‘Extraatje voor jou, beste meneer!’ Van lotje getikt door de Staatsloterij

Hans Geleijnse, Morlam, Loterij, Lotje

Is me dat even schrikken! Extraatje. Van Staatsloterij. Zo maar gratis in je mailbox. Zou ik beloond worden voor jarenlange onbaatzuchtige afdracht aan de loterijkas, waardoor er iedere maand weer vele Staatsloterij-miljonairs in Nederland bijkomen. Nee, ikke niet natuurlijk. Al te lang en te ver van Nederland. Ze zijn bij de Staatsloterij wel goed, maar niet van lotje getikt. Meewerken aan kapitaalvlucht naar een of ander tropisch belastingparadijs, het idee alleen al.

Het stond er echter duidelijk, ook in de verkorte weergave van het mailtje. Een extraatje voor jou. Voor mij dus, voor niemand anders. Kijk maar naar het grij(n)zende hoofdje ernaast. Het enige wat Beste Meneer Geleijnse te doen stond was even inschrijven.Hans Geleijnse, Morlam, Loterij

Haastig de email aangeklikt, want het was, zag ik, al de tweede keer dat de Staatsloterij beste meneer Geleijnse had aangeschreven. De eerste had ik volledig gemist. Zouden ze in de gaten hebben gekregen dat ik naar Nederland kom binnenkort, dacht ik nog. Met visioenen van mij op Schiphol opwachtende Lottery Ladies, een sexy erehaag met het extraatje: een emmertje vol gouden Euro’s.

De werkelijkheid overtreft als altijd de stoutste fantasie. Dit kreeg ik te zien:
Hans Geleijnse, Morlam, Loterij

Toegegeven: het had erger gekund. Een Nacht van Oranje in Amsterdam bijvoorbeeld. En omdat deze Rotterdammer tijdens zijn vakantie natuurlijk in Rotterdam verblijft toch die flits: zou ik van dit gulle aanbod gebruikmaken voor een avondje mee-luidkelen in Ahoy? In ongetwijfeld bont gezelschap van ritmisch op hun prachtige polderdijen kletsende dames en vrolijke heren met rare petjes op?

Geen gezeur, besloot ik. Wien Neerlands bloed door de aderen vloeit moet dat desnoods met scheurende stembanden kunnen lozen. Maar toen liet ik het Staatsloterijproza eens goed tot me doordringen. ‘Speciaal voor jou hebben we een leuk extraatje. We geven 2×2 Ahoy exclusieve arrangementen voor de Nacht van Oranje op 26 april a.s. weg’. Vetgedrukt ook nog. Kan het nog iets royaler? Dit gebaar van de Staatsloterij bood me slechts de kans mee te doen aan een in-app loterij van de loterij. Voor in totaal vier kaartjes. Terwijl die van Staats, met door mij bij de laatste trekking weer misgelopen miljoenen, de hele Ahoy kunnen volplempen met gratis exclusieve arrangementen.

Het vervolg van de wervende tekst liet er geen twijfel aan bestaan: ze zijn daar wel degelijk van lotje getikt. ‘Een groot meezingfestijn met de top van de Hollandse muziek, die hun grootste hits komen vertolken. Er treden artiesten op als André Hazes, Rob de Nijs en Wolter Kroes.’ André Hazes? Deze mij niet onsympathieke zanger is allang dood. En Rob de Nijs bij mijn weten ook, maar die is daarover geloof ik nog niet geïnformeerd. Blijft Wolter Kroes eenzaam over. Dat verklaart waarschijnlijk het gesteggel met enkel- en meervoud over de top van de Hollandse muziek.

Maar had ik soms wat gemist, ver van Nederland? Wie is in vredesnaam Wolter Kroes? Even gespiekt bij You Tube. Néééhhhééé, kan niet waar zijn. André en André Refurbished! En ze zongen ook nog eens samen. Bij Hollandse muziek is echt álles mogelijk. Donker om je heen! Kon ik me iets bij voorstellen.

Dit gesol met natuurwetten veroorzaakte nachtmerries vol vlezige vrouwenhanden, ritmisch kletsend op gigantische Deltadijen. Ik zag heren met rare petjes en T-shirts vol onbegrijpelijke lettercombinaties, helemaal uitgevloerd, lam van de bij het exclusieve arrangement verstrekte alcoholische versnaperingen. Kerels kunnen zonder smeermiddelen nu eenmaal niet uit hun dak. Ik ook lam daartussen? Kom op, ik ben niet van lotje getikt.

Ik ga voor de ultieme vorm van lam. Niet Nederlam maar Thailam. Oftewel Morlam. Mor Lam mag van mij ook. Levensliederen met begeleiding van autochtone instrumenten uit een arme streek van Thailand. Ik bedoel de Isan, nationaal en internationaal beroemd vanwege vrouwelijk schoon, dat altijd lust heeft tot zingen en dansen, het mannenbloed kan laten koken en nog veel meer andere lekkernijen.

Rob de Nijs met zijn afgelikte Malle Babbe? Alsjeblieft zeg. Voor tien minuten Duang Morrakot met het net zo onbeschrijflijk mooie Sao na lah samai laat ik honderd  gratis Oranjenachten schieten. Zelfs met  boerinnenlaarzen aan bewegen deze Isaanse godinnen zich zo gracieus over je netvlies dat jet het niet droog houdt.

Expats in Thailand hebben dit vanzelfsprekend niet nodig, maar ter beter begrip en meezingen van de tekst heb ik voor de liefhebbers in België en Nederland ondertitels toegevoegd. Eerst een paar glazen Mekong whisky achterover slaan doet overigens wonderen. Zelfgestookte Lao Khao mag ook, maar dat moet je wel het basisingrediënt kleefrijst bij de hand hebben.

En mag dit allemaal niet helpen, luister en kijk intensief naar Duang en haar meiden. Hartverscheurend leed overspoelt je. Dat van een nog jeugdige Thaise die vreest dat haar aanbeden jongeheer voor een concurrente uit de grote stad zal kiezen, waar de vrouwen nu eenmaal rijker en mooier zijn dan op het platteland. Dit natuurverschijnsel drijft massa’s Isaanse meiden wanneer ze een beetje zelfstandig kunnen lopen naar Bangkok en andere leuke steden. Waar ze uiteraard ook rijk en mooi worden en in no time de man van hun dromen aan de haak slaan. Vraag maar aan Frans, Rob, Bert, Koos, Karel, Dick, Hans, Tinus, Cor e.v.a. hoofdprijswinnaars.

De achterblijfsters blijft slechts één troost: oude dames worden met de morlam! Tegen hun hectoliters Bloed, Zweet en Tranen kan zelfs André in het kwadraat niet op.

Hans Geleijnse
Over Hans Geleijnse 302 Artikelen
Hans Geleijnse (1944, Zaandam). Voormalig beroepsmilitair en dienstweigeraar. Passie voor reizen, schrijven en muziek. Belandde in journalistiek, leerde het vak in de praktijk. Werkte twee decennia als buitenlands correspondent voor persbureau GPD en div. andere Nederlandse media. Woont sinds 2010 met partner en dochter in Thailand.

Geef als eerste een reactie

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*