Thailand. Van Silom naar Chinatown

 

 

Van Silom naar China Town

Een prettige doch zwoele wind strijkt langs mijn gezicht terwijl we met de taxiboot op de Chao Praya rivier van de wijk Silom naar Chinatown varen. Het is vrijdagmiddag en mijn laatste dag van deze reis door Thailand. De rand van de stad glijdt voorbij en de zon verzilvert de golven. Een man houdt zijn mobieltje tussen duim en wijsvinger en maakt foto’s. Hij staat voorovergebogen over de railing. Een onverwachte beweging en zijn smartphone is vissenvoer. Misschien vertrouwt hij op boeddha en het lot dat karma heet. Als het gebeurt, gebeurt het.

Chinatown

Op het moment dat ik denk dat ik hier wel uren zo door wil brengen, arriveer ik bij de pier, die zich als een tentakel in de Chao Praya rivier aan de boot vastgrijpt. Het is lang geleden dat ik als Van Silom naar ChinaTownjonge backpacker mijn eerste overnachtingen doorbracht in Chinatown in een van de vele goedkope sleetse pensionnetjes. Het was overweldigend toen ik er voor de eerste keer  door de smalle straatjes liep en in eerste instantie een cultuurshock. Nu niet meer, maar het blijft steeds weer een feestje wanneer ik de ceremoniële Chinese poort passeer die de beroemde straat Yaowarat omspant die de ingang verbeeldt tot deze wijk en een bezoek breng aan de Chinese wijk en de beroemde Wat Trimit met zijn grote gouden boeddha.

Van Silom naar ChinaTown
Thanon Yaowarat

Neonreclame

Yaowarat is de blikvanger van Chinatown. Vooral ‘s avonds wanneer dit deel van Bangkok tot leven komt vecht een duizelingwekkende hoeveelheid Chinese neonreclames aan de gevels om de aandacht. Wedijverend hoe snel ze kunnen knipperen. Deze brede winkelstraat is waarschijnlijk een van die plaatsen in de wereld die ontelbare malen gefotografeerd zijn. Een van de drukbevolkte zijweggetjes is Sampeng Lane. Een smalle steeg met winkeltjes die alles verkopen wat je maar kunt voorstellen.

Het is weliswaar rommelig en chaotisch maar leuk om er doorheen te flaneren en je te verbazen over wat je allemaal ziet. Hier en daar is het zo smal dat je beide straatkanten tegelijkertijd kunt aanraken. Oude Chinese mannen met hun zo kenmerkende sikbaard zitten op een krukje voor hun nering op klanten te wachten. Sampeng Lane was oorspronkelijke hoofdstraat van Chinatown uit de tijd dat de Chinese gemeenschap zich hier vestigde in 1783. Vervoer gaat nog ouderwets op de schouder of met een kleine kar, laverend tussen de mensen die er rondstruinen.Van Silom naar ChinaTown

Sfeer

Wordt het in Bangkok in de meeste delen na negenen wat rustiger op straat. In Chinatown dus niet. Reden: de lokale gemeenschap staat erom bekend hard te werken en daarom eten ze later dan de Thai. Hierdoor begint de wijk pas echt te leven vanaf een uur of tien. De stoepen zijn volgebouwd met honderden foodstalls en restaurants zetten hun tafels en stoelen buiten en stallen hun eetwaar uit. Dan moet je er wezen om niet alleen het eten maar ook om de sfeer te proeven. En de hitte is dan ook beter te harden.

Wat Trimit

Ik heb iets met boeddhistische tempels. Daarom is Wat Trimit, de tempel van de gouden boeddha, voor mij een must. Naast Wat Phrea Keaw, Wat Pho en Wat Arun een drukbezochte toeristische trekpleister. Met haar drie meter hoge Boeddha van achttien karaat goud en een gewicht van 5.500 kilogram. Dit beeld in Sukothai-stijl, is de grootste gouden boeddha ter wereld. Hij werd ongeveer 40 jaar geleden ontdekt, toen een pleistermuur van een tempel verplaatst werd en van een kraan viel.

Van Silom naar China Town
Wat Trimit

Het oude maakt ooit eens plaats voor het nieuwe. In Chinatown is er echter een mix van traditioneel en moderne tijd die stilstaat en die voortraast. Oude winkels en modeketens wisselen elkaar af. Oude Chinese pakhuizen staan naast statige nieuwbouw. Traditoneel gekleed naast de laatste mode. En morsige koffietentjes met plastic stoeltjes tot het dure Starbucks.

Bij deze laatste laten we onze koffie latte smaken alvorens de metro terug naar Silom te nemen in het dichtbij zijnde  Hua Lamphong treinstation, dat ook als architectonisch staaltje van kunst de moeite waard is om er eens een kijkje te nemen.

 

Bert Vos
Over Bert Vos 75 Artikelen
Bert Vos is journalist, publicist en ZZP'er in Amersfoort. Hij is ook een enthousiast Thailand-reiziger.

Geef als eerste een reactie

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*