Thailand. Help, ze doen het met de teacher!

NepnieuwsWeet je nog wel oudje? Vroeger, heel vroeger, als je de schooldeur achter je dichtklapte stond je er met je huiswerk in je eentje voor. Er was geen buitenschools contact met je meester of juffrouw. Die leerkrachten vonden dat ontzettend fijn. ’t Was mooi geweest met de lieverdjes. Soms hielden ze er een paar na schooltijd in de klas. Straf voor niet getoonde vlijt of onbetamelijk gedrag. Buiten schooluren vielen schoolreisjes (later excursies genoemd), toneel- of muziekstukjes instuderen voor schoolfeesten en natuurlijk de ouderavonden. Die kwamen=, herinner ik me, neer op straftijd voor de leerkrachten.

Kom daar in 2018 eens om. Internet heeft de relaties tussen onderwijsgevenden en onderwijsgenieters volslagen veranderd. Sociale media, vooral Facebook, Instagram, WhatsApp en in Thailand Line, zorgen ervoor dat ze elkaar ook buiten schooltijd voortdurend kunnen bereiken. Ze zitten op elkaars pagina’s, volgen elkaar en zeker als de leraar of lerares zelf een enthousiaste ‘social’ is heeft hij of zij honderden vrienden met wie op hoog educatief niveau ‘gechat’ kan worden.

Ik weet van internet en sociale media, je gaat met de tijd mee, hoort erbij. Over hoe daar op Thaise scholen (van lager tot en aan het universitaire ) mee werd omgegaan had ik nauwelijks weet. *Tot voor kort dan. Een zeer goede vriend van me en twee Thaise schonen, tezamen opvoeders van drie elfjarigen, deden tijdens een gezellig zitje in de tuin hun beklag over school. Hun lieverdjes deden het met teachers. Wat? Chatten. Op sociale media. Ook in de avonduren.

Samen gezellig chatten

Een van de twee moeders vertelde dat haar dochter haar kalververliefdheden uitvoerig met de teacher besprak. Gaat te ver, vond zij. Mijn goede vriend baalde omdat zijn strijd tegen verslaving aan telefoontjes en tablets werd ondermijn door de leraar. Als ze ’s avonds haar telefoon moet inleveren, weigert ze omdat ze ‘even met de teacher bezig is over huiswerk.’ En de derde moeder ergerde zich dat de teacher op eigen initiatief contact opnam met haar zoon om per chat extra Engelse les te geven. ‘En nu wil hij niet meer na school naar de door mij betaalde privé-lessen. ‘Ik doe het wel per telefoon,’ zegt hij dan.

Hans Geleijnse, Onderwijs, Thailand, Chatten

Wat te doen. Ik vond het niet kunnen, ook omdat het ‘vriendengedoe’ niet past in de ongelijke relatie tussen onderwijzer(es) en pupil. Mijn advies was, naar die lui gaan en zeggen: ongetwijfeld had je goede bedoelingen maar vanaf nu afgelopen met dat chatten. Deze optie werd onmiddellijk als ‘beledigend’ van de hand gewezen. Ook mijn goede vriend vond dat te ver gaan. ‘Het zijn heel aardige mensen, altijd vriendelijk lachend en beleefd.’ Nou, dan zijn ze in Thailand vast de enigen, zei ik, maar zoveel ironie was teveel van het goede. Het drietal besloot hogerop te gaan, het probleem ‘contact via social media’ met de schoolleiding te bespreken, maar de leraren er buiten te laten. Ik wacht in spanning af.

Zoektocht op internet

Tino Kuis, Netiwit, Prostreren
Andere prioriteiten

Ik vroeg me wel af of hier met al dat terugbrengen van happiness ook gedacht was aan richtlijnen voor buitenschools contact tussen leerkrachten leerlingen. Maar ik kwam op het internet niets tegen wat op directieven leek. Wel over schooluniformen, haardracht en het zingen van het volkslied aan het begin van de schooldag, maar dat is waarschijnlijk omdat een admiraal de portefeuille onderwijs beheert.

Wat ik vond waren adviezen, bedoeld voor groentjes onder leerkrachten,  buitenlandse dan wel te verstaan, over hoe om te gaan met typisch Thaise onderwijsmores. Op Ajarn, een forum voor ‘farangteachers’ trof ik één uitgesproken blogger aan die mordicus tegen was. ‘Hoe goedbedoeld ook, het eindigt in een tranendal,’ waarschuwde hij. ‘Do everyone a favor and keep your private life private – and that includes Facebook.’

Geen (seksuele) intimiteiten

Er zat niet anders op: even naar het buitenland kijken, hoe pakken ze dat aan in België en Nederland. Sjonge, wat liep ik achter. Al zeker 15 jaar een onderwerp van hevig debat. Met één zoekopdracht verzoop ik in nota’s, discussiestukken, richtlijnen enz. enz. Dat verraste me overigens niet, want zeker in Nederland wordt veel en vaak oeverloos geohaad in de onderwijssector.

De enige overeenkomst met Thailand en de (westerse) buitenland is dat seksuele contacten tussen leerkrachten en leerlingen ‘not done’ zijn. Als dat aan het licht komt wordt (zeker als het richting pedofilie gaat) de politie erbij gehaald, komt de rechter eraan te pas, vallen er ontslagen.. Het verschil tussen Nederland en Thailand is dat leerkrachten in de polder in te allen tijde ‘met hun poten’ van leerlingen moeten afblijven. In Thailand is dat niet zo, als op scholen corrigerende oorvegen of andere lijfstraffen worden uitgedeeld kijkt niemand daar vreemd van op, excessen daargelaten natuurlijk..

Duidelijke regels ontbreken

Gelukkig kreeg ik bij het speurwerk over de Nederlandse situatie hulp van mijn van een welverdiende vakantie teruggekeerde zoon. Hij is sportdocent/decaan in Rotterdam. Houd maar op met zoeken, adviseerde hij. ‘Er is in Nederland geen duidelijke regel over contact tussen leerlingen en leraren via sociale media. Scholen voeren hierover vaak een eigen beleid.’

Hans Geleijnse, Onderwijs, Thailand, Chatten
Leerkrachten moeten ook generatiekloof overbruggen
Foto op Alphr.com

Op zijn, uitgesproken progressieve, school is het leerkrachten niet toegestaan leerlingen als vriend(in) te hebben op Facebook. Ook is het daar niet de bedoeling dat je privé chat met leerlingen. Maar ja, dat was wat moeilijk vast te leggen, want, je kunt natuurlijk ook via email chatten. Hij gaf er deze uitleg aan: ‘Het gaat meer om de inhoud van wat je met leerlingen bespreekt. Zo lang de leraar-leerling verhouding maar blijft bestaan. We zijn immers geen vrienden!’

Veel incidenten

Dat dit in de praktijk niet meevalt – mede omdat dit contact tussen school en leerlingen ook positieve kanten heeft – bewijzen de vele incidenten. Het is een zeer grijs gebied, waarin het van het ene uiterste naar het andere gaat. Zo werd tien geleden in België de 24-jarige basisschooljuf Liesbeth Roosen ontslagen nadat ze chatberichtjes had uitgewisseld met haar leerlingen. Aan het dagblad De Standaard vertelde ze dat niet zij, maar de kinderen chatcontact zochten. “Als ik nu een leerling mishandeld had of seksueel getinte berichten had geschreven, kon ik het begrijpen.’

Er veranderde sindsdien weinig. In 2016, kopte het Algemeen Dagblad Docenten worstelen met leerlingcontact social media. En hoe dat verkeerd kan gaan viel vorig jaar te lezen in het Eindhovens Dagblad: ‘Alleen maar slachtoffers bij incident tussen leraar en leerling op sociale media’

De Duitse filosoof Heinrich Heine is bij mijn weten nooit in Thailand geweest. Onderwijsdeskundigen in Thailand die het beter weten moeten mij maar tegenspreken, maar ik heb na mijn naspeuringen en eigen ervaringen het Heine-gevoel dat Thailand op dit onderwijspunt vijftig jaar achterloopt op ontwikkelingen en discussies elders. Dat vind ik met een twaalfjarige op school die het liefst 24 uur per dag met mobieltje en iPad bezig is geen prettig idee.

*based on true events

 

Hans Geleijnse
Over Hans Geleijnse 302 Artikelen
Hans Geleijnse (1944, Zaandam). Voormalig beroepsmilitair en dienstweigeraar. Passie voor reizen, schrijven en muziek. Belandde in journalistiek, leerde het vak in de praktijk. Werkte twee decennia als buitenlands correspondent voor persbureau GPD en div. andere Nederlandse media. Woont sinds 2010 met partner en dochter in Thailand.

Geef als eerste een reactie

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*