Thailand. De nachttrein van Bangkok naar Chiang Mai

 

 

Nachttrein van Bangkok naar Chiang Mai
Hualamphong Treinstation Bangkok. Foto: Bert Vos.

Het is alweer heel wat jaren geleden, eind vorige eeuw, dat ik voor de eerste keer naar het ‘land of smiles’ afreisde als backpacker. Na enkele dagen in een hostel doorgebracht te hebben in de buurt van Khao San Road, dat backpackersmekka wilde ik wel eens zien, pakte ik de nachttrein van Bangkok naar Chiang Mai, de tweede stad van Thailand die wel de Parel van het Noorden wordt genoemd. Een reis die je minstens een keer gedaan moet hebben, vertelt de Lonely Planet Gids Thailand mij.

Ik had het ticket twee dagen van tevoren op Hualamphong Station gekocht. Tegenwoordig gaat dat met je mobiel indien nodig. Toen ging je er persoonlijk naartoe, bood het guesthouse deze service aan tegen bijbetaling of je ging naar een reisbureau. Het vertrek is om 18.10 uur. Dat is nu nog steeds zie ik op de tijdtabel. Ik neem een taxi en ben ruim op tijd. Om halfzes zit ik op mijn gereserveerde plek en zuig alles op wat ik zie op de perrons. Als naïeve beginneling neem ik een glas ijskoude sinaasappelsap met suiker aan van een vriendelijke Thaise die door het gangpad loopt met een dienblad vol glazen, die ze mij vlak voor vertrek aanreikt. Tien minuten later komt ze, even stralend, zestig bath ophalen. Leuke truc, besef ik mij pas later.

Rijstmaaltijd

Trein Chaing Mai Maaltijd in Sleeper
Foto: www.seat61.com

De NOMAD-rugzak ligt in het rek, de schoudertas leunt tegen mijn benen en de moneybelt bungelt achter mijn overhemd. Ik kan op reis, de vrijheid lonkt. De trein die met een rustig staccato tempo de nacht tegemoet dendert is populair. Bij budgetreizigers, reisgroepen en de Thai zelf. Goedkoop, veilig en best wel comfortabel, vond ik toen. Daar denk ik nu heel anders over.

De bus kan ook, maar dat raad ik iedereen af. Naar verhouding duurder, onveilig, oncomfortabel en een vreselijk lange zit. In de trein kan je nog een blokje om, je maakt hier en daar een praatje, koopt je biertjes van de jongen met ijsemmer en bestelt rond zevenen een rijstmaaltijd die je aan je tafeltje opeet met een fles Chang Bier. Dat laatste kan dus niet meer want sinds enige jaren is alcohol in de trein verboden. Nog een nadeel. Het wordt vroeg donker in Thailand, dus je ziet vanaf een uur of zeven niets van wat buiten voorbijkomt als je de nachttrein neemt. Je kunt trouwens ook Eerste Klasse reizen. Kleine privéruimtes, twee bedden en een kleine wastafel. Nadeel: geen contacten met medereizigers. En daar is het mij wel om te doen.

Sleeper Tweede KlasFoto: Beyond Blighty Travel Destinations

Sleeper nachttrein naar Chiang Mai

Ik neem de sleeper, maar er is ook een klasse met verstelbare stoelen, net als economy class in het vliegtuig. Leuk, als je er over een paar uur weer uit moet. Maar de slaapwagon is voor dertien uur treinen toch zeer aan te raden. Ik heb het onderste bed en rond acht uur komt er een steward in wit pak, die met een paar simpele handelingen twee bedden tevoorschijn tovert. Met rappe bewegingen maakt hij met een laken, deken en kussen de klus af. Ik nestel mij op het bed, rugzak schuin tegen het voeteneinde en lees deinend op de cadans van de nachtrein mijn boek Zacht als zijde. Buigzaam als bamboe van Sjon Hauser. Nog steeds een aanrader.

Veel mensen willen het upperbed in verband met langslopende passagiers. Maar de meesten vallen al snel in slaap en het pad is na achten geheel verlaten. Ik knip mijn lampje aan. Het is nu een dame die de drankjes verkoopt. Ze komt, zonder permissie te vragen, even bij mij op bed zitten, bij die farang die niet wil slapen, zijn boek leest en een koud biertje wenst. Graag ook een voor haar, glimlacht en gebaart ze. Mijn Thais is nog niet zo goed als tegenwoordig, de communicatie blijft handen- en voetenwerk

Ontbijtmannetje

Ik reken af, zeg de bierdame gedag en val in een droomloze slaap. Een kleine ronkende fan geeft de illusie van verkoeling. Rond zes uur word ik zweterig wakker, ik waggel naar het toilet om mij provisorisch op te frissen bij de wasruimte. Ik heb al een ontbijtje besteld bij het ontbijtmannetje dat al vroeg voor mijn bed staat. De in wit pak gestoken steward ruimt onverbiddelijk alles weer op, de zon klimt omhoog en we naderen Chiang Mai. Met de traditionele vertraging rollen we tegen achten het station binnen. Wat katerig, onuitgeslapen en een ervaring rijker stap ik, met de rugzak op, de wagon uit. Bij de uitgang staat een meute tuktuk-chauffeurs die als jakhalzen hun klanten bestormen. Ik vind het allemaal best. Mijn avontuur in Noord-Thailand is begonnen.

Tegenwoordig anno 2019 is vliegen naar verhouding goedkoop en snel want je bent een uur onderweg (als je het inchecken niet meetelt) in plaats van een hele nacht. En het is ook nog eens stukken comfortabeler. Tegenwoordig rijdt er een nieuwe trein naar het noorden. Maar ik had het niet willen missen in mijn tijd als backpacker bijna twintig jaar geleden: de schommelende en puffende nachttrein van Bangkok naar Chiang Mai eenzaam door de zwoele tropennacht.

Zie hier voor meer informatie over reizen per trein door Thailand.

Bert Vos
Over Bert Vos 118 Artikelen
Bert Vos is journalist, tekstproducent, Azië-liefhebber, publicist en ZZP'er in Amersfoort.

4 Comments

  1. Nou Sorry hoor maar je zegt tegenwoordig rijd een meer comfortabele trein !!!
    Nou geloof me hij is zo comfortabel dat je echt niet slaapt.De rails zijn verrot.Je schud je bed uit. Er mag geen alcohol meer verkocht worden.
    En hij is 8 van de 10 keer te laat.
    Het enige wat beter is,is het eten
    Van oneetbaar tot redelijk

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*