Thailand. In de kast

Na de grote vakantie is er iets veranderd in het leven van onze dochter. Ze wil ’s morgens zo vroeg mogelijk naar school en ’s middags zo laat mogelijk worden opgehaald. Waarom? Ze is toegetreden tot een groepje van een stuk of tien ‘hangjongeren’. Allemaal wijsneusjes van tien, elf jaar, die op het schoolplein voor- en na de bel met elkaar doornemen wat superbelangrijk is in hun leven. Tijdens onze after dinner talks, momentjes van intimiteit maar ook bedoeld om haar en mijn Engels bij te spijkeren, vertelt ze me af en toe wat er in haar ‘gang’ besproken wordt. Zo blijf ik op de hoogte van bijvoorbeeld de nieuwste jeugdtrends in muziek en mode, welke leraar ‘mister popular’ is en welke lerares bitch, wie er verliefd is op wie en andere hete hangijzers in hun schoolbestaan.

Verschillende gangleden zijn gek op een English nickname. Dat vinden ze cool. Gisteravond begon dochter over Bigger en Wave, twee elfjarige jongetjes. Wave zaait verwarring omdat hij nog op zoek is naar zijn identiteit. Dat komt omdat hij, om het in oud-schoolnederlands uit te drukken, de ene keer wil ‘lopen’ met een meisje maar als het dan eenmaal ‘aan’ is zijn aandacht verlegt naar omgaan met jongens. Wave ziet er goed uit. De manier waarop ze over hem praat doet me vermoeden dat er verliefdheid in het spel is die niet van twee kanten komt.

Hans Geleijnse, Kast, Homoseksualiteit, ThailandBigger is uit ander hout gesneden. Hij is al uit de kast, is ‘onehundred percent gay‘. En daar is een probleem mee. Niet in de groep, maar thuis. Hij is enig kind van een alleenstaande moeder en ma heeft hem klip en klaar gezegd dat ze helemaal niet gay wordt van zijn ‘maniertjes’. Bigger zit zwaar in de put en heeft in de groep zjn nood gkelaagd, vertelt mijn dochter. ‘Zijn.moeder zei dat ze er niet mee kan leven.’ Ik ken het tweetal, beide kleine overgewichtige lachebekjes.  Hoe bedoel je, vraag ik, wil ze … Ze onderbreekt: ‘Nee, ik bedoel, ze kan het niet accepteren’. Dat is niet zo mooi zeg ik en geef voorzichtig mijn mening. Je weet maar nooit wat terugkomt op school en ik krijg vast niet alles te horen.

Ik zie een meisjeskoppie heftig nee schudden. ‘Wij hebben Bigger gezegd, praat er thuis niet meer over, gedraag je daar als man. Dan heeft zijn moeder minder verdriet en hij minder problemen.’ Ik denk, enigszins verbluft, na over dit pragmatische advies. Geeft dit aan dat er licht zit tussen beeldvorming over Thaise seksuele ruimdenkendheid en wat er in het dagelijks leven in woonhuizen, op het werk, op scholen, gebeurt?  Maar ach, het zijn maar kinderen en wat zegt nou één voorbeeld?

Wat vond Bigger van jullie raad, wil ik weten. ‘Hij vroeg, hoe doe je dat, doen als een man?’, zegt ze en gaat naar haar kamer.  Einde gesprek.

 

 

Hans Geleijnse
Over Hans Geleijnse 295 Artikelen
Hans Geleijnse (1944, Zaandam). Voormalig beroepsmilitair en dienstweigeraar. Passie voor reizen, schrijven en muziek. Belandde in journalistiek, leerde het vak in de praktijk. Werkte twee decennia als buitenlands correspondent voor persbureau GPD en div. andere Nederlandse media. Woont sinds 2010 met partner en dochter in Thailand.

1 Comment

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*