Singapore met Geert Barbier: Het water in de stad

Hoe komt een relatief klein en dicht bevolkt eiland aan water? Er is een reeks korte rivieren: de Singapore rivier, de Kallang en de Geylang rivier en dan die met Maleise namen: de Sungei Apek, de Sungei Api Api, de Sungei Serangoon en nog een hele reeks Sungeis (rivier in het Maleis). De langste is de Kallang rivier: 10 kilometer. Je hoort het: dit zijn niet rivieren zoals in België of Nederland.

Het Kallang reservoir.

De beddingen vullen zich snel door zware buien en het water wordt redelijk snel weer naar zee gevoerd waar de monding aan getijden onderhevig is. Singapore probeert wel zo goed het gaat – en ze zijn er intussen wel specialist in – het regenwater op te vangen en te hergebruiken.

Zo is de monding van de Kallang rivier een groot spaarbekken waarvan de sluizen kunnen opengezet worden wanneer het nodig is. Singapore telt een paar van die rivierspaarbekkens o.a. ook in Kranji.

Naast de rivieren zie je in Singapore ook veel kanalen, dikwijls behoorlijk breed met een miniem stroompje erin, maar als het begint te gieten, kan zo’n kanaal al snel een kolkende rivier worden. Door dit goed uitgekiend systeem zijn er in Singapore zelden overstromingen, en zodra er een(tje) is – ik herinner me dat ooit Lucky Plaza op Orchard Road deels onderliep – wordt daar meteen werk van gemaakt.

Wandelen langs het MacRitchie reservoir.

Het centraal gedeelte van Singapore is een natuurgebied waar je niet in mag dat de ‘Central Water Catchment Area’ heet. Het regenwater wordt hier natuurlijk gefilterd en komt terecht in grote en mooie spaarbekkens, waar het aangenaam wandelen is. De bekendste zijn het MacRitchie reservoir en het Lower Peirce reservoir. Beide zijn mooi, maar er zijn meer wandelpaden langs het MacRitchie reservoir, en via het MacRitchie kan je een treetop walk maken: een wandeling over bruggen die je tussen de boomtoppen voeren.

Wanneer je vanuit het startpunt links gaat, kom je in een parkachtige omgeving zoals je die op de foto ziet. Rechts vind ik persoonlijk leuker: het is er meestal minder druk en de natuur is wilder. De kans dat je apen of varanen tegenkomt is er behoorlijk groter.

Een afslag rechts aan het MacRitchie reservoir: het landelijkste straatje van Singapore.

Al die waterpartijen worden gebruikt als recreatiezones. Eén van de best geslaagde vind ik het Bishan park: tot voor een vijftal jaar was dit een onverzorgd valleitje met zwerfvuil aan de bovenloop van de Kallang rivier. Nu is dat een heerlijk park waar wilde vogels en vissen thuis zijn.

Je kan je wandeling zo organiseren dat je vanuit het Bishan park oversteekt naar het Lower Peirce reservoir. Zo sla je twee vliegen in een klap.

Bishan Park

Naast deze bronnen van water zijn er nog twee andere. Water wordt aangekocht uit Maleisië volgens een oud contract tussen Johor en Singapore, maar ik denk niet dat dit nog lang aan dezelfde voorwaarden kan doorgaan. Vorig jaar was er watertekort in Maleisië en dan verkopen die uiteraard ongaarne wat ze zelf goed kunnen gebruiken.

Daarom is Singapore begonnen met de ontzilting van zeewater en wellicht wordt dit in de toekomst de belangrijkste bron.

In elk geval wordt in Singapore secuur omgesprongen met water (het is er ook niet goedkoop zoals in Thailand, maar je kan het wel probleemloos drinken) en nieuwe condo’s hebben meestal een eigen waterzuiveringsinstallatie. Ook opmerkelijk: elke wijk in Singapore heeft een eigen groot zwembad dat bijna gratis voor iedereen toegankelijk is: dual pricing bestaat niet in Singapore.

Het Katong openbaar zwembad (een van de drie baden).

Ik ging regelmatig zwemmen in het Katong zwembad – één van de oudste – hoewel mijn condo ook een zwembad had. Soms is het leuk wat grotere lengtes te kunnen zwemmen en achteraf een kletsje te doen. 

Lees ook: Regen in Singapore

Over Geert Barbier 23 Artikelen
Van oorsprong uit Oostende maar woonde 20 jaar in Mechelen. Verder ook jarenlang in Duitsland, in de VS en in Singapore. Zijn werk als internationale verzekeringsadviseur stelde hem in staat een groot gedeelte van de wereld te bereizen. Sinds 2019 woont hij in Thailand en houdt zich bezig met bezig met tuinieren, tekenen, schilderen, talen leren, schrijven en koken.

Geef als eerste een reactie

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*