Singapore een eiland? Buangkok


He, zegt u, Buangkok, dat moet een typefout zijn! Het is Bangkok? Ja, het is Bangkok in Thailand maar er is een Buangkok in Singapore. De meeste expats hebben geen idee, maar hier vind je nog het oude Singapore.

Dit kanaal moet je over. Dit is een van de vele afwateringskanalen in Singapore. Rechts ligt Buangkok.

Lang geleden – naja, in Singapoorse termen dan, want Singapore is nog geen zestig jaar onafhankelijk – was Singapore een eiland met kampongs, kleine Maleise nederzettingen waar oudere Singaporeanen nog met nostalgie aan terugdenken. Want bij die kampongs hoorden kippen, plassen waar je kon gaan zwemmen met je kameraadjes, bosjes waar je kon verstoppertje spelen. Kampongs waren ook altijd gemengd: Chinezen en Maleiers woonden er probleemloos naasteen. Dat het er verder niet altijd erg hygiënisch aan toe ging, dat vergeet je snel. En airconditioning was er natuurlijk ook al niet.

Je merkt meteen dat je in een andere wereld terecht gekomen bent. Lorong is zoals soi in het Thai. Geen verharde weg meer en de bewijzering is primitief.

De hele stad is intussen netjes volgebouwd met HGB’s, flatgebouwen neergepoot door de regering met een speciaal kredietsysteem dat het interessant maakt om je als Singaporeaan zoiets aan te schaffen, en de kampongs herken je alleen nog aan de namen van de wijken.

Allemaal? Nee, het is zoals bij Asterix: er is een klein dorpje dat weerstand biedt aan de bouwpromotoren. Of beter gezegd: het dorpje is het eigendom van een taaie oude Chinese die niet wil verkopen en zo is Buangkok gebleven wat het tevoren ook al was: een Singapoorse kampong.

Een heel ander soort huis, waar Chinezen wonen – te zien aan de twee rode lantaarns. Merk ook dat de muren (meestal uit hout) niet tot tegen het dak lopen. Dit is traditionele bouwstijl die je ook in India ziet: de wind zorgt voor de tocht.

Ik ben het toevallig te weten gekomen omdat er in het keramiekatelier waar ik ’s zaterdags kwam en waar iedereen lekker rond de tafel zat te roddelen, ineens over gesproken werd. Ik kende het niet? Het was nochtans dicht in de buurt – de buurt is de Kelulut heuvel – maar ook die ken je natuurlijk niet. Daar komen we misschien een andere keer. Als ik ooit nog in Singapore zou willen wonen, zou ik op de Kelulut heuvel willen wonen: een rustige oudere buurt met veel tuinen waar iedereen iedereen kent en buren nog met mekaar buiten zitten te kletsen. Alleen wat ver van het centrum.

Kelulut ligt langs de ene kant van Yio Chu Kang, en Buangkok aan de andere. En Yio Chu Kang is één van de aders die Noordoost Singapore doorsnijdt, eerst van Zuid naar Noord, dan draaiend naar het Westen.

Niet alle Grab drivers of taxichauffeurs kennen het, dus je zegt maar: het Shell-station op Yio Chu Kang tegenover de St. Vincent kerk. Er is een bus die er passeert van het Paya Lebar MRT station maar als je niet vertrouwd bent met Singapore zou ik dit afraden – tenzij je zeeën van tijd hebt.

Hier woont duidelijk een taxichauffeur. De potten met planten en bloemen rond het huis zie je nog in andere traditionele stukken van Singapore.

Wanneer je uitstapt zie je beneden een kanaal, en daarachter ligt Buangkok. Ik had er tegenover een jaar lang elke zaterdag de bus genomen en nooit bedacht wat achter die bomen kon liggen. De volgende keer nam ik mijn camera mee, en dit is wat ik vond.

Achter de huizen een steegje. Tja, doet wel wat rommelig aan, maar zo zal het vroeger ook wel geweest zijn.
Ook bij dit huis komen de muren niet tot aan het dak. Let ook op de mooie kleuren.
Dit vind ik qua kleuren wel het mooiste.
Een groter huis; merk ook hoe de glazen in de ramen zitten. Je ziet het zelden in Singapore maar in Afrika des te meer.
Ook een mooitje met Chinese motieven. Je merkt dat de mensen buiten leven. De huispantoffels staan buiten op een rijtje.
Een paartje dat hier een selfie komt nemen.

Ook op Trefpunt Azië: Een ode aan de taxichauffeurs van Singapore


Beste lezer

Trefpunt Azië is een reclamevrije site geheel gemaakt door vrijwilligers. Al onze berichten zijn voor iedereen te lezen. Maar het in stand houden van een website als Trefpunt Azië kost geld; er zijn kosten voor software om de site te maken en de huur van serverruimte zodat hij te zien is. Die kosten worden gedragen door leden van de redactie en die kunnen daarbij wel wat hulp gebruiken. Als u wilt helpen met een (kleine) bijdrage klik dan op de rode knop rechtsonderdaan op de pagina en doneer, dat kan al vanaf 3 euro. Wilt u op een andere manier helpen? Mail dan even met de redactie: post@trefpuntazie.com

Dankzij uw bijdrage kan Trefpunt Azië elke dag nieuws en achtergronden uit uw favoriete werelddeel blijven brengen.

 

Geert Barbier
Over Geert Barbier 20 Artikelen
Van oorsprong uit Oostende maar woonde 20 jaar in Mechelen. Verder ook jarenlang in Duitsland, in de VS en in Singapore. Zijn werk als internationale verzekeringsadviseur stelde hem in staat een groot gedeelte van de wereld te bereizen. Sinds 2019 woont hij in Thailand en houdt zich bezig met bezig met tuinieren, tekenen, schilderen, talen leren, schrijven en koken.

Geef als eerste een reactie

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*