Thailand. Voranai Vanijaka: ‘We gaven de democratie weg’

Publicist Voranai Vanijaka schrijft wekelijks een column voor het online nieuwsagentschap Khaosod English. Voranai is een onafhankelijke denker die niet schroomt tegen heilige (Thaise) huisjes aan te schoppen. In onderstaande column geen geklaag over corrupt systeem en elite.  ‘We krijgen wat we zelf verdienen.’

 

 

Redactie, Voranai, Democraatie, Column

Demonstratie in 2015 bij het Democratie Monument in Bangkok bij de 9de ‘verjaardag’ van de militaire staatsgreep van 2006 ©Khaosod English

 

Hoe Thailand zijn democratie kwijtraakte

Voranai Vanijaka

 

De macht van het volk heeft zowel een goede als een slechte kant. In 2010 ging het United Front for Democracy (UDD – roodhemden) de straat op en eiste het aftreden van de regering, een coalitie aangevoerd door de partij Democraten.

Reden was dat deze regering middels een ‘parlementaire staatsgreep’ op onwettige wijze tot stand zou zijn gekomen. Voor de actievoerders waren de in beslag genomen 45 miljard Baht van hun gevluchte leider Thaksin Shinawatra de druppel die de emmer deed overlopen.

Uiteindelijk kregen ze hun zin en de regering kondigde nieuwe verkiezingen aan. Een kans voor het volk om de onwettige equipe  naar huis te sturen en een nieuwe te kiezen.

Tussen november 2013 en mei 2014 voerde het People’s Democratic Reform Committee (PDRC – geelhemden)  actie. Zij eisten het aftreden van de democratisch gekozen regering geleid door de Pheu Thai partij omdat deze zich schuldig gemaakt zou hebben aan corruptie bij de uitvoering van het zogeheten rijsthypotheek systeem. Ook zij kregen hun zin en er kwamen opnieuw verkiezingen. Wederom een kans voor het volk deze charlatans kwijt te raken en te vervangen door een regering van hun eigen keuze.

Als UDD en PDRC nadat ze hun overwinning behaald waren gestopt, hadden ze Thailands ontluikende democratie een grote dienst bewezen. Ze hadden dan getoond waartoe de macht van het volk in een democratie in staat is.

Natuurlijk is het te betreuren dat tijdens deze protestacties wetten werden overtreden, eigendommen vernield en mensen op gewelddadige manier om het leven kwamen. Maar zowel de UDD en de PDRC kregen wèl hun zin zodat de vraag rijst waarom Thailand thans gebukt gaat onder een militaire dictatuur. Het antwoord hierop kan kort zijn.

De democratie werd door beide partijen afgewezen.

De UDD ging nadat hun eisen waren ingewilligd door met protestacties, omdat hun leiders vreesden voor de rechter te worden gebracht wegens aanzetten tot geweldplegingen en vernielingen. Uiteindelijk op 19 mei 2010 grepen de militairen in en sloegen de straatprotesten van de UDD neer waarbij 79 burgers en acht militairen om het leven kwamen.

Het zou niet meer dan normaal zijn geweest om na herstel van de orde verschillende zaken nu eens recht te zetten. Protestleiders, die zich hadden schuldig gemaakt aan geweldpleging of andere delicten hadden vervolgd moeten worden. Datzelfde geldt voor de militairen die overdreven hardhandig ingrepen waardoor er vele doden en gewonden vielen.

Maar dit gebeurde niet. Er kwamen opnieuw verkiezingen, gewonnen door de partij van Yingluck, de zuster van Taksin Shinawatra. Dat leidde in 2014 tot protesten van de PCDR, die maandenlang doorgingen totdat de regering nieuwe verkiezingen beloofde. Maar ook de PCDR zette de acties voort,  omdat ze wisten bij nieuwe verkiezingen geen schijn van kans te hebben tegen de zittende regeringspartij. Totdat de militaire opnieuw ingrepen om de orde te herstellen. Ditmaal was het doel niet de macht van een democratisch gekozen regering te herstellen. De militairen trokken die zelf naar zicht toe en stuurden de regering naar huis.

Het moge bitter en sarcastisch klinken, maar de grote vraag die hier gesteld moet worden is: en waarom niet? Beide politieke groeperingen plaatsten hun eigen belang boven democratische beginselen. Waarom dan geen staatsgreep en een militaire dictatuur?

De wereld is wat we er zelf van maken. We leven in Thailand onder militaire dictatuur omdat de mensen verblind zijn door politieke verdeeldheid en verteerd door tribale loyaliteiten. Dat gaat ten koste  van het landsbelang en politieke ontwikkeling.

We zijn de democratie niet kwijtgeraakt. We gaven haar weg.

Sommigen van ons geloven dat we rondwentelen in een karmische draaimolen. Door een staatsgreep in 1932 verwierven we de democratie. Om haar in 2014 wederom door een staatsgreep kwijt te raken. In de tussenliggende jaren heeft Thailand twintig staatsgrepen gekend. Elke 4,25 jaar één. Haast even frequent als de Olympische Spelen.

Als de mensen die het nu voor het zeggen hebben hun macht voldoende geconsolideerd hebben zullen er opnieuw verkiezingen komen en een ogenschijnlijke democratie. Daar kan je bedenkingen bij hebben, maar het is weer een begin na een grote stap achterwaarts.

Blijft wel de vraag hoe de cyclus van staatsgrepen te doorbreken. Daarbij is één ding zeker. Als wij, het volk, de democratie niet tot een nationaal streven verheffen, als we vrijheid en mensenrechten niet in onze nationale identiteit opnemen, dan komt het er nooit van.

Redactie, Voronai Vanijaka, Column

Voronai Vanyaka

Helaas zijn er in dit land nogal wat mensen die de voorkeur geven aan een totaliteit bewind. Maar er zijn geen karmische cycli, hooguit het herhalen van hetzelfde domme patroon. Offeren en bidden tot goden en geesten helpt hier niet.

De macht van het volk heeft een goede en een slechte kant. Het gevolg van onze daden is dat we krijgen wat we verdienen. Thailand is en zal zijn wat we er zelf van maken.

 

Link Khaosod: How Thailand lost it’s democracy

*Voranai Vanijaka is hoofdredacteur van GQ Magazine Thailand. Hij schreef jarenlang wekelijks een column voor de Bangkok Post en doet dat sinds kort voor Khaosod English.

Verantwoordelijk voor vertaling en opmaak: Redactie Trefpunt Azië
Met dank aan Khaosod English voor toestemming tot overname en vertaling

 

 

 

Deze pagina delen

  • Delen op Facebook
  • Delen op Twitter
  • Delen op LinkedIn
  • Delen op Google+
 

Lees ookgerelateerde berichten

3 Reacties

  1. Mooi verhaal Heer Kuis maar ben zwaar geneigd naar de kant van het weggeven van de democratie te gaan.
    De Thai wil vrijheid van spreken en veel meer als dat ook niet en dat is dus maar eenderde van jouw aangegeven ‘peilers’ de eerste is net als overal in een democratie tijdens het rode kruisje heb je die daarna niet.
    Rechtstaat och die was hier tijdens een prille democratie ‘vreemd’ en daarna ook.
    Het oordelen wat toch het begin is van ‘recht’ door burger en buitenlui gaat met vele gradaties in dit land geld, uiterlijk en afkomst hebben altijd een inbreng gehad en het Thai rak Thai gehalte is altijd daar helaas.
    Het iets ‘samen’ bespreken om tot een eenduidig antwoord te komen door middel van compromis ligt de Thai niet zo naar mijn idee.
    Zijn of haar ongelijk krijgen nog minder en zie daar dat democratie een moeilijk uitvoerbaar iets is in een rechtstaat zeggen dat je iets wil is wat anders als het ook doen.
    Mening die ik heb na negen jaar hier wonen.
    Hoop uiteraard bij de volgende verkiezingen die naar zeggen toch volgend jaar mogen gebeuren dat men dat eens door heeft en met een over de schouder meekijkend leger het wel aan kan.
    Wie weet kan ik dan over een tijdje zeggen leef in democratisch Thailand.

  2. Ter info van lezers van de column vestigen wij als verantwoordelijke vertalers er de aandacht op dat deze bekende Thaise columnist wel meer de wij-stijl hanteert. Zie ook zijn eerder door ons gepubliceerde column ‘Hoe wij Vader trots kunnen maken’

    Redactie Trefpunt Azië
  3. Ik kan het niet met Voranai eens zijn, en wel hierom.
    Voranai geeft beide partijen, zeg maar de roodhemden en de geelhemden, in gelijke mate de schuld van het verlies van de democratie. (Democratie is gebouwd op deze 3 belangrijkste peilers: zeggenschap van alle burgers, vrijheid van spreken en de rechtstaat. Verkiezingen zijn daar een noodzakelijk onderdeel van.) Hij verwijt beide partijen dat ze de democratie afwezen.

    Beide partijen hebben zeker fouten gemaakt maar het waren de geelhemden die, met steun van de Democraten en de groenhemden de democratie afwezen en verkiezingen hebben geboycot. De roodhemden hebben, met al hun gebreken, altijd gevochten voor meer democratie. In dat opzicht is er geen morele gelijkwaardigheid tussen de rood- en geelhemden.

    Verder is het niet waar dat er geen rechtsvervolgingen zijn geweest tegen individuen in die groepen. Er werden een paar duizend roodhemden gearresteerd ,velen zijn vervolgd en een aantal veroordeeld. Bij de geelhemden is er voor zover ik weet 1 persoon wegens geweld veroordeeld. Van de militaire kant is voor al die doden vanzelfsprekend niemand verantwoordelijk gehouden.

    De redenering dat als beide politieke kampen er geen democratische principes op nahouden de militairen het volste recht zouden hebben om in te grijpen is onjuist. De militairen hadden moeten ingrijpen om de verkiezingen van 2 februari 2014 goed te laten verlopen.

    Ik ben er verder van overtuigd dat de grote meerderheid van het Thaise volk een democratie wil. Zij die de voorkeur geven aan een totalitair bewind zijn in de minderheid. Thailand is nu wat de ,militairen, en niet het volk, er van maken. Het volk heeft zowel op nationaal als op lokaal niveau niets maar dan ook niets in te brengen. Vrijwel iedereen is er verder van overtuigd dat de nieuwe grondwet deze toestand zal bestendigen

    Voranai geeft bijna iedereen de schuld, wij, het volk en de rood- en geelhemden maar ontziet de rol van de militairen. Want het is deze laatste groep die in de geschiedenis van Thailand vrijheid en mensenrechten met voeten traden. Het is het volk dat in 1973, 1992 en 2010 daartegen in opstand kwam. Het volk de schuld geven is volgens mij onjuist. Hij praat teveel over ‘wij’.

    Tino Kuis

Reageer

E-mail (wordt niet gepubliceerd)