Thailand. Jonge vrouwen en pensionado’s

Antonin Cee, Pensionado's, Thailand, Jonge vrouwen

Het was natuurlijk vragen stellen waar er geen zijn. Om niet te zeggen een gapend deurgat te willen intrappen. Het overkwam me enige tijd geleden toen ik het glas hief met de rector van een van de universiteiten in Chiang Mai. Aangezien er ook enkele van zijn docenten aanwezig waren, had het een lekker intellectueel onderonsje kunnen worden. Maar de gesprekken gingen voornamelijk over het gegrilde varkensvlees en de andere Thaise snacks die op tafel kwamen en het zo geweldig deden met ijskoud bier.

Jonge vrouwen in merkkleding

Onder de klandizie van het bierhuis waar we zaten, waren ook wat oude westerse heren met jonge Thaise poppetjes opgedoft in modieuze merkkleding en stevig met goud behangen.

Het was me opgevallen dat de rector er met peinzende blik een paar keer naar had zitten kijken. De biermeisjes, hooggehakt en in een mini tot aan de laatste trede voor de hemelpoort, mochten er ook zijn.

Een Thaise z.g. beer pretty

Toen een van hen weer eens aan kwam schrijden met een biertoren alsof ze de heilige graal onderhanden had, keek de rector vol bewondering naar dit gracieus uitgevoerde evenwichtskunstje. Nadat de glazen weer waren bijgevuld en hij zijn afgezakte bril had rechtgezet, richtte hij zijn blik op mij.

‘Antonin’, zei hij zijn vingertoppen bij elkaar brengend, ‘ik heb gehoord dat jij schrijver bent. Ik heb misschien een interessant onderwerp voor je. Misschien kunnen we er samen een boek van maken’.

Alles omvattende theorie

Tuk als ik ben op nieuwe inzichten, vroeg ik hem wat hij in gedachte had. Wie weet had hij wel ontdekt hoe alle krachten in de natuur verenigd kunnen worden in een alles omvattende theorie.

Daar wordt sinds de dagen van Einstein op educatieve instituten tenslotte met man en macht naar gezocht. Zijn interesse zo bleek, lag echter meer op het psychologische vlak.

‘Kijk eens’, ging hij verder’, ‘er zijn in dit land nogal wat jonge vrouwen, die trouwen of een relatie beginnen met een farang, die vaak tientallen jaren ouder is. Soms wel 40 of 50 jaar zelfs. Het zou interessant kunnen zijn eens uit te zoeken wat hen daartoe beweegt.’

Beter dan kniezen in het oude mannenhuis…

Om mijn mondhoeken in bedwang te houden, perste ik mijn lippen op elkaar en zette zo goed als ik kon oprechte vraagtekens in mijn ogen. Gelukkig vatte hij dat op als een positief teken.

‘’We hebben op de universiteit natuurlijk al die studenten tot onze beschikking. Die zouden we op enquête kunnen sturen om uit te vinden wat de beweegredenen van deze jonge meisjes zijn. Wij hoeven die dan alleen maar te compileren om daar een boek van te maken’.

‘Misschien is het dan ook wel verhelderend om uit te zoeken waarom die oudere farang relaties met jonge vrouwen aangaan’, droeg ik ook mijn steentje bij aan dit revolutionaire project.

Koopkracht

Maar daar had de rector weinig oren naar. ‘Die oudere mannen willen alleen maar goed verzorgd worden en hebben het geld voor een mooi jong vrouwtje. Daar hoeven we geen onderzoek naar in te stellen.’

Daar had hij natuurlijk gelijk in en, zoals Houellebecq het zegt in zijn boek Platform, lijkt het me ook heel wat beter dan in een oude mannenhuis te gaan zitten kniezen.

‘Helemaal waar’, zeg ik me onderwijl terdege bewust van de docenten, die toeluisteren. Want op zulke momenten moet je uitkijken dat je niet in de contramine gaat en de rector gezichtsverlies bezorgt.

In onze tijd die zich volledig aan marktwerking gegeven heeft, vindt koopkracht vanzelf de producten die het begeert, had ik willen tegenwerpen. En de mensen die de producten verkopen verwachten daar beter van te worden. Meestal worden ze dat ook wel. Gewoon eerlijke handel met een erotisch randje zolang het nog kan. In bepaalde gevallen zelfs wel met een vleugje affectiviteit. Daar is niets geheimzinnigs aan.

Maar ik heb dat niet gezegd. Het zou de sfeer alleen maar bedorven hebben.

 

Eerder Trefpunt-onderzoek: wie betaalt bepaalt

Antonin Cee
Over Antonin Cee 153 Artikelen
Antonin Cee woont sinds eind jaren tachtig in Chiangmai en voerde themareizen uit. Hij studeerde filosofie aan de Universiteit van Montpellier in Frankrijk en werkte enige tijd als redacteur bij The Nation in Bangkok. Ook schreef hij artikelen voor verschillende Nederlandse, Belgische en Engelstalige magazines. Met zijn achttienjarige dochter vormt hij een eenoudergezin en brengt elk jaar enige tijd door in Zuid-Frankrijk. Hij publiceerde een verhalenbundel getiteld 'Inheems Kruid'. Onlangs bracht hij zijn tweede boek 'Thailand tegen het Licht' uit. Beide boeken zijn zonder verzendkosten te bestellen bij www.amazon.de.

1 Comment

  1. Ha, wat heerlijk, die licht ironische toon –
    de wereld is een pijp kaneel,
    men likt eraan en krijgt zijn deel –
    met hier en daar een parel van een metafoor gedropt.

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*