Thailand. Corruptie als dankjewel voor bewezen diensten

Belastinggeld nu veel beter besteed?

 

 

Antonin Cee. Thaise politie, Corruptie

De waardigheid, discipline en de moed van de Thaise politie dienen beschermd te worden. Zelfs als we er voor moeten sterven.
Ons vlees en bloed zullen we ten offer brengen, voor het geluk van het Thaise volk.
We zijn geboren om dood te gaan. We dienen goede daden achter te laten als nagedachtenis voor het Thaise volk.
We zullen alle Thais helpen waar ze ook zijn zodat ze zich waarlijk veilig en gelukkig kunnen voelen.

Korpslied van de Thaise politie

Soms zijn er van die gelukkige ontmoetingen die het bewustzijn verruimen. Het was een van die stralende winterdagen in Chiang Mai waarop een goedgemutste zon zich hult in mediterrane klederdracht en uitnodigt tot een ritje. Ik beklom Juliette, mijn sneeuwwitte Honda SH scooter en reed over kleine wegen goed geluk wat door het Thaise land.

Binnenwegen volgend kwam ik uiteindelijk terecht in een houtsnijdersdorp, het ene winkeltje aan het andere geplakt. Een dorp waarin alles wat Noord-Thailand op dit gebied heeft weten te bedenken staat uitgestald en handelaars hun inkopen doen. Naast de afbeeldingen van de Verlichte kan je er Kuifje en Don Quichotte geflankeerd door zijn knecht Sancho Panza aantreffen.

Die laatste creaties zijn naar aangenomen mag worden een gevolg van niet precies na te trekken multiculturele interacties gebaseerd op wereldomvattende commercialiteit. Dat de houtsnijders die deze beeldjes maken nog nooit van Cervantes en zijn boek gehoord hebben doet verder niets af aan de handelswaarde van hun creatuurtjes voor de wereldmarkt. Net zomin als voor de lokale politie trouwens.

Er mogen geen houten voorwerpen verkocht worden

Bij een van die winkeltjes dat buiten al dat artistieke geweld ook een espresso-apparaat in huis heeft, zet ik me neer voor een kapu zoals Thais met hun hang naar afkortingen dit Italiaanse brouwseltje noemen. Druk was het er niet en ik raakte in gesprek met de uitbaatster, een jonge vrouw gehuld in een pa-tung. Het geeft haar een traditioneel voorkomen dat enigszins detoneert met haar rebellerende haardos die ze in oranje tinten heeft laten inkleuren.

Antonin Cee. Thaise politie, Corruptie

Verboden houthandel

Goed ging het niet met de bisness vertelde ze. Het was al jaren niet meer wat het ooit geweest was. De huur die ze voor haar optrekje moest betalen loog er ook niet om. En buiten dat was er de bijdrage aan het lokale politiekorps. ‘Hoe zo dat?’ vroeg ik haar.

Ze legt uit. ‘De politie zegt dat er geen houten voorwerpen verkocht mogen worden. Van alle winkels die dat toch doen, en dat zijn verreweg de meeste, wordt een maandelijkse bijdrage verwacht. De hoogte is afhankelijk van het aantal vierkante meters dat je hebt.

Ze eigenen zich gestolen goederen toe

Antonin Cee. Thaise politie, Corruptie

Op mijn vraag of dat dan afpersing is, gaf  ze me opnieuw een mysterieus glimlachje en haalde haar schouders op. Thais zijn diplomatiek ingestelde lieden wat er op neerkomt dat ze zekere zaken niet onverbloemd willen benoemen.

Hoewel… Ik moest denken aan dat boek Corruption & Democracy van Pasuk Phongpaichit en Sungsidh Piriyarangsan.

Zij nemen geen blad voor hun mond als ze weergeven hoe er in het algemeen over het Thaise politieapparaat gedacht wordt. ‘Verreweg de meeste mensen zijn van mening dat de Thaise politie zich schuldig maakt aan afpersing, verkrachting, handelen in verdovende middelen, het verduisteren van overheidsgelden, zich gestolen goederen eigen maken die ze hebben opgespoord en zich zonder enig moreel of sociaal besef vrijwillig overgeven aan allerlei corrupte praktijken.’

Antonin Cee. Thaise politie, Corruptie

De auteurs brengen zelfs een voormalige politieofficier ter sprake, die aan in zijn dagelijkse praktijk had kunnen zien in welke mate afpersing en het innen van “beschermingsgeld’, geïnstitutionaliseerd is in het Thaise politiekorps.

Het veroorzaakte een politieke storm

Dat liegt er niet om maar het auteursduo haalde hun doctorsgraad aan de Universiteiten van Cambridge en Bielefeld en als je daar een intellectueel zegje wil doen kom je niet weg met verbloemend taalgebruik. In Thailand zelf veroorzaakte het verschijnen van deze diepgravende studie naar corrupte praktijken van Thaise makelij, een politieke storm.

Het is zelfs niet ondenkbaar dat indien zij buitenlanders geweest waren, hun boek naar de index en zij zelf naar de categorie persona non grata verwezen zouden zijn. Dat uiteraard met het wat versleten argument dat buitenlanders niets snappen van de Thaise cultuur en haar instituties.

In dit geval kon dit natuurlijk niet van stal gehaald worden, want met hun authentieke Thaise bloedlijn gaan Pasuk en Sungsidh zelfs in op de historische ontwikkeling die corruptie in Thailand heeft doorgemaakt. Ze presenteren cijfermateriaal dat laat zien dat de bedragen jaarlijks toenemen en dat niet alleen om de inflatie bij te houden.

Het geldt als dankbaarheid voor verleende diensten

Volgens Pasuk en Sungsidh worden in Thailand bepaalde praktijken die in het Westen als corrupt worden ervaren, in Thailand niet als zodanig gezien. Uit hun onderzoek blijkt dat veel zakenmensen het onder de tafel betalen van overheidsdienaren niet als corrupt aanmerken omdat ‘het geldt als dankbaarheid voor verleende diensten’.

Ik vroeg de vrouw wat ze dacht van het huidige militaire bewind  dat zegt de strijd te hebben aangebonden met de corruptie. Ze liet opnieuw een van haar mysterieuze glimlachjes los. ‘Ach’, zegt ze, het hoort bij Thailand. Ik denk dat er nu bij alle overheidsprojecten ergens 25 procent aan de strijkstok blijft hangen.’ Prasuk en Sungsidh noemen in hun boek een percentage van 50 procent. Maar dat was ten tijde van gekozen regeringen en gebaseerd op een interview met een voormalige Kamervoorzitter.

Ineens is het me duidelijk. Want als ze gelijk heeft, hoef je geen bolleboos te zijn om te kunnen berekenen dat belastinggelden onder het huidige regime veel beter besteed worden.

Deze pagina delen

  • Delen op Facebook
  • Delen op Twitter
  • Delen op LinkedIn
  • Delen op Google+
 

Lees ookgerelateerde berichten

Eén reactie

  1. Goed artikel. Ik wilde het genoemde goede en volledige boek van Pasuk et all. uit 1994 ook bespreken, het staat al vol met onderstrepingen en uitroeptekens, maar dat hoeft dus niet meer. Ik vond het wel interessant te lezen hoe ‘corruptie’ in een aantal categorieën werd onderverdeeld waar de ondervraagden heel verschillend op reageerden: van een gift na gedane zaken (vond 70 procent niet zo erg) tot bijna volledige afkeuring (als een ambtenaar de dienstwagen voor privé doeleinden gebruikt).

    De beste manier om in Thailand onaangename waarheden te onderdrukken is natuurlijk een aanklacht wegens smaad of majesteitsschennis. Zo werd een van de schrijvers van het boek, Sungsidh Piriyarangsan recentelijk ( in februari jl. ) aangeklaagd wegens smaad na kritiek op het politiecorps:

    Police chief files defamation charges against critics of Thai police
    The Thai police chief has filed criminal defamation charges against speakers at a discussion critical of the police force. On 14 February 2017, Pol Gen Chakthip Chaijinda, Commissioner-General of the Royal Thai Police (RTP), authorized Pol Col Worawit Yanchinda, Acting Superintendent of the Directorate of Metropolitan Police Bureau, to file a legal complaint against Sungsidh Piriyarangsan, Dean of the College of Social Innovation of Rangsit University, and Pol Col Virut Sirisawatdibut, former Deputy Commander of Chainat provincial police.
    https://prachatai.com/english/category/sungsidh-piriyarangsan

    Tino Kuis

Reageer

E-mail (wordt niet gepubliceerd)