat kan een mens zich nog meer wensen…

Het stoort ze kennelijk niet dat Thailand gebukt gaat onder een dictatuur, dat de pers gemuilkorfd wordt, dat mensen in het gevang belanden voor het vertellen van de waarheid, dat de politie door en door corrupt is, het justitieel apparaat verrot tot op het bot en met mensenrechten de vloer wordt aangeveegd. En dat kan natuurlijk; er is geen wet die sociaal engagement verplicht stelt. Ze belanden er echt niet door in het gevang.

Wat echter wel opvalt is dat wanneer eigendunk of eigen hachje in gevaar komt er plots een omslag kan plaatsvinden. Dan voelen sommige van deze roze brillen plots de onstuitbare aandrang om kritisch voor de dag te komen op Facebook en andere platforms. Zoals bijvoorbeeld toen Minister van Gezondheid Anutin het kreeg over ‘vieze farang’, die zich niet aan de coronamaatregelen hielden. “Hoe durft hij”, zei een Facebookgebruiker. “Dankzij onze euro’s blijft de economie hier nog een beetje draaien”.

Ook toen er bekend werd gemaakt (het is inmiddels herroepen) dat farang niet in aanmerking zouden komen voor vaccinatie, werd er hier en daar moord en brand geschreeuwd dat dit toch niet kon. Er was echter ook een commentaar dat een ander licht wierp en meteen de politieke kleur van de reageerder liet zien: “Eigen volk eerst, dat is toch volkomen normaal?”

Over Redactie 798 Artikelen
De auteursnaam van de redactie van Trefpunt Azië. Wij publiceren onder deze naam berichten van de redactie en bijdragen die niet onder naam van de bron kunnen worden geplaatst.

13 Comments

  1. Sterk artikel. Ik bezocht Thailand in 3 evoluties als reiziger:
    1) De 1ste keer naïef als reiziger van een tour group: dan krijg je enkel de mooie postkaart plaatjes te zien. Mooi land, vriendelijke mensen, lekker eten… denk je dan, hier kom ik zeker terug naar het land van de glimlach.
    2) De 2de keer kon ik beroep doen op een persoonlijke Thai local gids, zodat ik zelf wat meer kon bepalen wat ik wou bezoeken. Het duurt een tijdje voor je wat meer vertrouwelijke gesprekken kan voeren met een Thai. Ik bezocht toen ook de wat minder ‘fotogenieke’ plaatjes. Je krijgt plots een meer realistisch antwoord op de vraag: ‘Waarom werken hier zoveel vrouwen in die ‘entertainmentindustrie’. Je wordt je langzaam bewust dat achter de glimlach véél miserie schuilt.
    3) De 3de keer had ik mij zelf vooraf verdiept in de geschiedenis en politiek van Thailand. Ja, inderdaad een dictatuur, een schijndemocratie en zaken die je zelf niet kan uitspreken wil je niet in de bak belanden.
    Sommige reizigers en ex-pats verkiezen om ‘blind’ te zijn voor deze realiteit, zolang het eten, het bier en de entertainment maar goedkoop is, is er géén probleem tenzij hun eigen privilèges in gevaar komen natuurlijk.

  2. Ja veel waarheid in dit artikel Thailand is nog altyd 1 van het beste als je geld hebt Natuurlyk buiten op sommige punten minder vryheid
    Is Thailand ook minder in trek by de farang door het schandalige dubbele prys systeem
    Soms betaal je 10 meer als een Thai Dat zie je op veel plaatsen in deze samenleving

  3. Ik vind het wel een herkenbaar goed geschreven stukje. Ik hou ook van Thailand en dat al heel lang. Maar je hoeft je ogen niet te sluiten voor de misstanden die er zijn. Die waren er altijd al. En waarschijnlijk meer dan wij willen weten of zien. Nu het minder goed gaat met het volledig wegvallen van het Toerisme lijkt het wel of er steeds meer zichtbaar word van de andere kant van de glimlach. Mij verbaast het niet.

  4. haha ik dacht ff dat het over Nederland ging;

    “Het stoort ze kennelijk niet dat Thailand gebukt gaat onder een dictatuur, dat de pers gemuilkorfd wordt, dat mensen in het gevang belanden voor het vertellen van de waarheid, dat de politie door en door corrupt is, het justitieel apparaat verrot tot op het bot en met mensenrechten de vloer wordt aangeveegd. En dat kan natuurlijk; er is geen wet die sociaal engagement verplicht stelt. Ze belanden er echt niet door in het gevang.”

    En als Farang niet in aanmerking komen voor een gratis vaccin is dat niet meer dan normaal, in Nederland is het ook niet “gratis” word betaald of van je belasingcenten of door je zorgverzekering. en niet eigen volk eerst maar iemand in Nederland op vakantie of hoe zit het met expats in Nederland?? krijgen ook geen oproep

    • Iemand die als expat in Nederland woont krijgt gewoon, gratis, een vaccin.
      En ja, buitenlanders woonachtig in Nederland worden veel beter behandeld door de overheid dan buitenlandse expats in Thailand

  5. Ikke, ikke en de rest kan stikken. Het ‘wij zijn te gast, oogjes dicht, snaveltjes toe’ komt zowel uit de vrees dat Thailand het anders moeilijker gaat maken (einde fijn vertoeven). Maar ook omdat de ‘eigen volk eerst’ attitude omarmt wordt. In Nederland behoort ‘ons soort’ voor te gaan. En de Thai doen dat dan natuurlijk ook zal het idee zijn.

    Ik zie in zo’n attitude een gebrek aan empathie, samenwerking, gelijkwaardigheid en respect. Het is egoïsme.

  6. Mensen die het “kop dicht, we zijn hier te gast” adagium in hun vaandel hebben staan zijn vaak intellectueel lui, empathisch gemankeerd en hebben een abonnement op de Telegraaf/The Sun/Fox News.

    • Vind ik ook, Cor. Ik wil er aan toevoegen dat ik ook regelmatig van Thais lees dat ze het niet waarderen dat buitenlanders kritiek hebben op hun land. Dat zijn meestal de ‘hooge heeren’ in de Thaise maatschappij. Ook Thais die kritiek, of zelfs gewoon andere ideeën, hebben betreffende hun eigen land worden beschuldigd van ชังชาติ chang chaat, ze zijn ‘vaderland haters’. Artikel 112 is daar een triest voorbeeld van.

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*