De Mekong bij Nong Khai

Nong Khai ligt in het noorden van Thailand, in het verre noordnoordoosten, aan de Mekong. De tiende langste rivier ter wereld. In Azië wordt hij de ‘menam Kong’ genoemd, de rivier Kong. De mensen die er wonen, vinden dat ze volbloed Isaners zijn. Bij festiviteiten weten ze zich goed te amuseren, dat hebben ze alleszins gemeen met hun regiogenoten meer zuidwaarts. De Mekong trekt majestueus, traag en statig aan de kleine stad voorbij (ca. 60.000 inw.). Hij ontstaat in het Tibetaanse hoogland, trekt door Zuid-China (Yunnan), doet Thailand en Cambodja aan. Tenslotte zoekt hij vanuit Cambodja onder Saigon in Vietnam een weg naar de Mekongdelta.

Het water heeft verraderlijke kolken en is bruin van de meegevoerde leempartikels. De zijrivieren die de Mekong in al die landen voeden, stromen door ‘het land van de rode aarde’. Dat is haast heel Zuid- en Zuidoost-Azië. De bodem bevat door eeuwenlang eroderen veel losgekomen ijzeroxide dat meevliedt, vandaar de rode kleur.
Op de rechteroever, op zo’n zeshonderd meter aan de overkant zie je Laos liggen. Vien Chan, de huidige hoofdstad, door de Fransen in de koloniale tijd Vientiane genoemd, is niet ver. Het is een bekende borderrun.

Nong Khai

In tegenstelling tot de toeristen kunnen de bewoners van beide oevers zonder controle over en weer varen. Er is een levendige handel. De middenstand bloeit in Nong Khai. Vanuit de Thaise oever steken vele sloepen met luxueuze goederen voor huis, tuin, keuken zoals koelkasten, tv-toestellen, pc’s, badartikelen of tapijten over. Ook machineonderdelen, gereedschap, ijzerwerk en bouwmaterialen belanden in het arme Laos.

Zicht op de Mekong

Laos levert dan weer de goedkope arbeidskrachten die in Thailand vooral in de bouw aan de slag gaan. Sociale en medische voorzieningen en arbeidscontracten zijn onbestaande.
Het zicht op de Mekong is adembenemend en weldadig rustgevend. De brede rivier lijkt zo traag te stromen, dat hij je de indruk geeft als een blinkende spiegel stil te staan. Dat is bedrog, zijn debiet is heel hoog. In de rotsachtige bedding van de rivier zijn veel putten uitgeslepen, die diep beneden de onvoorspelbare waterwielingen tot leven wekken.
In dit deel van Thailand wordt de stroom hoofdzakelijk door de plaatselijke scheepvaart gebruikt.

Als hogerop gedurende een aantal dagen de stortregens met bakken uit de hemel vallen, drijven palmveren, kokosnoten, groene takken en boomstronken voorbij en is de kleur van het water dieprood als terracotta. Zijn stoutmoedige geest geeft iets aan mijn binnenste door. Voor mij is de Mekong één massief onafwendbaar en vooral onverzettelijk wezen vol energie en ik geniet van de kracht die hij tentoonspreidt. Het lijkt een beetje Tao, het zichtbare dat uit het onzichtbare ontstaat.

In 2013-2014 verbleef ik een tijdlang met onderbrekingen in Nong Khai. Het stadje is aangenaam om te wonen. Mijn Thaise vriendin uit die tijd was twee jaar in Phnom Penh voor haar business gaan werken. Toen het daar niet meer rendeerde, kwamen we bij toeval in het noorden van Thailand terecht, waar ze opnieuw een zaak startte.
Men werkte toentertijd nog volop aan de voltooiing van de wandeloever in zuidelijke richting. Het betreft zeker vijf tot zeven kilometer die je op je gemak tot in Ban Sa Kaeo kunt wandelen. Ik reed veel met de fiets langs de Mekong.

Klang Nam

Op vijf kilometer van het centrum ontdek je bij lage waterstand in het droog seizoen de stupa van de Phra That Klang Nam (Phra That Nong Khai) midden in de rivier. Het betreft een tempel die eeuwen geleden op de instabiele Mekong-oever gebouwd was en in 1847 langzaam in het water gleed, tot hij nu midden in de stroom op vaste grond is aanbeland. Je ziet de gouden koepel en wat bovenmuren uitsteken. Een magisch beeld. Ik herinner me dat ik er bij een straatkraampje heerlijke ananassen at. In de laatste vijf jaar ben ik niet meer in Nong Khai geweest.

Over Alphonse Wijnants 39 Artikelen
Alphonse Wijnants (België) is gewezen leraar en directeur van middelbare scholen. Voormalig copywriter. Heden: Ronddwalen in Zuidoost-Azië en kortverhalen schrijven over mensen en voorvallen aldaar.

10 Comments

  1. Hej Cor, dank voor fijne reactie.
    De frase ‘de langste rivier in Azië’ is buiten mijn medeweten in de titel gestopt. Jammer!
    Ik schreef enkel: ‘de tiende langste rivier ter wereld’. Dat had ik gedubbelcheckt. Intussen googelde ik en vond lijstjes waarin hij 7de; 10de en 12de plaats inneemt. Zie dat je toch van de tekst hebt kunnen genieten… Dank.

  2. Mooi verhaal. Ik bewaar ook goede herinneringen aan Nong Kai, Chiang Khan en andere plaatsen aan de Mekong. Effe muggenziften: de Mekong is zeker niet de langste rivier van Azie. Dat is de Yangtze, die geheel in China stroomt.

    • Mae is in dit geval een titel en niet letterlijk ‘ moeder’. แม่ทัพ mae thap ( moeder leger) betekent legercommandant en Mae komt in veel plaatsnamen voor zoals Mae Sai.

  3. Mooi verhaal. Een van de mooiste reizen die ik ooit maakte was de tweedaagse boottocht over de Mekong van Chiang Khong naar Luang Prabang. Prachtig.

    Ik kan het niet nalaten iets te zeggen over de naam menam, rivier, en de Mekong.

    แม่น้ำ mae naam (twee lange klinkers, dalende, hoge toon) betekent rivier. Letterlijk ‘moeder water’ maar moeder is hier niet letterlijk maar figuurlijk bedoeld, een titel als in moeder Teresa, het ‘Geëerde (Grote) Water’ dus. แม่โขง mekong mae khoong (weer twee lange klinkers, geaspireerde -kh-, dalende, stijgende toon), ook hier dus de ‘Grote Khong’.

  4. Mooi de sfeer, schoonheid en kracht beschreven Fons. Je doet ons soms watertanden , vooral tijdens de kille, vochtige winters hier. Geniet van al het schoons daar.
    Daniel.

    • Ik sluit hier helemaal bij aan, Daniel !
      En fijn dat we zulke mooie dingen vernemen van onze vroegere collega Fons.
      Ook de andere artikels zijn bijzonder interessant.
      Ik blijf benieuwd.
      Geniet en blijf schrijven.
      Jaak

  5. Je zou het als toerisme-journalist ook gemaakt hebben. Uw proza is aanstekelijk, erg beschrijvend, verbloemend misschien ook een beetje. Kan me niet voorstellen dat er alles koek en ei is. Maar ja waar is dat wel?

  6. Fijn om te lezen. Ik had de namen van de plaatsen al vaak horen vallen, alleen is het nu natuurlijk veel duidelijker.
    Mooie foto’s van een mooi mens, inside and out!
    Hopelijk kun je snel terug reizen naar je geliefde streken in Azië!
    Hartelijke groeten 🖖

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*