Singapore: Wat doe je met oude legerkazernes?


Ooit was Singapore het hoofdkwartier van het Britse Imperium in Azië. Dus waren er in de koloniale tijd ook heel wat troepen gelegerd. Daar heeft Singapore niet zo’n beste herinnering aan: er zijn opstanden geweest van Indiase troepen, en toen in 1942 puntje bij paaltje kwam, werden de Britten en hun hulptroepen zwaar verslagen door de Japanners. De gevangenis van Changi – de grootste in Zuidoost-Azië vindt daar haar oorsprong.

Maar eens de onafhankelijkheid er kwam was de vraag: wat doen we met al die kazernes? Dat heeft Singapore elegant opgelost: Dempsey Hill en de Gillman Barracks zijn een voorbeeld van wat je kan doen met militaire resten.

Laat ons beginnen met Dempsey Hill: tot mijn schade en schande hoorde ik pas na een jaar of langer in Singapore van het bestaan ervan. Op Bukit Timah Road waar ik tevoren gewoond had was een Zwitserse slagerij. ‘Zwitsers’ staat in Zuidoost-Azië gelijk met ‘uitstekende kwaliteit’. Een Zwitserse slagerij is zowat de beste slagerij die je in Zuidoost-Azië kan vinden, zoals een Zwitserse bakkerij – naast een Japanse – ook hoge toppen scheert. Je vindt zelfs ‘Zwitserse’ huidproducten die Zwitserland nooit gezien heeft. Toen ik verhuisde was die slagerij wat al te ver weg, en moest ik op zoek naar een andere. Waarom? Het is er intussen erg op vooruit gegaan, maar tien jaar geleden was het vleesaanbod in de gewone supermarkt – Fair Price – niet om over naar huis te schrijven: varken en kip, dat was het zowat. Zeg maar: Lotus in Thailand.

Als je graag ’s een osso bucco of een kalfslever op zijn Venetiaans klaarmaakt, of gewoon lekkere Parijse ham op de boterham eet, dan moet je op zoek naar een Zwitser. Ik googlede dus ‘Swiss butcher Singapore’ en kijk: ik vond er een op Dempsey Hill: Huber’s. Dat leek niet eens zo ver weg van mijn werk tegen Orchard Road en dus nam ik op een vrije middag een taxi erheen.

Ik had geen idee dat hier ooit een kazerne stond (en intussen kan je dit bij Huber’s nog met moeite zien), maar je merkt het meteen aan de bouwstijl.

Een kazerne is wellicht niet het juiste woord: het was een reeks legerbarakken, een legerlazaret, een kapel die verspreid staan op een mooie heuvel links van Holland Road. Die zijn intussen omgebouwd tot een luxueus stukje Singapore waar je heerlijk kan shoppen en eten. Tja, vraag me niet wat: het aanbod in Singapore verandert snel maar Mexicaans, Italiaans, Chinees en Peranakan zal je er zeker nog vinden naast uitgelezen Europese eetgelegenheden zoals Jones, the Grocer waar je allerlei specialiteiten vindt.

Er zijn niet alleen restaurants, bars en delicatessen-winkels. Er zijn ook designwinkels waar je alles voor je huisinrichting vindt, antiekwinkels – die echt niet allemaal zo duur zijn – en kunstgalerijen. Parkeer je auto of laat je afzetten bovenop de heuvel en ga wandelen. Vergis je niet: Dempsey Hill is redelijk uitgestrekt en het kan er behoorlijk warm worden.

En droom even weg, want lang, lang geleden heette de heuvel Mount Harriet. Hier stond een nootmuskaat plantage van 1600 bomen waartussen mooie koloniale gebouwen verspreid lagen en die helemaal tot aan Tanglin Road liep. Ze was het eigendom van – hier is hij weer –Whampoa. Wie was Whampoa? Eigenlijk was dat helemaal niet zijn naam: hij heette Hoo Ah Kay, en hij was geboren in Whampoa, China. Ho was veertien toen hij emigreerde naar Singapore in 1830 en ging werken in de levensmiddelenwinkel van zijn ouders. Doordat hij erg goed Engels sprak en een goede neus voor zaken had floreerde de business. Helaas, in de jaren 1850 woedde een nootmuskaatplaag en de plantage ging voor de bijl.

Het domein werd overgekocht door het Britse leger voor de zachte prijs van 25,000 Spaanse dollars, en dat pootte er een legernederzetting neer voor haar Britse troepen (de Indiërs en Maleiers zaten elders). Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd het een groot gevangenenkamp.

Vanwaar dan de naam ‘Dempsey’? Luitenant-generaal Dempsey was één van de Britse generaals die de landing in Normandië leidde. In 1945 werd hij hoofd van de Britse troepen in Zuidoost-Azië. Vandaar dus.

Links Luitenant-generaal Dempsey, naast hem generaal Sir Bernard Montgomery

In 1965 werd Singapore onafhankelijk, en de vreemde troepen begonnen weg te trekken. In 1976 verlieten de laatsten het land. Een tijd lang werden de barakken gebruikt door o.a. jonge rekruten, maar met tegenzin, want het spookte er.

Het kan verwonderlijk lijken dat zelfs Singaporezen bijgelovig zijn maar het is zo. In 1989 verliet het leger de barakken en werden ze verhuurd aan de privésector, en zo ontstond Dempsey Hill zoals het er nu bijligt.

Gillman Barracks

En dan zijn er de Gillman Barracks, genoemd naar – je raadt het – generaal Gillman. Hier hoor je het al in de naam: ook dit was een kazerne. Ooit waren ook de Gillman Barracks een legerplek van Britse soldaten en officieren. Met speciale kwartieren voor gehuwde officieren, sportvelden en zelfs een zwembad. De locatie – dichtbij de zee -was niet toevallig: hier staat dikwijls een frisse wind. Tijdens de slag om Singapore werd hier drie dagen lang hard gevochten.

In 1971 verkocht het Britse leger de hele santenboetiek voor 1 dollar aan Singapore. Dertien jaar lang werd het bevolkt door de ingenieurseenheden van het leger, waarna geprobeerd werd het commercieel uit te baten. Niet echt met succes: de Gillman Barracks zijn een eind weg van het centrum.

In 2013 werd het geheel opnieuw opgestart onder een totaal ander gesternte: het werd het centrum voor moderne kunst van Singapore. Hier vind je wereldbekende galerijen vertegenwoordigd die je permanent kan bezoeken, en dat alles gratis. Je kan je laten inschrijven zodat je uitnodigingen voor vernissages krijgt, en regelmatig zijn er ook avond events. Laat sommigen maar zeggen dat er in Singapore niets te beleven valt!

Mijn favorieten zijn Mizuma (Japanse en Indonesische kunst), Tagore (top fotografie) en Mucciacca (Italiaanse moderne kunst), maar er zijn ook kleine galerijen waar soms verrassingen wachten.

Voor je erheen gaat: kijk na of de galerijen op de dag van je bezoek open zijn. Op feestdagen zijn ze bv. dicht. En ook van hier uit heb je een prachtig uitzicht op de overweldigende natuur.

Lees ook: Singapore, een eiland? Pulau Ubin.


Beste lezer

Trefpunt Azië is een reclamevrije site geheel gemaakt door vrijwilligers. Al onze berichten zijn voor iedereen te lezen. Maar het in stand houden van een website als Trefpunt Azië kost geld; er zijn kosten voor software om de site te maken en de huur van serverruimte zodat hij te zien is. Die kosten worden gedragen door leden van de redactie en die kunnen daarbij wel wat hulp gebruiken. Als u wilt helpen met een (kleine) bijdrage klik dan op de rode knop rechtsonderdaan op de pagina en doneer, dat kan al vanaf 3 euro. Wilt u op een andere manier helpen? Mail dan even met de redactie: post@trefpuntazie.com

Dankzij uw bijdrage kan Trefpunt Azië elke dag nieuws en achtergronden uit uw favoriete werelddeel blijven brengen.

 

Geert Barbier
Over Geert Barbier 15 Artikelen
Van oorsprong uit Oostende maar woonde 20 jaar in Mechelen. Verder ook jarenlang in Duitsland, in de VS en in Singapore. Zijn werk als internationale verzekeringsadviseur stelde hem in staat een groot gedeelte van de wereld te bereizen. Sinds 2019 woont hij in Thailand en houdt zich bezig met bezig met tuinieren, tekenen, schilderen, talen leren, schrijven en koken.

Geef als eerste een reactie

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*