Smikkelen en smullen in Isan. Goudbruine rakkers met yoghurt


Door mijn verblijf bij schoonmoeder in de Isan heb ik me stilaan ook wat andere eetgewoontes eigen gemaakt. Eén daarvan is het af en toe wegsnacken van een gebakken hagedisje. Veelal als borrelhapje, maar ook wel eens s’ochtends vroeg, bij een bordje koude rijst.

Ooit heb ik op Trefpunt verhaal gedaan van mijn pogingen er zelf enkele te vangen. Sindsdien heb ik groot respect voor de hagedissen-jagers. Na het omscheppen van een halve Utrechtse Heuvelrug aan Thaise aarde, en achterlaten van liters zweet leverde dat zegge en schrijve een enkel hagedisje op.

Lieven Kattestaart, Isan, Hagedis, Smikkelen
... goudbruine rakkers met pientere koppen …

De goudbruine rakkers zijn, mits goed gebakken, beter dan kip. Ze houden voor mij het midden tussen Beef Jerky en draadjesvlees. En eenmaal over het idee heen dat je hagedis zit te kanen, gaan ze erin als koek. Er is slechts één onderdeel dat je niet kunt gebruiken. Dat zijn de kopjes.

Logisch vond ik, want wat valt er te eten aan een hagedissenschedel? Dus alle overgebleven kopjes gooide ik richting hond van zwager, die ze gretig verzwolg. De enige die de kopjes wel eet, is een buurman van schoonma. Hij vertelde me dat dit juist het lekkerste, meest knapperige deel van de bosbewoner is. En zodoende schuift iedereen tijdens een drinkgelag de kopjes door naar buurman.

Kopjes die staartjes hebben

Vorige week, terwijl ik weer eens in een staartje beet, drong het tot me door dat buurman wel eens gelijk kon hebben. Wat als ik al die jaren het lekkerste deel van deze biefstuk-op-poten had weggegeven? Dat zou toch eeuwig zonde zijn? Ik besloot ter plekke de proef op de som te nemen. Resoluut zette ik mijn tanden in de kop van de onfortuinlijke hagedis.

Buurman had gelijk! De kleine schedel vermalend kreeg ik het idee op uitgebakken spekjes te knabbelen. Crunch, crunch. Heerlijk. Wat heb ik al die tijd wel niet gemist? Buurman had blijkbaar steeds de kaviaar tussen de lekkerbekjes uit gevist. Maar dat zou vanaf nu veranderen. De kopjes zijn voortaan de afsluiter van de snack, besloot ik.

Dan duwt de tandarts een injectienaald in mijn onderlip. Tenminste, zo voelt het. Ik slaak een gesmoorde kreet van pijn, en weet niet hoe snel ik het stekende object uit mijn lip moet verwijderen. Tussen mijn vingers ontwaar ik een mini-onderkaakje, met daarin een rij tandjes. Nog net zo scherp als toen de eigenaar nog vrolijk door het Thaise bos doolde. Minutenlang in de kokende olie heeft niets van de scherpte weggenomen, en ze voelen aan als de stekels van een cactus.

De hagedis heeft me postuum en pijnlijk laten weten hoe hij over het verorberen van hem en zijn soortgenoten denkt. En de boodschap komt over. Ik eet ze weer gewoon zonder kopje. Buurman?
Die kan de pot op.

De blanke man is nog niet aangepast

Door het bovenstaande krijgt u misschien de indruk dat ik intussen volledig aangepast ben aan het Thaise plattelandsleven. Doch niets is minder waar.

Lieven Kattestaart, Isan, Hagedis, Smikkelen
.…totale obsessie…

Veel dingen die hier ter tafel komen mijd ik zo mogelijk nog meer dan de gruwel-spruitjes die ik ooit als kind voorgezet kreeg. Ik hou ook vast aan sommige Nederlandse eetgewoontes en gebruiken. Eén er van is het regelmatig drinken van melk en weglepelen van yoghurt. Sinds kort hoef ik, om deze zuivelverslaving te bevredigen, ook niet meer op pad.

De Isaanse melkboerin komt tegenwoordig bij schoonmoeder langs! Tenminste, zolang ik er verblijf. Via de tam-tam had de plaatselijke verkoopster vernomen dat er een farang in het dorp verbleef, dus dat was een buitenkansje. Want farangs zijn gek op dat kalkwater van koeien en slaan om de haverklap een flesje yakult achterover. Dat weet iedereen. Dat zit in hun genen vanaf de geboorte, en wordt daarna verder aangezwengeld door de Melk Moet-Maffia. Een† leuke afzetmarkt dus, die terstond aangeboord diende te worden door deze Thaise onderneemster.

Lieven Kattestaart, Isan, Hagedis, Smikkelen
… de jonge Lieven….

Ze vervoegde zich al snel met haar melkmobiel ten huize van schoonma voor een proefboring. Er was al meteen zicht op vette buit, gezien mijn niet geringe belangstelling voor haar koopwaar.† Ik was de vleesgeworden Joris Driepinter in haar ogen. Op een walvisvaarder uit vroeger tijden was de enthousiaste kreet ‘there she blows’ uit het kraaiennest te horen geweest.

De aantrekkelijke yoghurt-jongedame hield die uitroep echter voor zich, wetende dat veel farang behept zijn met een dirty mind. Ik neusde verder in haar producten en wees verschillende soorten fruityoghurt aan die leuk in mijn verzameling pasten.

Soms is het beter te zwijgen

Ook Ooy was zeer tevreden, want de kleurige yoghurt- bekertjes waren zeker de helft goedkoper dan in de winkel. Er werd dus meteen flink ingeslagen. Met een stralende lach toonde ze me even later ook nog een plastic ‘Batman’-beker. Gekregen van de verkoopster. Als bonus voor de grote afname.

In hetzelfde struikel-Engels waarin de zuiveldame me aangesproken had, vroeg ik haar waar de beker voor was.†
‘Is it for milk, or coffee?
‘No, for free’ .

Lieven Kattestaart, Isan, Hagedis, Smikkelen
….hebbebekertjes….

Er zijn van die dagen dat je beter helemaal niets kunt vragen. Alleen maar jezelf gelukkig prijzen met je goedkope yoghurt, kopjes etende buurmannen, en een vrouw die nog blij wordt van een gratis Batman-beker.


Lieven Kattestaart
Over Lieven Kattestaart 103 Artikelen
Lieven Kattestaart (1963) werd geboren in Middelharnis. Hij werkte van 1991 tot 2016 bij de Gemeente Goeree-Overflakkee. Sinds 1993 bezoekt hij Thailand en raakte zoals zovelen verslaafd aan het land en de bevolking. In Isaan, het noordoostelijk deel van Thailand, ontmoette hij zijn vrouw Pranom (Ooy).

4 Comments

  1. Vreemde eetgewoonten hebben ze hier inderdaad…alhoewel , de thai die ik ken eten niet van die vreemde dingen, mijn zoon daarentegen, die vulde zijn voorraad wormen sprinkhanen en nog zo van die ondefinieerbare insecten geregeld aan, en zat er dan s’avonds bij een biertje met smaak van te eten. Ik heb het ook geprobeerd, maar het bleef telkens bij proeven van één stuk.. 🙂

    • Beste Lode,
      ook ik moet van veel gebakken insecten of andere zaken die ze hier in Thailand lekker vinden, niets hebben.
      De torren, schorpioenen, waterwantsen, etc die ik op de markt zie, die kunnen daar wat mij betreft ook blijven.
      Wel heb ik er, evenals jij, een poging toe gedaan. Sommige insecten zijn daarna ‘goedgekeurd’. De gefrituurde sprinkhanen of de krekels zijn niet slecht, en hebben wel iets van doorgebakken frietjes. ( Dat zou jou als geboren Belg toch aan moeten spreken, nietwaar:) ) Het enige waar ik wel op let bij bv een straatstalletje is of de frituur-olie er nog een beetje goed uitziet. Is het zwarter dan het haar van de verkoper, dan loop ik door.
      Schoonmoeder heeft kortgeleden een soort larven gebakken, en ik dacht dat deze van de zijdeworm waren. Geen succes.
      Droog en melig, en eigenlijk niet te kanen. Zelfs niet bij bier.
      Ook de kikkers die ze vangt en roostert, zijn niets voor mij.
      Verder sjort ze af en toe een nest wever-mieren uit de boom en maakt er een verrassend frisse salade van met wat uitjes en andere zaken. Dat zijn zo’n beetje de dingen die ik wat insecten betreft wel lekker vindt. En natuurlijk de hagedisjes, die blijven nummer een!
      En sinds kort ook eens slang gegeten. Een buurvrouw had er een doodgemept die in huis was komen logeren, en maakte er een soort ‘larb’ van. Kon weinig ‘slang’- smaak ontdekken, vooral door het overvloedig peperstrooien in het gerecht. Maar aardig om eens gedaan te hebben.

  2. Beste Lanaa,
    dit verhaal ging niet over tandartsen (en ook niet over iets met .com erachter.) Dus daar kan ik je niet mee helpen.
    Maar als je mijn ervaringen met Thaise tandartsen wilt weten, dan raad ik je mijn verhaal ‘De Hoofdprijs’ aan: https://www.trefpuntazie.com/de-hoofdprijs/.
    Daarin kwam ik in één klap van kiespijn en van het idee dat in Nederland alles beter is.
    Veel leesplezier.

  3. Ai dat verhaal van de tandarts klinkt niet heel erg lekker. Wordt er bang van! Wel weer een leuk verhaal! Maar ik ben toch wel blij dat ik in Nederland woon waar je in ieder geval weet dat je bij een goede tandarts zit. Heb je eigenlijk ook iets in Thailand wat lijkt op https://www.tandarts.com in Nederland? OF hebben ze zoiets daar niet? Ben eigenlijk wel benieuwd

Reacties zijn gesloten bij dit onderwerp.