Je zegeningen tellen in Thailand

Over puur toeval gesproken. We wilden vroeg in de avond van eerste kerstdag eten in een restaurant waar we nog niet eerder waren. Dat is in het Thailand waar wij wonen – tussen Sattahip en Pattaya – geen probleem. Ook al hebben we de meeste keukens de afgelopen jaren wel afgegraasd, sommige verdwijnen en worden dan snel heropend door nieuwe gelukzoekers. Maar het moest ook een nieuwe plek zijn. Met wat surfen op het onvolprezen internet vonden we er eentje op een plek waar we normaliter met de ogen dicht langs razen.

Het bleek een voltreffer. We waren op een enigszins aangeschoten Welshman na – die na een kort praatje gelukkig snel vertrok – de enige gasten. Er was ook maar één kerstboom. De bediening bestond uit de eigenaresse zelf en een veel jongere pronte dame met een melancholiek gezicht. Maar dat kwam waarschijnlijk door de buitenmodel kerstmuts op heur gitzwarte haar.Hans Geleijnse, Kerst, Restaurant, Kerstmaal

Het werd bere-gezellig, met Thaise spijzen van voortreffelijke kwaliteit. Dochter kreeg de lekkerste kippevleugeltjes van haar leven met een saus van onuitsprekelijke naam. Echtgenote een salade zo spicy dat ze begon te glimmen van vreugde. Ik nam een massamannetje waar je je vingers bij kon aflikken.  Heerlijk glaasje wijn erbij, geen muziek maar vanuit het donker natuurgeluiden van, denk ik, fluisterende grassprieten. En ‘katje’, fonetisch miaew.

Haar nickname, legde de eigenaresse me uit. Vrouw van ergens in de vijftig, spontaan, tweetalig  en bij iedere gang naar onze tafel een kwinkslag in Thais. Als de buitenlander wat dommig keek ook in het Engels. We raakten in gesprek en het werd een boeiende nazit. Bovendien mochten de twee dames elkaar, wisselden in zangerig Thais informatie van betekenis uit. Ondertussen pakte dochter de draad van een eerdere conversatie op, want het zat haar niet lekker dat pa de ukelele een speelgoedgitaartje voor a-muzikale peuters had genoemd. Zij wil YouTube platspelen met zo’n tokkeldoos. Net als Taylor Swift.

Er gebeurde, kortom, niets schokkends, het was vredig op aarde, kracht bijgezet door aangenaam winterweer, graadje of 24. Zorgen vielen weg, het leven was goed, Thailand prachtig. Ik keek naar Katje en Miss Kerstmuts die zwijgend maar onmiskenbaar participeerde. Naar geliefde die bleef glimmen. En kleintje die de ukelele inruilde voor een berustend ‘it’s nice here’.

Kort na achten namen we als oude vrienden afscheid van Katje en Kerstmuts. Op weg naar huis reden we langs zee over doodstille straten door een voormalig vissersdorpje, thans vooral enclave voor withuiden van rijpere leeftijd. We passeerden uitspanningen met meedogenloze kerstverlichting.  Daar vertilden eenzame zielen zich aan de ondraaglijke lichtheid van hun bestaan.

Thuis op het terras namen we er nog eentje. De stilte werd af en toe weggedrukt door geluidsflarden uit de pinkstergemeente, vierhonderd meter verderop. Wedergeboren Thai zongen ‘De herdertjes lagen bij nachte,’ althans, zo klonk het. En ik wist hier kan geen witte kerst tegenop, tel je zegeningen.

 

Hans Geleijnse
Over Hans Geleijnse 302 Artikelen
Hans Geleijnse (1944, Zaandam). Voormalig beroepsmilitair en dienstweigeraar. Passie voor reizen, schrijven en muziek. Belandde in journalistiek, leerde het vak in de praktijk. Werkte twee decennia als buitenlands correspondent voor persbureau GPD en div. andere Nederlandse media. Woont sinds 2010 met partner en dochter in Thailand.

3 Comments

  1. Sluit mij in deze geheel bij Cor aan, mooi geschreven! Wil zelf ook wel eens klagen als de dingen weer eens niet gaan zoals gepland, maar een blik op het dagelijkse treur-nieuws en het, ‘ tel je zegeningen’ is actueler dan ooit krijg ik het idee.

    En hoewel dit misschien niet de plaats is, wil ik bij deze toch van de gelegenheid gebruik maken om iedereen, de schrijvers, de lezers, en uiteraard de hardwerkende redactie van Trefpunt Azië die de ondankbare taak heeft alles aan elkaar te breien, fijne dagen en een Goed, Gezond en Gelukkig 2018 toe te wensen!
    Lieven.

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*