Singapore: Bukit Timah, Bukit Batok en de Dairy Farm


Bukit Timah is een natuurgebied in het centrum van Singapore, en gecombineerd met de Dairy Farm is het een prachtige wandelbestemming. Bukit betekent ‘heuvel’ in het Maleis, en Bukit Timah is het hoogste punt van Singapore: 163 meter. Waar komt de naam vandaan? De naam Bukit Timah betekent ‘Tin Heuvel’ en dit is een Engelse verbastering van het Maleise ‘Bukit Temak’, de heuvel waar temak bomen staan. Het is ook de enige plek waar je nog een idee kan krijgen van hoe het oerwoud er op Singapore ooit uitzag, want al in 1883 werd het bestemd als natuurgebied. Geen ondoordringbare jungle zoals het zo dikwijls verkeerdelijk voorgesteld werd, maar heel hoge bomen, waar het licht met moeite door filtert en weinig begroeiing beneden.

Ooit wemelde het hier van de tijgers, maar die zijn er allang niet meer: de laatste werd in 1935 geschoten. Er werd ook peper gekweekt en gambir. Van gambir heb je wellicht nooit gehoord en het is ook in onbruik geraakt, maar het werd aangemaakt uit de bladeren en de jonge bloemen van een slingerplant. Het werd gekauwd door de Chinezen en Indonesiërs en gebruikt in de leerlooierijen om de huiden zacht te maken.

Die eerste keer dat ik naar Bukit Timah wilde gaan wandelen, woonde ik in een zijstraat van Bukit Timah Road, de langste weg in Singapore (25 km). Ik had op de kaart gekeken en het leek alsof de bus beneden om de hoek er langs reed. Dus ging ik staan wachten. Toen de bus arriveerde zei ik de chauffeur dat ik naar het Bukit Timah natuurreservaat wilde. Kon hij me daar afzetten? Hij knikte enthousiast en ik ging zitten. Even later begon de bus langzaam leeg te lopen, en de reis duurde veel langer dan ik gedacht had. Maar ja, de eerste keer lijkt alles langer, dus ik maakte me niet echt zorgen. Tot de bus na een dik half uur een groot plein – duidelijk een bus depot – opreed en de laatste passagiers uitstapten.

Dit kon toch niet Bukit Timah zijn? Ik ging naar de chauffeur en vroeg hem of dit Bukit Timah was. Hij schudde het hoofd en zei: Yishun Terminal. Yishun? Wat deed ik in Yishun? Yishun is een plek in Singapore waar je niet echt heen wilt: er is totaal niets te zien. Ik vroeg hem waarom hij me niet afgezet had zoals ik gevraagd had, en hij schudde weer het hoofd. Dan viel mijn euro: hij sprak geen Engels!

Ik stapte uit, wandelde door het drukke maar oninteressante shoppingcenter en bedacht wat te doen. Tja, ik had eigenlijk tijd genoeg. Als ik nu eens gewoon de bus terug nam, en de volgende chauffeur vroeg me af te zetten? Na een half uur ging ik aan de bushalte zitten wachten, en na vijf minuten kwam een bus aangestoven. De deur klapte open en… ik kijk recht in de ogen van dezelfde buschauffeur! Hij schoot bijna tien centimeter de lucht in toen hij me zag.

Wat nu? Ik haalde mijn kaart boven (die gelukkig ook deels Chinese plaatsnamen droeg) en probeerde hem uit te leggen waar ik heen wilde. Hij knikte weer enthousiast maar dit keer had hij het echt begrepen, en hij zette me netjes af aan de halte van het natuurreservaat.

Bukit Timah is een plek met geschiedenis: van 10 tot 12 februari 1942 woedde hier de slag om Bukit Timah tussen enerzijds Engelse, Australische, Indische, Maleise en Chinese troepen en de Japanners. Waarom net daar? Naast Bukit Timah ligt het Water Catchment gebied: destijds kwam al het drinkbaar water uit dit ongerept natuurgebied waar je nog altijd niet binnen mag. Wie de watertoevoer van Singapore in handen had, had Singapore in handen.

Er werd hard gevochten en er vielen vele doden aan beide kanten. Na hun overwinning koelden de Japanners hun woede op Chinezen in de kampongs onderweg, en ook hier vielen vele doden. Vergeet niet dat in dezelfde periode China en Japan in oorlog waren, en de meeste Singaporeanen steunden China.

De heuvels van Bukit Timah en Bukit Batik (dat net aan de overkant van de grote weg ligt) zijn pure arduinsteen, en zo vind je onderweg ook een aantal ondergelopen steengroeven. De mooiste vind ik die in het park van Bukit Batok omdat de rotsen er allerlei kleuren aangenomen hebben. Bukit Batok is trouwens een mooi voorbeeld van een Singapoors hedendaags ‘dorp’: wat slaperig, rustig, lage bebouwing, kleine dorpswinkels. Daarentegen is de Bukit Timah wijk net het omgekeerde: zowat de duurste wijk van Singapore met mooie moderne villa’s en protserige auto’s alom. Hier wonen kost veel geld.

Ten Noorden van het Bukit Timah reservaat ligt nog een natuurparel: de Dairy Farm, en je kan van het ene probleemloos in het andere. Wel opletten: het is toch wel klimmen geblazen, dus neem water mee en bescherm je huid! Ooit werden hier koeien gekweekt voor Cold Storage, de betere supermarkt keten. Je kan nu ook direct naar de Dairy Farm met de taxi – toch tot het kleine bezoekerscentrum beneden – of met de metro via station Hillview: het natuurgebied is omzeggens om de hoek en je kan na een honderd meter een pad volgen.

Om aan de Dairy Farm te raken moet je wel de heuvel opklimmen, dus best ’s morgens vroeg gaan. Dan heb je ook de beste kansen om de vele vogelsoorten en hagedissen te zien. Onderweg is er links een bewijzerd pad: het Wallace pad. Alfred Russel Wallace – herinnert zich iemand de Wallace Collection? – was een Brits natuurkundige die jarenlang door Maleisië en vooral Indonesië zwierf.

Hij was de eerste die op basis van zijn observaties opperde dat de continenten uiteengedreven waren en – parallel aan Darwin – kwam ook hij tot een evolutietheorie. Zijn boek ‘The Malay Archipelago’ is een openbaring, en hij verklaart o.a. dat het Nederlandse kolonisatiesysteem superieur was aan het Britse. Hij spendeerde enkele maanden op Singapore waar hij prachtige vlinders ving. Vandaar dit pad, dat echt de moeite is. Aan het eind van het pad staan nog enkele oude ruïnes van de vroegere boerderij. Waar ooit de boerderij zelf stond staat nu een grote hal voor openluchtklassen met informatieve foto’s en teksten.

Ik weet niet of je nu nog door kan: de weg loopt verder maar wordt een wild pad, waar ik dikwijls apen bezig zag. Ook varanen en allerlei kleine wouddieren (er wordt gezegd: ook slangen, maar die zag ik nooit) vind je er moeiteloos. Dit stuk natuurgebied wordt minder bezocht dan Bukit Timah: voor mij was dit een van mijn lievelingsbestemmingen, al zag ik de laatste keer dat ook hier – aan de overkant van de baan weliswaar – dure hoogbouw aan het oprukken was. Hier nog een foto vanop het hoogste punt van Singapore: je krijgt de indruk dat het een uitgestrekt woud is.

Ook op Trefpunt Azië: Singapore, een eiland? Pulau Ubin.


Beste lezer

Trefpunt Azië is een reclamevrije site geheel gemaakt door vrijwilligers. Al onze berichten zijn voor iedereen te lezen. Maar het in stand houden van een website als Trefpunt Azië kost geld; er zijn kosten voor software om de site te maken en de huur van serverruimte zodat hij te zien is. Die kosten worden gedragen door leden van de redactie en die kunnen daarbij wel wat hulp gebruiken. Als u wilt helpen met een (kleine) bijdrage klik dan op de rode knop rechtsonderdaan op de pagina en doneer, dat kan al vanaf 3 euro. Wilt u op een andere manier helpen? Mail dan even met de redactie: post@trefpuntazie.com

Dankzij uw bijdrage kan Trefpunt Azië elke dag nieuws en achtergronden uit uw favoriete werelddeel blijven brengen.

 

Geert Barbier
Over Geert Barbier 15 Artikelen
Van oorsprong uit Oostende maar woonde 20 jaar in Mechelen. Verder ook jarenlang in Duitsland, in de VS en in Singapore. Zijn werk als internationale verzekeringsadviseur stelde hem in staat een groot gedeelte van de wereld te bereizen. Sinds 2019 woont hij in Thailand en houdt zich bezig met bezig met tuinieren, tekenen, schilderen, talen leren, schrijven en koken.

Geef als eerste een reactie

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*