Thailand. Een gezellig feestje met de wonderbaarlijke Kaptan

Het is gezellig. In de buitenkeuken zijn dames heerlijke Thaise gerechten aan het pruttelen. In kamer 1 hangen jong en oud voor de karaoke-tv. De decibellen vliegen in het rond. In kamer 2 daarentegen is het doodstil. Daar zitten jong en oud met mobiele telefoontjes en tablets te spelen. Buiten op het terras onderhouden twee dames, een jonge vader en de buitenlandse gast zich over onderwerpen van dagelijks belang: de mechanismes van het lokale marktwezen, hogere wetenschap van lotenverkopers, de oorsprong van koudegolven en de teloorgang van echt Thaise muziek.

Maar er is ook Kaptan. Wordt in maart drie. Spreekt nog geen woord, maar compenseert dat met opgewonden geschreeuw (blijdschap), gierend wenen (boosheid) en demonstratief stilzwijgen (droefenis). Geen aandacht schenken aan deze drie manieren van aandacht trekken is onmogelijk. Kaptan zit namelijk geen moment stil. Hij rent op zijn kleine beentjes in een wit pyjamaatje met zwarte stippen als een bezetene van keuken naar kamers naar terras. Overal waar hij opduikt is het alarmfase 1. Kaptan, Kaptan! schreeuwen de ouderen als er weer een glas tegen de grond gaat, een passerende dame met een pannetje gloeiend hete etenswaar vol wordt geramd of hijzelf in aanvaring is gekomen met voorheen een staande schemerlamp.

Hans Geleijnse, Avondje, Kaptan

De jonge vader ziet het allemaal glimlachend aan. Hij is bij de marine. Vandaar die naam Kaptan. Ook het kapsel van Kaptan is in militaire stijl: een dun dekbedje bovenop het hoofd, de opstaande kanten kaalgeschoren. Wij nemen Chang bieren en thuisgestookte whiskey tot ons. Gezelligheid kent geen tijd en de stemming komt er helemaal goed in als de jonge vader een luidspreker op tafel tovert die met bloetoot verbonden wordt met de karaoke-tv. Begrijpt de buitenlandse gast. Top is dat je water op de bovenkant van de luidspreker kunt gooien dat dan op het ritme van de muziek omhoogspuit. De techniek staat voor niets, zegt het gezelschap bewonderend.

We nemen er nog eentje  op de watertechniek. Plotseling komt de jonge moeder uit de keuken rennen. Ondanks de muziek is het haar opgevallen dat bekende geluiden ontbreken. Waar is Kaptan, schreeuwt ze. Iedereen begint te zoeken. Onder stoelen. Tafels. Bedden. In kasten. Een echte speurder trekt de wc door, je kan niet weten. Geen Kaptan. Het hele gezelschap spoedt zich nu naar de smalle stille straat. Het is pikkedonker. Zaklampen. Er wordt onder de aan weerszijden geparkeerde auto’s gekeken, in de tuinen van de buren.

Plots roept iemand ‘Kaptan, dáár!’ Onze blikken volgen de uitgestoken wijsvinger. En jawel, een paar honderd meter verder, waar de straat steil omhoog gaat en kruist met een vrij drukke doorgaande weg zien we in het licht dat uit een eenzame lantaarnpaal valt een klein wit pyjamaatje met zwarte stippen. Kaptan, schreeuwt moeder en zet het op een lopen.  Wij trekken nog een biertje open.

Even later is moeder terug met een breed grijnzende peuter. Kaptan, Kaptan, schreeuwt iedereen verheugd. Dan komen de verhalen los over Kaptans wonderbaarlijke prestatie. Op blote voetjes in het aardedonker, maar geen schrammetje. Iemand begint het aantal bijtgrage honden te tellen van de huizen langs de route. Ze komen tot twintig potentiële toehappers, Kaptan moet ze stuk voor stuk hebben getemd. En het mooiste, hij is recht naar zijn doel gelopen, een restaurant aan de overkant van de straat waar hij gewoonlijk een ijsje krijgt. Alles donker want restaurant gesloten. Slimme Kaptan steekt de straat niet over.

Hans Geleijnse, Feestje, Kaptan, Magnum

Dan komt Pa in actie. De brave Kaptan heeft natuurlijk wel een ijsje verdiend. Gaan we even halen op de brommer, zegt hij. Kaptan glundert van oor tot oor. Pa pakt de motosai en gaat zitten. Voorop staan, handen aan het stuur, gebiedt hij. Kaptan zet het op een gierend wenen. Ok, ok, dan achterop. Iemand tilt de peuter achter pa op de buddyseat. Met opgewonden geschreeuw betuigt Kaptan zijn dankbaarheid. Hij klemt zich aan pa vast en het tweetal scheurt het donker in.

Wij nemen er nog eentje. Op de gezondheid. Van Kaptan.

 

Hans Geleijnse
Over Hans Geleijnse 327 Artikelen
Hans Geleijnse (1944, Zaandam). Voormalig beroepsmilitair en dienstweigeraar. Passie voor reizen, schrijven en muziek. Belandde in journalistiek, leerde het vak in de praktijk. Werkte twee decennia als buitenlands correspondent voor persbureau GPD en div. andere Nederlandse media. Hij woonde met partner en dochter ruim tien jaar in Thailand.