Thailand. Wordt het English of Thinglish?

 Thailand, lesprogramma, Erik Kuijpers

De Thaise overheid heeft een online lesprogramma ontwikkeld om Engels te onderwijzen aan de Thaise jeugd. Het programma heet Distance Learning Television (DLTV) om jeugd, die geen of beperkt toegang heeft tot Engelse les, de weg te wijzen.

Op zich is DLTV een prima idee, ook voor andere onderwerpen dan taal. In de agglomeratie Bangkok kan het gemakkelijk 3 tot 4 uur duren voor de schoolbus de school bereikt, want de bus gaat van wijk naar wijk. In grote steden elders in Thailand ben je snel een uur kwijt. Dat is tijd die de kinderen beter kunnen besteden aan onderwijs. Op het land zijn de faciliteiten minder goed; soms moeten kinderen over nauwelijks begaanbare paden lopen of fietsen. Dan is TV-les een uitkomst.

Maar de onderwijzeres, mevrouw Wang, bakt er helemaal niets van. Noppes nada. De ene uitspraakfout na de andere zoals ‘Good morning adiwan’ en ‘Welcome to the classloem’. De film bevestigt ongewild de gedachten die al jaren leven over de kwaliteit van het Engels onderwijs in de periferie van het land. Knudde!

Een lesprogramma om te huilen

Je vraagt je af waarom de overheid hier geen degelijk opgeleide onderwijzeres heeft neergezet. Nu staat er een dame die zelf geen woord fatsoenlijk in het Engels kan uitspreken en er echt een potje van bakt. Als je dan toch investeert, investeer dan met verstand.

Uiteraard loopt het op de internetmedia nu vol met commentaren, zowel negatief als positief. Mevrouw Wang krijgt steun uit kringen die verdraaid goed weten dat hoog opgeleide leraren ‘talen’ alleen te vinden zijn op de universiteiten en op de dure privéscholen en dat de periferie het helaas moet doen met lager opgeleide leraren. En met buitenlanders die een snelcursus hebben gevolgd (of helemaal niets hebben gevolgd…) en het soort Engels uit de keel knijpen dat Amerikanen en mensen van Down Under spreken. En dat is geen ‘Engels’ Engels.

Thailand staat er slecht voor in de regio wat Engels betreft; zie deze link. Verbaast het? Was er niet ooit een Thaise minister die riep dat iedereen maar Thais moet leren, want Thais wordt DE wereldtaal? Helaas is dit TV-programma, hoe goed ook bedoeld, precies de karikatuur die je op Facebook aantreft. Een link daarover is deze.

Hopelijk zijn de commentaren aanleiding voor de overheid het lesprogramma te herzien door er iemand neer te zetten die grammatica en uitspraak behoorlijk beheerst.

Bron:

Khaosod English

Foto’s en prenten

Screenshot van de film; Khaosod English.

Erik Kuijpers
Over Erik Kuijpers 806 Artikelen
Erik Kuijpers (1946) werkte 36 jaar als aangiftemedewerker inkomsten- en vennootschapsbelasting. In 2002 emigreerde hij naar Nongkhai in Thailand waar ook zijn partner en pleegzoon wonen. Erik pendelt nu afhankelijk van de seizoenen tussen Thailand en Nederland

10 Comments

  1. Zolang vriendjespolitiek, nepotisme, corruptie, starre hierarchie en oeverloze domheid de regie blijft houden in Thailand zal het onderwijs op alle fronten onder de maat blijven. Maar het is wel komisch wat je er allemaal aantreft aan Engelse uitspraken en woord en geschrift of op bijvoorbeeld reclame- en informatieborden.

  2. Ter referentie hier 2 lessen die men vanaf thuis kon volgen:

    “Skoon”
    https://www.youtube.com/watch?v=0eUw2DP29c4
    – “Are you hell tea today?”
    https://youtu.be/sIAF4dOTZmE

    Het is natuurlijk niet alleen een accent (een juist accent bestaat niet) of dat letter R/L, dat zijn dingen die je redelijkerwijs kan verwachten. Maar ook dat ze de juiste uitspraak niet lijkt te weten, ze past Thaise regels toe: schooL wordt schooN. Ze herhaalt soms een zin enkele malen op een manier die de indruk wekt dat ze een rijtje uit het hoofd doet en even de volgende zin kwijt is. De interactie met de kinderen en de lesstof komt ook niet dynamisch over enzovoort. Logisch dan ook de kritiek, mevrouw zal het goed bedoelen maar om presteert onvoldoende om zo voor de klas te mogen staan. Ik zou haar adviseren mee te draaien als klasse assistent, dan kan ze zelf ook nog haar vaardigheden verbeteren voordat ze echt les gaat geven.

  3. Leg je toch neer bij het feit dat Thai hun eigen Engels spreken, beste Thailandgangers…
    zoals Amerikanen hun eigen Engels spreken, of Australiërs, of Canadezen hun eigen Engels spreken.
    Of zoals Hollanders of Vlamingen hun eigen Engels spreken.

    Thaise bargirls in Pattaya halen ons, Nederlandssprekenden, er zo tussenuit als we Engels hanteren.
    Erg verwant met Duitsers, merken ze dan op. Niet erg lovend over hoe wij Engels hanteren…
    Maar wij denken dat we perfect zijn. Niet dus!

    Dus een beetje dimmen, graag.
    Uit het Latijn is o.a. het Spaans, het Italiaans, het Portugees, het Roemeens, het Frans ontstaan…
    verbasteringen van het ‘grote klassieke’ Latijn.
    Het Latijn zelf bestaat niet meer. Dus verbasteringen kunnen een toekomst hebben.
    Misschien is over duizend jaar het Tenglish een courante taal in Thailand.

    Alleszins zouden we beter bewonderen dat het Engels een taal is die de flexibiliteit heeft
    zich wereldwijd aan andere talen, volkeren en landen aan te passen.
    In plaats van maar te jammeren dat we ons aan het Engels aan moeten passen.
    Het is een foute obsessie van westerlingen.
    Realiseer je dat toch eens, beste mensen, die blijkbaar willen dat over de hele wereld
    Brits-Engels wordt gehanteerd.
    En daardoor de de band met de werkelijkheid verloren zijn.

    Hoe komt het toch dat we plots geborneerde schoolmeesters worden
    als een Thai Engels hanteert?
    Overigens al eens in Frankrijk of Spanje op vakantie geweest nog voor corona?
    Hoeveel procent kon je in het Engels te woord staan?
    Niet veel, weet ik uit ervaring.

    Ik versta het Engels van Thaise mensen perfect. En geniet ervan.
    Overigens, een Thai met enig gezond verstand weet heel goed
    dat hij beter Chinees zou leren dan Engels.
    Daar ligt zijn toekomst.

    • Alphonse, dat jij Thinglish prima verstaat is OK, ik doe dat ook. Maar ik heb andere ervaringen met de uitgevers in Thailand waar ik wel eens wat koop en hun Engels is prima geschreven. Mijn ervaringen met immigration-ambtenaren, artsen en hoger opgeleide Thaise mensen is dat hun zinsbouw en uitspraak schitterend en vaak zelfs Brits Engels is. Het kan dus wel.

      Dat bardames in Pattaya ‘ons’ Engels niet kunnen verstaan klopt; de eigenaar van de Nederlandstalige radio daar, Auke Boon, schreef mij dat die radio er is omdat veel NL-ers daar geen Engels verstaan. Jouw opmerking ter zake verbaast me dus niet. (En als ik wat lees op Facebook dan denk ik wel eens dat het Nederlands afgeschaft is……)

      Terug naar de school, want daar gaat het artikeltje over. Ik ben van mening dat je onderwijs niet moet aanpassen aan het niveau van de leerlingen die slechts met moeite de stof tot zich kunnen nemen. Onderwijs moet in orde zijn en wat een deel van de leerlingen er later van bakt is andere koek.

      • Ik begrijp je wel, Erik, en wegens mijn eigen onderwijsachtergrond heb ik respect voor je visie, maar volgens mij kijken Nederlanders (en enkele Belgen) vanuit een vrij rabiate en eng culturele visie naar dit gegeven. En vanuit persoonlijk gewin.
        Ik beweer zelfs ‘koloniale’ visie.
        Als slechts 2% van de Thai Engels nodig zouden hebben voor hun job of… weet ik wat, drugshandel bv. – kom je nog altijd op 1,38 miljoen Thaise mensen uit.
        Niemand maakt me wijs, dat zoveel Thai voor den brode, zijnde economisch, het Engels machtig moeten zijn. Ook in Nederland hoeven werknemers van buitenlandse bedrijven geen Engels, Frans, Litouws e tutti quanti te kennen. Niet in de industrie! Niet in de witte sector, de chemische sector, de reissector, de havens of whatever.
        En als je nog op 300 000 sekswerkers wil uitkomen (wat kwaadwillige bronnen in de VS en Europa vooropstellen), is dat nog bijlange na niet één komma achtendertig miljoen, want blijft 1.080. 000 miljoen over.
        1,08 milj.! Stel je dat voor, tweetiende van de Belgen.
        Zoveel jobs in Thailand waar (Brits-)Engels vereist is? Een heus sprookje.
        Kortom, falang fantaseren maar wat, als ze de natte Engelse droom nastreven.
        Ja, voor hun eigenbelang is dat vereist, een gemengd huwelijk, nakomelingen die verder moeten studeren en afreismogelijkheid moeten hebben enz.
        Maar ook dan is het een stomp in je maag, want Nederland en België vragen geen kennis van het Engels voor inburgering, maar Nederlands. De Fransen Frans, de Italianen Italiaans, de Spanjaarden Spaans, De Duitsers Duits, de Zweden Zweeds…
        Toch wel raar, hè. Die discriminerende Hollanders en Belgen… Nou hanteert je zoon na al die tijd mooi Engels en moet hij plots een what-the-fucktaal als het Nederlands kennen.
        Als Thai de kennis van het Engels moeten hebben, is het voor het eigenbelang van de falang! Dus toch een kolonialistisch vooroordeel.

        • Koloniaal en eigen gewin? Engels is al in 1974 verplichte stof geworden op de Thaise universiteiten. Ik neem aan dat de Thaise overheid daarbij wel iets anders voor ogen heeft gestaan dan ‘koloniaal’ denken en de portemonnee van alleen buitenlanders. Mijn visie is en blijft: als je les geeft doe het dan goed.

          • Ik denk dat ik je artikel verkeerd interpreteerde.
            Jouw uitgangspunt is: ‘Als je les geeft, moet het goed zijn’. Vanzelfsprekend sluit ik me daar volmondig bij aan.
            Ik focuste verkeerd op de noodzaak van Engels in de Thaise maatschappij.
            Maar wat denk je zelf? Bezitten alle Thaise docenten en professoren aan Thaise universiteiten een voorbeeldige kennis van het Engels bij het lesgeven? Zal het dus wel goed (= kwaliteitsvol) zijn?

            Natuurlijk is Engels in de academische wereld een lingua franca. Het komt tegemoet aan de vaart der volkeren in een overgeglobaliseerde wereld. Maar is dat nodig? Onderzoek wijst uit dat de overgrote meerderheid van de ‘wereldburgers’ nog altijd in hun eigen land leven en werken en daarbij alleen hun eigen taal nodig hebben.
            De Thaise overheid wist nauwelijks wat haar voor ogen stond toen ze die beslissing in 1974 nam. En nog minder wat haar doel was. Maar het klonk goed voor het vrije westen.

            Wat bedoel je overigens met: ‘Engels is al in 1974 verplichte stof geworden op de Thaise universiteiten.’? Ik versta dat niet.
            Dat er een uurtje Engelse les gegeven wordt over John en Mary in the garden? Dat wetenschappelijke materie in het Engels aan de man wordt gebracht? Dat onderzoeksrapporten in het Engels moeten worden geschreven? Je laat me met vele vragen achter.

            Kijk terug naar onze eigen landjes. In Nederland is er tot nog toe geen wettelijke beslissing ivm Engels ‘als verplichte stof (?)’ in het hoger onderwijs. Sterker nog, er is de WHW (Wet op Hoger Onderwijs en Wetenschappelijk Onderzoek), Art. 7.2: ‘dat onderwijs en examens in het Nederlands moeten plaatsvinden.’ De meeste universiteiten omzeilen dus de wet.
            In België is het iets beter wettelijk geregeld (apenlandje België…): ‘Maximaal 20 % van de lessen van bachelors, maximaal 50 % van de masters mogen in het Engels gedoceerd worden. ‘Mogen!’
            Er staat hier niet dat ‘Engels verplichte leerstof aan universiteiten is’ – wat dat ook mag betekenen.
            Nee, er staat, het doceren van de lessen door docent of hoogleraar in zijn vak! De facto worden er slechts tussen 5 en 10 % van de cursussen in het Engels alternatief aangeboden, met telkens ook keuze voor de Nederlandstalige versie. Voor Nederlandstaligen is moeilijke leerstof toch nog een beetje beter in de moedertaal Nederlands te begrijpen, blijkt. En ook op de examens makkelijker.
            Overigens bakkeleit men in Nederland nog volop over het nut van Engels bij het doceren van een academisch vak. De KNAW probeert al sinds 2016 klaarheid in deze zaak te krijgen.
            Maar argumenten als klachten over het ‘stonecoal-Engels’ van Nederlandse docenten, dat docenten zich onwennig voelen en dat de taal een barrière vormt om kwaliteitsvol te doceren, dat Engels toch een beetje te hoog gegrepen is voor studenten die de absolute top in een vakonderzoek willen halen wegens denken in een niet-native taal, en nog zoveel meer – moeten ons en de overheid toch verontrusten. Zie de rapporten hierover.

            Waar is de veronderstelling dat dit in Thailand allemaal geen probleem is? Waar is de garantie dat onderwijs in het Engels in Thailand kwaliteitsvol is of zal zijn? Is er al onderzoek naar gedaan in dit land, zoals in Nederland KNAW?

            Denken of eisen dat Engels een rol moet spelen in het Thaise (hoger) onderwijs is een mooie utopie van falang.
            Ik hou liever mijn beide voeten op de grond.

            Misschien omdat ik in een tweetallig land ben opgegroeid en leef, en de praktische reële obstakels ervan ken.

  4. Al jaren geleden gelezen dat een Engelse vader in Thailand verhaal ging halen bij een leraar Engels op de school van zijn dochter. Behalve een correcte groet aan de vader kon de Engelse leraar geen fatsoenlijke zin produceren.
    Ik vermoed dat het heersende nepotisme in Thailand de leraar zijn baan heeft opgeleverd omdat hij het favoriete neefje van de directeur is, dat toevallig een liedje van Frank Sinatra kon neuriën.

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*