Soda wil een koffiemachine

Ergens in een onderlaagje van mijn geheugen is vastgelegd dat het een zouterig schoonmaakmiddel is, iets van vroeger. Ik zie het papieren pak, groen-geel-wit, bijna voor me. En als ik me niet vergis was het merk Driehoek. Natuurlijk is het ook bubbelwater sinds mensenheugenis. Geschikt om puur te drinken maar vooral fijn om sterke drank zachtjes en bijna onopgemerkt, gemeen naar binnen te werken. Maar dat het ook een vrouw in Thailand kan zijn vind ik wonderbaarlijk. En wat voor een!

Theo van der Schaaf, Soda, Driehoek

Soda is ondernemer. Ik woon nu een maand of vier in mijn nieuwe huis. Daar moest nogal wat aan gebeuren en dat kostte veel tijd en nog meer aandacht. Nu alles naar de zin is, heb ik eindelijk tijd om de omgeving wat beter te leren kennen. Vandaar dat ik gisteren aan de wandel ging en net buiten de compound linksaf sloeg en daar stond ze. Gekleed in een loeistrak kleedsel dat de fantasie geheel doet verstommen. Ik bedoel dat je meteen weet dat ze niet van ondergoed houdt en dat haar afmetingen zijn zoals Boeddha die ooit bedacht moet hebben.

Ze is de eigenaresse van de coffeeshop waar ik voorbijloop en zij breed glimlachend, staande in de ingang, mij naar binnen tracht te praten. Als ik bijna voorbij ben denk ik, nou ja, het is een rare tijd voor koffie, vier uur ’s middags, maar waarom niet? Ik keer om en vraag of ze echte koffie maakt, geen Nescafé of Moccona? Ik zit en Soda is heel praterig en aanrakerig, meteen al bij het binnenkomen. Ja, ze maakt echte koffie maar nu even niet, want de machine is in reparatie en eigenlijk moet ze een nieuwe aanschaffen maar die zijn heel duur, vertelt ze, ondertussen mij een luxe brochure voorhoudend (de andere hand op mijn schouder) waarin allerlei koffiemachines staan afgebeeld, in prijs variërend van 3000 tot wel 90.000 baht. Ze zoekt nog een sponsor. Iets voor mij? vraagt ze, nog altijd met een stralende lach en een kneepje in mijn schouder.

Theo van der Schaaf, Soda

De coffeeshop is ongeveer 25 vierkante meter groot schat ik. Het ziet er schoon en smaakvol ingericht uit. Het interieur is geheel wit. Hij ligt aan de weg die parallel met het spoor loopt. De trein raast er met grote regelmaat en veel lawaai voorbij. De weg is druk en als de spoorbomen gesloten zijn, staat er vaak een lange file voor de shop. We zitten aan de buitenkant en Soda maakt, hangend over een soort reling, praatjes met iedereen die voorbijkomt of stilstaat.

Dus je hebt geen koffie vandaag? vraag ik nog maar eens lachend en opmerkend dat een coffeeshop zonder koffie best wel bijzonder is. Nee, lacht ze terug, geen koffie, maar je ziet eruit alsof je ook wel een biertje lust, suggereert ze dan. Alleen als je zelf ook iets meedrinkt, zeg ik. Het wordt een Sanmiquel en een zoete rode wijn. We wisselen onze namen uit en raken geanimeerd in gesprek. Ze wil weten waar ik vandaan kom, waar ik woon en hoe lang ik al in Thailand ben. Ze geeft me geen zeventig complimenteert ze me. Negenenzestig toch wel? grap ik.

Soda is 43, geboren in Pranburi, niet ver van Hua Hin, heeft twee zonen, nou ja, had er twee, want een ervan is overleden aan kanker. Ze heeft vier broers en een zus, nou ja, had vier broers maar een ervan is overleden. Ja, ook aan kanker. De vader van haar jongens is er jaren geleden vandoor gegaan, nooit meer iets van gehoord. Haar ogen spreken kortstondig verdriet maar snel schakelt ze terug naar nu. Ik ben een ras-optimist, niemand krijgt mij klein, elke dag is een feestdag. Ik heb mijn eigen shop, al twee jaar hier, wie doet me wat?
Ze straalt weer!

Theo van der Schaaf, Soda, Coffeeshop

Heb je geen honger? Ik krijg een kleine menukaart waarop onder andere frieten staan. Kun je French fries maken en heb je mayonaise? Dat kan en ze verdwijnt achter een deur. Ik kijk wat om me heen en zie naast haar coffeeshop een minuscule kapsalon met twee stoelen en spiegels. Die is ook van haar, zegt Soda wanneer ik erover begin en ja, ze doet ook manicure en pedicure. En dat doe je allemaal in je eentje? Geen probleem, zegt ze, zo druk is het nou ook weer niet. Aan de andere kant naast haar shop zit een veel grotere kapsalon. Is dat niet wat veel aanbod van kappers? Oh nee, we zijn goede vriendinnen, maken nooit ruzie.

Ik moet even naar je frieten kijken hoor, zegt ze, en verdwijnt weer. Ze komt snel weer tevoorschijn, loopt wat zenuwachtig heen en weer, ik vermoed op zoek naar mayonaise. Ze komt langs met een tube in haar handen. Is dit wat je bedoelt?, vraagt ze. Ik kan uit de tekst en de afbeelding opmaken dat het een soort kaassmurrie is. We gaan het proberen zeg ik. Het is toch een bijzondere dag en een vrouw als Soda ontmoet je tenslotte ook niet al te vaak. De smurrie is te doen en de frieten zijn krokant. We doen nog een setje alcohol en Soda is in haar nopjes. Ik vermoed dat ik de gehele dagomzet heb gerealiseerd. Bij het afscheid leg ik uit dat we drie keer zoenen in Nederland. Ze vindt het niet erg, knijpt zachtjes in mijn heup…

Hua Hin, 8 december 2018

Gerelateerde berichten

Theo van der Schaaf
Over Theo van der Schaaf 24 Artikelen
Theo van der Schaaf woont sinds acht jaar de meeste tijd in Hua Hin in Thailand, maar in de zomer ook wel in Aalsmeer. Hoewel ooit begonnen als timmerman bracht hij het grootste deel van zijn werkzame leven door in het exploiteren van muziek en film. Tegenwoordig is Theo van der Schaaf als columnist verbonden aan Trefpunt Azie, een blogsite voor Nederlanders en Belgen met een Aziatische connectie. Theo is auteur van Thaise Perikelen, een boek over zijn huidige leven in Thailand. Ook schreef hij De Herniafabriek, een onweerstaanbaar ziekenhuis verhaal.

4 Comments

  1. Haar afmetingen door Boeddha bedacht? Gezien de beste man aan onthechting deed, los laten, kan ik dit als pseudoniem lezen als los in je vel zitten, een plumbe dus. Dan kan een onderbroek op maat ook verdraaid lastig te vinden zijn…

    Ik weet niet of ik snel te benen zou nemen of hartelijk zou lachen bij een nogal direct verzoek om als sponsor op te treden. Maar je hebt een mooie middag gehad. Een bijzonder verhaal Theo.

  2. Beste Theo,
    Smakelijk verhaal om ‘s-morgens m’n ontbijtje mee te starten.
    Maar misschien wil ze wel ‘n ‘melkkoker’ want zo je belevenissen met Soda te lezen, lust ze er wel pap van, hahaa.
    Meer van dit soort belevenissen graag.

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*