Thailand. Als de honden huilen….


De onheilsnacht

Wat deed ik hier, hoe was ik hier in vredesnaam terechtgekomen?

Het had geregend en het was donker, aardedonker. Toch kon ik redelijk goed zien. Dit was de straat waar ik woonde. Ik herkende de contouren van de huizen, de bomen langs de weg.

Zojuist lag ik nog in bed, nu liep ik op blote voeten in de modderige plassen langs de wegkant, bizar héél bizar. Het vreemdst was de complete stilte. Dit is een buurt waar altijd bedrijvigheid hoort te zijn. Mensen rijden af en aan, zo start de markt in het centrum midden in de nacht. Zonder verkeer had je krekels en cicaden, kikkers, gecko’s, nachtvogels, hanen. Stil, nee stil was het hier nooit. Vergeet ik nog de honden, wanneer er eentje begint te huilen valt de hele troep buurthonden a capella in.

 

Roger Stassen, Onheilsnacht, Honden, Huilen

Dat was het! Onze golden retriever was beginnen blaffen. Zo had ik hem nog nooit horen blaffen. Het klonk wild en agressief en het kleinere Bangkaewteefje huilde als een wolf. Dat ze huilde was normaal, deed ze iedere nacht, maar niet de wijze waarop. Het klonk… ja, het klonk bijna hysterisch en alarmerend, beangstigend was het.

Haar platte kop waaruit een tongetje flitste

En nu liep ik hier. Was ik nieuwsgierig geworden, wilde ik weten waarom ze zo tekeer gingen en tegen wie of wat?

Ik hoorde mijn eigen hart bonzen in mijn hoofd zo akelig stil was het. Ginds in de verte naderde een gedaante, en nog één, en nog één, het was verdorie een hele colonne. Ik dook achter een lage struik, was het instinct of uit redenen van lijfsbehoud maar vertrouwen deed ik niets meer in deze onheilsnacht. Daar zat ik dan en zag ze in mijn richting dichterbij strompelen. Totaal verbaasd keek ik hoe vreemd sommigen liepen alsof ze een voet misten. Er waren er zelfs bij die kropen.

Roger Stassen, Slang,Onheilsnacht, Honden, Huilen

Opeens voelde ik iets over mijn rug schuiven. In de struik waaronder ik me had verborgen had een slang, aangetrokken door mijn lichaamswarmte, zich langzaam laten zakken en me innig omstrengeld. Ik kon een schreeuw van afschuw en angst nauwelijks onderdrukken. Ze voelde kil, sterk en gespierd aan maar bijten deed ze niet, voorlopig.

De macabere stoet hield enkele meters voor mijn struik halt. Een misselijkmakende stank van verrotting en verderf dreef als een giftige nevel in mijn richting. Het vulde mijn neusgaten zodat ik niet durfde ademen. Toen begon ik onbedaarlijk te kokhalzen, mijn maag trok verkrampt samen. Daarna kwam het braaksel onstuitbaar in golven. Het had geen zin meer om me te verbergen ze hadden me toch al gespot. In deze situatie is opgeven het enige dat nog rest. De slang had nog steeds niet losgelaten toen ik mijn schuilplaats verliet. Met haar platte kop waaruit een tongetje flitste schoof ze langs mijn slaap over mijn hoofd als een liefkozende streling.

Lekker griezelen

“Wat heb je lieverd? Man, je bent kletsnat van het zweet! Je maakte zulke rare geluiden, had je een enge droom of zo?”

Potverdorie!!! Waarom had ze me wakker gemaakt? Ik had die zombies vast wel aangekund. Eerlijk, wat vermag een troep in staat van ontbinding verkerende levende lijken tegen een weerwolf zoals ik? Bovendien is mijn verhaal niet compleet, onafgewerkt en zonder een degelijk einde. Benieuwd of de redactie dit wil publiceren. Misschien omdat het net voor Halloween het nodige horror gehalte heeft, laat ons hopen.

“Nee hoor teerak, ik heb zoals steeds over jou gedroomd en… zweet jij dan niet, het is behoorlijk warm in de kamer?”

 

Meer weten over slangen? Klik hier voor ‘Snakes in Thailand’

 

 

 

 


Beste lezer

Trefpunt Azië is een reclamevrije site geheel gemaakt door vrijwilligers. Al onze berichten zijn voor iedereen te lezen. Maar het in stand houden van een website als Trefpunt Azië kost geld; er zijn kosten voor software om de site te maken en de huur van serverruimte zodat hij te zien is. Die kosten worden gedragen door leden van de redactie en die kunnen daarbij wel wat hulp gebruiken. Als u wilt helpen met een (kleine) bijdrage klik dan op de rode knop rechtsonderdaan op de pagina en doneer, dat kan al vanaf 3 euro. Wilt u op een andere manier helpen? Mail dan even met de redactie: post@trefpuntazie.com

Dankzij uw bijdrage kan Trefpunt Azië elke dag nieuws en achtergronden uit uw favoriete werelddeel blijven brengen.

 

Roger Stassen
Over Roger Stassen 144 Artikelen
Roger Stassen werd in 1954 geboren te Genk, Belgisch Limburg. Als kind al een fantasierijke dromer en boekenwurm. Na een bijzonder gevarieerd beroepsleven als o.a. verpleger, sjouwer bij een verhuisfirma, matroos op de binnenvaart, fabrieksarbeider, stratenmaker, jeugdauteur en archiefbediende nu met pensioen, eindelijk! Want de heerlijke mogelijkheid hebbend voor langere periodes in Thailand te verblijven, het vaderland van zijn echtgenote Siriwan. Sinds 1993 met deze Noord-Thaise uit Chiang Kham gehuwd, lief, leed en de bankrekening delend. Heeft bij regelmaat onbedwingbare schrijfkriebels, is hondsdol (dol op honden), fotografeert bijzonder graag en interesseert zich voor tropische flora. Thailand is een gigantisch vat vol verhalen die enkel nog geschreven moeten worden. Wat al wel geschreven is kan ook worden gelezen op https://mijnazieblog.wordpress.com