Thailand. De klassenstrijd is nog niet gestreden

Thailand, klassenstrijd, Erik Kuijpers
‘We rule you, we fool you, we shoot at you, we eat for you….’

Rust kan in Thailand nooit lang duren, leert de geschiedenis van de afgelopen 50 jaar. Sinds de strijd tegen het communisme in Vietnam is Thailand tussen twee vuren gekomen: de rijke bovenlaag in een klassenstrijd tegen de verpauperde en vergeten bevolking van met name de Isaan. De Isaan is het noordoosten van Thailand, een gebied 3x zo groot als Nederland.

Erik Kuijpers

De klassenstrijd in de jaren 1970 tot 1983

Tijdens de Vietnamoorlog infiltreren communisten in Thailand om ook daar de macht te grijpen. Vietnam valt in 1975, Laos ook, en in Cambodja grijpt de militaire tak van de communistische partij, de Rode Khmer, de macht.

Onder meer in de Isaan vindt het communisme een voedingsbodem en worden al militaire operaties nodig geacht. Onder leiding van de overheid, het Communist Suppression Operations Command, wordt door leger, politie en paramilitaire groepen de jacht op communisten geopend leidend tot duizenden moorden onder meer in Phatthalung (de rode drum moorden). Voor de bevolking een mooie gelegenheid om persoonlijke vetes af te rekenen: roep ‘communist’ en je bent van een tegenstander af. Tegenwoordig is daarvoor het ‘lese majeste’ artikel in de grondwet een prima handvat…

De USA zien Thailand als belangrijk steunpunt om het domino-effect te voorkomen en steunen Thailand militair, logistiek en economisch. Het Amerikaanse leger is dan al gelegerd op bases in Thailand om bommen te werpen boven Vietnam, Cambodja en Laos.

De boeren organiseren zich

In 1973 wordt opgericht de Farmers Federation of Thailand en deze organisatie krijgt politieke invloed. Dat wordt door de machthebbers gezien als een communistische organisatie en in 1974 en 1975 worden 21 leidende personen en activisten van deze club vermoord. De leidende kringen in Thailand zien met afschuw dat in naburig Laos de monarchie wordt afgezet en als in 1975 en 1976 ook studenten zich gaan roeren in de klassenstrijd worden de anti-communistische gevoelens extra aangewakkerd. Dat leidt tenslotte tot de lynchpartij op 6 oktober 1976 op de Thammasat Universiteit waar officieel 46 studenten worden vermoord, maar men officieus spreekt van meer dan 100 doden.

Thailand, klassenstrijd, Erik Kuijpers
Thammasat monument

Studenten die de rivier Mae Nam Chao Phraya in duiken om te ontsnappen worden door de Thaise marine afgeknald. Het leidt tot de vlucht van honderden studenten die zich aansluiten bij de communisten. Als de relaties tussen China en de USA verbeteren stopt de steun aan de communisten en het verzet sterft een zachte dood. In 1980 kondigt de eerste minister Prem Tinsulanonda amnestie af en in 1983 is van verzet geen sprake meer. De klassenstrijd lijkt verloren.

1983 tot 2001

Thailand valt terug in zijn gebruikelijke doen en laten. De Isaan wordt weer vergeten en mensen leiden er armoe. In 1988 worden verkiezingen gehouden en wordt Chatichai eerste minister en hoofd van een door en door corrupte regering. Drie jaar daarna volgt een staatsgreep die leidt tot massale protesten in Bangkok, waar tijdens ‘Bloody May’ 200.000 mensen demonstreren en het leger op mensen vuurt. Officieel 52 doden maar andere bronnen spreken van 700, waarna 3.500 mensen worden gearresteerd en velen verdwijnen. Zie hiervoor een weblink.

De leidende machten maken heel duidelijk aan iedereen wie er in Thailand aan de macht is; de burger heeft niets te vertellen en wie protesteert zal het voelen.

Erik Kuijpers
Thaksin

De opkomst van Thaksin

De Isaan boeren vinden in 2001 een nieuwe kampioen voor hun klassenstrijd: Thaksin Shinawatra, zakenman afkomstig uit Chiang Mai. Een zakenmagnaat die zich gaat inzetten voor de plattelander. Eindelijk, vindt men. Zijn Thai Rak Thai partij wint in 2001 ruim de verkiezingen. Thaksin staat politiek niet ‘links’, laat staan dat hij communist is, en belooft iets te doen aan de achterstelling van de arme landbouwers.

Hij voert de nationale gezondheidszorg in, maar vergeet zijn eigen zakelijke belangen niet en zijn corrupte regering loopt van schandaal naar schandaal. De elite is hem liever kwijt dan rijk, maar toch wint hij een tweede keer de verkiezingen in 2005 tot men hem zat is en een staatsgreep hem in 2006 afzet.

Thailand, klassenstrijd, Erik Kuijpers
Roodhemden in Bangkok

Hij vlucht het land uit, tot op heden, maar zijn aanhangers vergeten hem niet en vormen de ‘rode shirt’ beweging: een goed georganiseerde beweging van landbouwers en arbeiders.

Tot in 2011 de zus van Thaksin, Yingluck, eerste minister wordt, is Bangkok het toneel van gevechten tussen de rode shirt beweging en de ‘gelen’ die gezien moeten worden als monarchie-getrouwe groepen uit de samenleving en beide groepen raken slaags. Bangkok ligt plat en het leger grijpt in waarbij met scherp geschoten wordt, zelfs op ongewapende mensen die hun toevlucht nemen in een tempel. Zie deze link met een ooggetuigenverslag en een waarschuwing aan de lezer is hier zeker op zijn plaats. Weblink (laadt langzaam…).

Erik Kuijpers
Thanathorn

Na de laatste coup…..

Ook Yingluck wordt door een staatsgreep verjaagd en na 5 jaar militaire dictatuur worden verkiezingen beloofd, maar niet na een felle jacht op alles wat naar ‘rood shirt’ ruikt met arrestaties, verdwijningen, ‘heropvoeding’ en meer.

Zo wordt de weg vrijgemaakt voor de oprichting van de Future Forward Partij met als leider Thanathorn Juangroongruangkit die zich richt tot de werkende en studerende jeugd uit de middenklasse. Deze mensen willen hun stem laten horen op een vreedzame manier en hebben de buik vol van de oudere generatie die alleen gelooft in een land onder militair bewind of met door militairen gesteunde regeringen. De klassenstrijd herleeft.

Deze Future Forward partij zit in de oppositie na een verkiezingsronde waarbij vragen kunnen worden gesteld of alles wel netjes ging en van haar oprichting af aan wordt de partij achtervolgd door verdachtmakingen en juridische procedures, want deze nieuwkomer, deze pottenkijker in de politiek, wordt niet gewaardeerd door het establishment dat vasthoudt aan het adagium ‘land-religie-vorst‘ als zaligmakend systeem voor Thailand.

Kritische geluiden worden door de bovenlaag niet aanvaard en zelfs de legerleider waagt het als zijn mening te geven dat je attent moet blijven op ‘communisten’ en ‘tuig der aarde’ die de monarchie omver willen gooien….. Zie deze link.

Hoe lang is het nog rustig?

Na de laatste verkiezingen lijkt het rustig in Thailand. Met buurlanden is afgesproken om in het diepste geheim elkaars dissidenten uit te leveren (of te laten vermoorden…) en de boeren in de Isaan voelen zich vertegenwoordigd door de charismatische miljonair en zakenman Thanathorn. Het volk is koest.

Toch, als je de laatste 50 jaar in ogenschouw neemt, gaat de bom weer een keer barsten. Zolang het land wordt geregeerd door een elitekorps dat door bepalingen in de grondwet niet kan worden afgezet door een gekozen Tweede Kamer, en de gekozen oppositie het leven zuur wordt gemaakt, wat kan leiden tot ontbinding van de FFP partij, zal de bevolking blijven morren en eens weer de straat op komen.

Gezien de moorden door het leger tijdens de opstand in 2010 komt men niet meer met riek en vlegel de straat op. In dit land zijn zoveel illegale wapens in omloop dat de straten van Bangkok rood zullen kleuren.

Bron:

Morning Star Online over de klassenstrijd in Thailand.

Foto’s en prenten

Het kapitalistisch systeem; ‘We rule you, we fool you, we shoot at you, we eat for you’ en de arbeiders die het systeem dragen en in beweging houden: ‘We work for all….’. Wikimedia, 1403470.

Hamer en sikkel; symbool van arbeiders en boeren. Wikimedia, 6693923.

Gedenkteken Thammasat (6 oktober 1976); wikimedia, 6768671.

Thaksin Shinawatra; wikimedia, 2264701.

Roodhemden met kleppers; april 2010. Wikimedia, 10386453.

Thanathorn; wikimedia, 79571705.

Erik Kuijpers
Over Erik Kuijpers 777 Artikelen
Erik Kuijpers (1946) werkte 36 jaar als aangiftemedewerker inkomsten- en vennootschapsbelasting. In 2002 emigreerde hij naar Nongkhai in Thailand waar ook zijn partner en pleegzoon wonen. Erik pendelt nu afhankelijk van de seizoenen tussen Thailand en Nederland

1 Comment

  1. Een heldere bijdrage, Erik, waarvoor dank. Het laat zien hoe de Thais zelf al 80 strijden voor meer gelijkheid en zeggenschap. Dat is tot op heden niet gelukt en dat valt vooral het leger te verwijten die elke opstandigheid bloederig neerslaat. Het leger handelt daarbij met instemming van het Hoogste Instituut, de kapitalisten en de rechters. Dat is geen westerse denkwijze maar een analyse van bijna alle Thais.

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*