Een tevreden roker is geen onruststoker

Prelude

Bert van Balen, scheren, tevreden roker Zo, dit zou dus vanaf nu elke dag moeten, dacht ik toen ik met mijn vaders Philishave de eerste voorzichtige stoppels op mijn wangen wegschoor. Achttien was ik toen ik het wel mooi vond, ontdekt dat scheren zeker vijf minuten langer in je bed blijven liggen koste en het verder een vorm van zelfkastijding was. Ik stopte ermee en heb sindsdien een baard die slechts om een tweewekelijkse onderhoudsbeurt vraagt

Op wangen en kin blijft de groei zich in hetzelfde tempo handhaven en dit kon na mijn veertigste niet gezegd worden wat betreft mijn hoofdhaar. In rap tempo verdween het. Eerst op de kruin, hierna met een steeds hoger voorhoofd en uiteindelijk een nagenoeg kale kop. Een beetje zit ik er wel mee, maar op het moment dat ik in een Thaise kapperszaak hier in Bert van Balen, scheren,, tevreden rokerChiang Mai wachtte op een vriend van mij die zijn stevige haarbos onderhanden liet nemen, bekroop mij een gevoel van opluchting.

In totaal vier dames bekommerden zich om hem waarbij de eerste zijn haren waste, een half uurtje zo ongeveer, en waarbij hoofdmassage een onderdeel vormde tegelijk met een prettig gesprek in het Thai-Engels. Inhoudelijk het overbekende vraag en antwoord spelletje. Zij lachte vaak haar hagelwitte tanden bloot. Waarom weet ik niet precies want mijn vriend is bepaald niet een man die overloopt van humor maar meer de dagen aftelt naar het einde. Dus zal het lachen van haar gezocht moeten worden in haar gevoel voor commercie met het vooruitzicht op een dikke tip, of anders in haar boeddhistische achtergrond.

Intermezzo

Na het half uur haar wassen en schedel kneden plus het prettig gesprek, mocht hij plaats nemen in een stoel met voor zich een grote spiegel waarin hij kon zien hoe een andere dame met schaar en kam zijn weelderige bos ging trimmen. Weer een prettig gesprek. Inhoudelijk ongeveer van hetzelfde niveau waarbij zij via de spiegel zijn gezichtsuitdrukking bekeek, wel of niet tevreden, wel of niet sabai, sabai, sanoek of andere wenselijkheden waardoor het leven een stuk aangenamer zijn verloop kan hebben.

Ondertussen zat een andere Farang, na de wasbeurt, in een andere stoel te wachten totdat hij aan de beurt was om geknipt te worden. Hij had inmiddels de hem twee gratis kopjes koffie geconsumeerd met het bijverschijnsel dat de cafeïne hem in staat van grote opwinding bracht. Niet over het best wel in aanzien waard zijnde legertje kapsters dat er zo rondliep, maar over het feit dat hij daar al zo lang zat zonder dat er verder iets gebeurde. Personeel genoeg, zou ik ook denken, maar elk personeelslid heeft zo zijn eigen taak en de enige die mocht knippen was met mijn vriend bezig.

Allegro agitato

Uiteindelijk stond de man woedend op, liep luid fulminerend op de balie af en schold de leiding achter de kassa de huid vol waar de leiding niet koud of warm van werd en hem met een stralende glimlach bekeek als of ie een amoureus voorstel had gedaan. Of het mens achter de kassa had wel schik in seksuele intimidatie, of zij hield zich strikt aan het Thais volkseigen; altijd vriendelijk blijven lachen, dan komt het vanzelf wel goed.

Dus greep ik maar in, stapte op de man af en wees hem er uiterst voorzichtig op dat ie in Thailand was, dat tijd hier een zeer relatief begrip is, het jezelf eigen moet maken een eindeloos geduld te hebben en het levenstempo van de westerse wereld er de schuld van is dat wij niet bereid zijn een uurtje of wat bij de kapper door te brengen. Sabai sabai.

rookboekIk bood hem een sigaret aan om samen buiten op het plein te genieten van de nicotine die we diep onze longen zouden inademen, hé hé zeggend, dat smaakt na twee koppen koffie. Hij rookte niet. Tja, ik had mijn best gedaan om hem te kalmeren, maar als je niet rookt, en daardoor, zoals de wetenschap beweert, je weelderige haarbos behoudt, is het tweemaal lijden.

De schoonheid die mijn vriend knipte had zich inmiddels door zijn oerwoud op het hoofd geworsteld en het resultaat mocht er wezen. Stukken jonger, en nou nog de mondhoeken omhoog. Zou ik wel gedaan hebben als ik nog haar had gehad want twee dames tegelijk begonnen het overgebleven haar te föhnen, ieder aan een kant. Ménage à trois, zogezegd. Voor veel mannen een ideaalbeeld, daarbij vergetend dat dit ook twee schoonmoeders oplevert. Dat is iets waar die Jihadisten nog geen seconde over nagedacht hebben als zij hun zeventig maagden claimen aan de hemelpoort. Het zal ze leren.

Al fine

Maar goed, het opgewonden standje kon gaan zitten voor zijn knipbeurt en wij verlieten de zaak. Recht in de armen van mijn vriend z’n vriendin met gevulde plastic tasjes uit de Rimping. Zij wilde ook graag haar haar laten doen. ‘Wij wachten hier wel bij die coffeshop,’ zei ik en stak een sigaret op bij mijn espresso. ‘Wil je ook?’ vroeg ik hem het pakje Marlboro voor zijn neus houdend.

‘Ach nee, da’s waar, jij rookt niet,’ en keek naar zijn kort geknipte haren. Elke vier weken is ie aan de beurt. De mondhoeken naar beneden, ontevreden wachtend totdat het voorbij is. Ik niet. Ik heb geen haar. Ik rook.Bert van Balen, tevreden roker

Bert van Balen
Over Bert van Balen 453 Artikelen
†Bert van Balen (20 juni 1945 - 26 oktober 2018) verbleef een decennium lang regelmatig in Thailand, vooral in Chiang Mai. Bert leerde als autodidact van zijn hobby fotografie zijn beroep te maken. HIj was ook chauffeur, magazijnbediende, semi beroepszeiler, redacteur en journalist voor Kidsweek en flierefluiter. De reden tot zijn regelmatig langdurig verblijf in Thailand is terug te vinden in zijn boek: Hoera, ik heb kanker. Te bestellen via Bol.com