Conversaties. Een kilometers vretende jacht op bloedverdunner

Mijn medicijnen zijn bijna op, kunt u me nieuwe voorschrijven, vraag ik aan de arts in het staatsziekenhuis van m’n woonplaats Sattahip.  Hij kijkt peinzend naar het doosje. Bloedverdunners zegt hij, kan ik geen recept voor geven, daarvoor moet je naar onze specialist. Deze zijn uit een privé-ziekenhuis in Pattaya. Daar moet je ze halen. Nee, in de Farmacies kun je ze niet krijgen. Veel te gevaarlijk, innemen alleen onder toezicht van een behandelend arts.
Hij had gelijk. Bij drie buurt-apotheekjes vang ik bot. Aldus begon mijn jacht op de bloedverdunner.

Hans Geleijnse, Bloedverdunner, Medicijnjacht, Conversaties

Rrrring. Ik hoor bandje met naam privé-ziekenhuis en een opgewekte stem in het Engels die mij zo ongeveer het eeuwige leven voorspiegelt als ik me onderwerp aan een aantal van hun zeer voordelig geprijsde onderzoeken. Na enige tijd meldt de telefoniste zich in perfect Thais. Ik geef terstond mijn naam en patiëntennummer, in het Engels.

Zij: met welke dokter wilt u een afspraak maken?
Ik: Geen afspraak, ik heb al een afspraak met dokter X. Over zes dagen. Maar haar bloedverdunners zijn op, ik heb meteen nieuwe nodig. Kan ik die morgen komen ophalen?
Zij: Moment. Ik kijk het even na.

Bandje met opgewekte stem.

Zij: De dokter is er morgen niet. Pas over drie dagen weer. Kunt u dan komen, mister, maken we nu een afspraak.
Ik: Nee. Zoals ik al zei, ik heb meteen nieuwe nodig, kan ze niet even een receptje klaarleggen, pik ik dat morgen op.
Zij: Moment, ik verbind u door.

Bandje met opgewekte stem.

Baliemedewerkster: goedemiddag. U wilt een afspraak met dokter X?
Ik: Nee. Ik heb al een afspraak over zes dagen. Ik heb nieuwe medicijnen van haar nodig. Kan ze receptje maken, haal ik morgen op.
Zij: Ze is er morgen niet. Kunt u niet meteen komen?
Ik: Dat haal ik niet op tijd. Ik woon niet in Pattaya, maar op 35 km afstand. Ik kom zes pillen tekort. Kan dat alstublieft worden geregeld?
Zij: Als u nu niet kunt komen wordt het na het weekend.
Ik: Dat kan niet met deze medicijnen. Die moet ik iedere dag slikken anders krijg ik cement in m’n aderen. Ik heb over zes dagen een afspraak met haar. Met bloedtest.
Zij: Momentje, ik geef u aan een collega.

Collega: Ik begrijp dat u afspraak heeft over zes dagen. Bent u het medicijn verloren?
Ik: Nee. De dokter heeft zich vergist. Er staat 24 pillen op het doosje. Dat hadden er tot de volgende afspraak 30 moeten zijn. Dus kom ik nu tekort.
Zij: Ooooohoooo. Nou, dan komt u morgen naar de ziekenhuisapotheek en laat het doosje zien. Dan krijgt u er meteen zes bij.
Ik: Dankuwel, dankuwel, dankuwel.

Hans Geleijnse, Bloedverdunner, Medicijnjacht, Conversaties
…. even medicijnen scoren….

De volgende dag in de auto, echtgenote/chauffeuse na verloop van tijd: Wat een file, vreselijk. Let toch beter op als je medicijnen krijgt.
Ik: Die dokter heeft een telraam nodig.
Zij: Ik denk dat jij iets fout hebt gedaan. Dokters zijn niet gek.
Ik: Grrr. Wacht, stop even bij de grote Farmacie om de hoek bij het ziekenhuis.

Prijs! Twee potten van elk honderd pillen. Niks doktersrecept.

Ik tegen chauffeuse: Zie je nou wel dat je hier niemand op z’n woord moet geloven. Men zegt maar wat!
Zij: Misschien heeft die apotheek wel speciale vergunning. Of ze verkopen illegaal.
Ik: Lijkt me sterk. Dit medicijn is bij hen in elk geval meer dan de helft goedkoper dan in het ziekenhuis.
Zij, schamper: Ja, lekker voordelig als je zeventig kilometer vreten niet meerekent. Let voortaan gewoon beter op.

Ik zwijg.

Hans Geleijnse
Over Hans Geleijnse 292 Artikelen
Hans Geleijnse (1944, Zaandam). Voormalig beroepsmilitair en dienstweigeraar. Passie voor reizen, schrijven en muziek. Belandde in journalistiek, leerde het vak in de praktijk. Werkte twee decennia als buitenlands correspondent voor persbureau GPD en div. andere Nederlandse media. Woont sinds 2010 met partner en dochter in Thailand.

1 Comment

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*